ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

300ΜΑΡΤΙΟΣ 2007

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 20768 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
85 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. «Χώρος διατήρησης καταλοίπων» το αρχαίο λιμάνι του Φαλήρου — ΛΑΔΑ, ΤΑΞΙΑΡΧΟΥΛΑ
    ἀρχή: σελ. 20768 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 300

Κείμενο φύλλου

«ΧΩΡΟΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ» ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ!.. ἴ χα με ἀ να φερ θῆ σὲ πα λαι ό τε ρο τεῦ χος τοῦ Δαυ λοῦ (ἀρ. 295, Ὀ κτώ βριος 2006) στὸν «ἐν τα φια σμό» τοῦ ἀρ χαί ου λι μέ να Φα λή ρου, προ κει μέ νου νὰ ἀ νε γερ θοῦν τὰ με γα θήρια, ποὺ σή με ρα στε γά ζουν γνω στὰ ἐμ πο ρι κὰ καὶ ψυ χαγω γι κὰ κέν τρα. Ὅ λα ἔ γι ναν ταχύτατα, μὲ «ὑ περ πή δη ση» τῆς γρα φει ο κρα τί ας καὶ τῶν νό μων. Τὸ ἀρ χαῖ ο λι μά νι θά φτη κε κά τω ἀ πὸ τόν νους τσι μέν του καὶ οἱ δι α μαρ τυ ρί ες τῶν κα τοί κων τῆς πε ρι ο χῆς δὲν στά θη καν ἱκανές, γιὰ νὰ τὸ ἀ πο τρέ ψουν. Καμ μί α λύ ση ἀ πὸ ὅ λες ὅ σες προ τά θη καν δὲν ἀ ξι ο λο γή θη κε, ἡ συγ κε κρι μέ νη θέ ση ἦ ταν «θη σαυ ρός», καὶ τὰ συ νερ γεῖ α δού λευ αν μέ ρα-νύ χτα, γιὰ νὰ ὁ λοκλη ρω θοῦν τὰ κτή ρια μί α ὥ ρα ἀρ χύ τε ρα. Ἂν κά ποι ος σή με ρα πε ρά σῃ ἔ ξω ἀ πὸ τὶς ἐγ κα τα στά σεις, τὸ βλέμ μα του θὰ στα θῇ σὲ μί α με γά λη πι να κί δα ποὺ ἀ να γρά φει τὸ ἑ ξῆς: «Χῶ ρος δι α τή ρη σης ἀρ χαί ων κα τα λοί πων». Πα ρα πλεύ ρως καὶ μέ σα σὲ ἕ να λάκ κο ὑ πάρ χουν σκε πα σμέ να μὲ σα κοῦ λες προ φα νῶς κά ποι α ἀ πὸ τὰ εὑ ρή μα τα ποὺ ἐν το πί στη καν κα τὰ τὴ διά ρκεια τῶν ἐρ γα σι ῶν. Για τί στὴν σχε τι κὴ πι να κί δα ὑ πάρ χει τό ση ἀ σά φεια, καὶ δὲν ἀ να γρά φε ται τὸ εἶ δος τῶν ἀρ χαι ο λο γι κῶν εὑ ρη μά των; Για τί ἀ κό μη καὶ τώ ρα ἀ πο φεύ γουν νὰ ποῦν ὅ τι ἐ κεῖ ἐν το πί στη κε τὸ ἀρ χαῖ ο λι μά νι Φα λή ρου; Ἡ Ρι ζά ρει ος Ἐκ κλη σι α στι κὴ Σχο λή, στὴν ἰ δι ο κτη σί α τῆς ὁ ποί ας ἀ νῆ καν τὰ οἰ κό πε δα, εἶ χε χα ρα κτη ρί σει τὰ συγ κε κρι μέ να εὑ ρή μα τα ὡς ἄ νευ ση μα σί ας. Ἂν καὶ ἀ πο μα κρύν θη καν ἀ πὸ τὴν ἁρ μό δια Ἐ φο ρεί α Προ ϊ στο ρι κῶν καὶ Κλα σι κῶν Ἀρ χαι ο τή των, ἕ να χρό νο με τὰ ποῦ εἶ ναι ὁ εἰ δι κὰ δι α μορ φω μέ νος χῶ ρος ποὺ δε σμεύ τη καν ὅ τι θὰ κα τα σκευά σουν γιὰ τὴν προ στα σί α τῶν εὑ ρη μά των (ὅ σα κα τά φε ραν νὰ δι α σω θοῦν ἀ πὸ τὴν μα νί α τῶν ἀ να σκα φι κῶν μη χα νη μά των); Ἴ σως εἶ ναι ἄ σκο πο νὰ ἀ να μέ νου με μί α ἀ πάν τη ση, ὅ ταν ἀ κό μη δὲν εἶ ναι σὲ θέ ση νὰ ἀ ξι ο λο γή σουν τὰ εὑ ρή μα τα, ἐ πι λέ γον τας ἁ πλᾶ καὶ μό νο τὸν χα ρα κτηρι σμὸ «κα τά λοι πα»! Τα ξι αρ χού λα Λα δᾶ Ἄνω φωτογραφία ἔναντι: «Κατάλοιπα» τὰ εὑρήματα τοῦ ἀρχαίου λιμένα Φαλήρου. Κάτω: Σκεπασμένα μὲ σακοῦλες τὰ «κατάλοιπα».
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →