ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
300ΜΑΡΤΙΟΣ 2007
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Τα ελληνικά Μαθηματικά και η τετραγωνική ρίζα — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΚΑΙ Ç ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΗ ΡΙΖΑ
ί ξέρουμε γιὰ τὰ ἑλληνικὰ Μαθηματικά; Σχεδὸν τίποτα.
Ἂν καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς Ἑβραιο-χριστιανοὺς (ἰδίως
ἀπὸ τὸν 4ο αἰ. καὶ μετά) τὸ 99,9% τῶν ἑλληνικῶν συγ-
γραμμάτων, στὰ Μαθηματικὰ ἡ καταστροφὴ ἦταν σχε-
δὸν ὁλοκληρωτικὴ («δαιμονική… Ἀστρονομία καὶ μαθη-
ματικὴ πλάνη», Θεοδώρητος). Πράγματι ἀπὸ τὸ 0,1% τῆς Ἑλλ. Γραμμα-
τείας ποὺ ἀπέμεινε, γνωρίζουμε τὰ ὀνόματα 220 μαθηματικῶν, ἀστρο-
νόμων, 61 μουσικῶν καὶ 60 φιλοσόφων, θεωρητικῶν Μαθηματικῶν1.
Τοὺς χιλιάδες λοιποὺς οὔτε τοὺς γνωρίζουμε. Καὶ ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς
ἔχουμε 36 ἔργα (ὄχι ὁλόκληρα) μόνο 12 μαθηματικῶν καὶ 35 ἔργα μό-
νο 4 γεωμετρῶν (20 τοῦ Εὐκλείδη, 12 τοῦ Ἀρχιμήδη, 2 τοῦ Σερένου
καὶ 1 τοῦ Ἀπολλωνίου).
Παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ μόνο τοῦ Εὐκλείδη τὰ χιλιάδες θεωρήματα, ἀξιώματα, προ-
βλήματα, ἀσκήσεις εἶναι ἀρκετά, γιὰ νὰ μένουμε ἐμβρόντητοι ἀπὸ τὴν ἀνυπέρβλη-
τη ὀξύνοια-καθαρότητα, ὀσμιζόμενοι ἕνα ἀνεπαίσθητο ἄρωμα τῆς μεγάλης μαθη-
ματικῆς ἐπιστήμης.
[Παρέκβαση: Τὰ Μαθηματικὰ γενικῶς ἢ τὰ λατρεύεις ἢ τὰ ἀπεχθάνεσαι τελεί-
ως· δὲν ὑπάρχει μέση ὁδός. Γιατί στὴν ἐποχή μας ὅλο καὶ μεγαλώνει ἡ ἀποστροφή;
Ὅπως ἡ ἀρετὴ «διδακτέα ἐστίν» (Πλάτων), ἔτσι καὶ τὰ Μαθηματικά. Ἀρκεῖ νὰ
ὑπάρχουν δάσκαλοι, μέθοδος, προγράμματα, βιβλία ὅλα σωστά.]
ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ. Οἱ Ἕλληνες ἦσαν πρώτιστα «γεωμέτρες» καὶ λιγώτερο
«ἀριθμητικοί». [Ἡ «λογιστική» καὶ ἡ «μετρητική», δηλ. λογαριασμοὶ καὶ μετρήσεις,
ἦσαν ἁπλῶς τέχνες κατώτερες τῶν ἀντίστοιχων ἐπιστημῶν. Ὅμως οἱ Ἕλληνες δὲν
ὑστεροῦσαν καὶ σὲ αὐτές, ὅπως θὰ δοῦμε στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου].
Τοῦτο ἦταν ἀποτέλεσμα καὶ τοῦ πραγματισμοῦ τους καὶ τῆς βαθειᾶς αἴσθησης
τοῦ ὡραίου («καλοκαγαθία»). Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀριθμητική τους δὲν ἦταν μόνο θεωρη-
τικὴ σκέψη ἀλλὰ καὶ φιλοσοφία πάνω στὴν οὐσία/λειτουργία τῶν ἀριθμῶν, ποσῶν
(μεγεθῶν), μονάδων, δηλαδὴ ἡ Θεωρία τῶν Ἀριθμῶν.
Οἱ δύο βασικὲς ἐπιστῆμες τους, Γεωμετρία καὶ Ἀριθμητική, εἶχαν εἰδικοὺς κλά-
δους: α. Ἐπιπεδομετρία, Στερεομετρία (Πάππος κ.ἄ.), Προβολικὴ (= γραφική, ἤτοι
κατόψεις, τομὲς κ.λπ.), Ἀναλυτικὴ Γεωμετρία (Ἀριστοτ., Θέων). β. Θεωρία τῶν
Ἀριθμῶν (Πυθαγόρας, Εὔδοξος), Ἀπειροστικὸς λογισμὸς (διαφορικός, ὁλοκλη-
ρωτικός). [Σημ.: Τὸν λογισμὸν = calculus δὲν τὸν ἐφηῦραν οἱ Leibniz καὶ Newton,