ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ὸ τε λευ ταῖ ο δι ά στη μα ἀ κοῦ με συ νε χῶς γνῶ μες, κρι τι κές, προ τά σεις νό μων καὶ πολ λὰ ἄλ λα σχό λια γύ ρω ἀ πὸ τὸ ζή τη μα «χω ρι σμὸς Κρά τους-Ἐκ κλη σί ας». Πῶς ἀ λή θεια ἀντιλαμ βά νε ται καὶ ἐν νο εῖ ὁ κα θέ νας μας τὸ χω ρι σμὸ αὐ τό; Εἶναι κά τι, ποὺ μπο ρεῖ νὰ γί νῃ ἐν μιᾷ νυ κτὶ ἢ ὄ χι; Εἶ ναι μό νο κά ποι α βα σι κὰ ζη τή μα τα (ὅ πως π.χ. νὰ μὴν ἀ μεί βων ται οἱ κλη ρι κοὶ ἀ πὸ τὸ Δη μό σιο, νὰ γί νῃ ὑ πο χρε ω τι κὸς ὁ πο λι τι κὸς γά μος, νὰ κα ταρ γη θοῦν τὰ Θρη σκευ τι κὰ στὰ σχο λεῖ α καὶ οἱ θρη σκευ τι κοὶ ὅρ κοι στὰ δι κα στή ρια) ἢ μή πως εἶ ναι κά τι πο λὺ πιὸ σύν θε το; Ξε κί νη σα μί α μι κρὴ ἔ ρευ να στὰ ἄρ θρα τῶν τεσ σά ρων βα σι κῶν κω δί κων (ἀ στι κοῦ, πο λι τι κῆς δι κο νο μί ας, ποι νι κοῦ καὶ ποι νι κῆς δι κο νο μί ας) καὶ συ νει δη το ποί η σα, πὼς πρό κει ται γιὰ ἕ να ὁ λό κλη ρο πλέγ μα δι α τά ξε ων, ποὺ χρῄ ζουν ἀν τι κα τά στα σης, ἕ να κου βά ρι, ποὺ δύ σκο λα ξε τυ λί γε ται πλή ρως (καὶ ἀ να φέ ρο μαι μό νο στοὺς τέσ σε ρις κώ δι κες, για τί, ἐ ὰν ὑ πει σέλ θου με κι ἐ ξε τά σου με τὸ σύ νο λο τῆς νο μο θε σί ας, νο μί ζω πὼς δὲ θὰ τε λει ώ σου με πο τέ). Τὰ ἀ πο τε λέ σμα τα τῆς ἔ ρευ νάς μου αὐ τῆς ἀ πο φά σισα νὰ τὰ μοι ρα στῶ μα ζί σας. Προ τοῦ ὅ μως δοῦ με τοὺς κώ δι κες, ἂς «πι ά σου με» τὸν ὑ πέρ τα το καὶ θε με λι ώ δη νό μο τοῦ Κρά τους, ἂς ἐ ξε τά σου με τὸ Σύν ταγ μα. Ὅ σοι νομί ζουν ὅ τι τὸ Σύν ταγ μα ἁ πλῶς ὁ ρί ζει τὸ πο λί τευ μα, τὰ κύ ρια ἀ το μι κά, κοι νω νι κὰ καὶ πο λι τι κὰ δι και ώ μα τα καὶ τὴν ὀρ γά νω ση τοῦ Κρά τους, πλα νῶν ται. Ἂς δοῦ με μα ζὶ κά ποι α «πε ρί ερ γα ἄρ θρα»... «ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Εἰς τὸ Ὄ νο μα τῆς Ἁ γί ας, Ὁ μο ου σί ου καὶ Ἀ δι αι ρέ του Τριά δος» Βλέ που με ὅ τι, προ τοῦ κἂν ἀρ χί σουν τὰ ἄρ θρα, ἡ χρι στι α νι κή-θε ο λο γι κή, ἡ Ἁ γί α, Ὁ μο ού σια καὶ Ἀ δι αί ρε τη Τριά δα εἰ σά γε ται ὡς ὑ πέρ τα τη ἐγ γυ ή τρια τῆς συν ταγ ματι κό τη τας. Ἂς συ νε χί σου με ὅ μως. Τὰ 120 ἄρ θρα τοῦ Συν τάγ μα τος χω ρί ζον ται σὲ τέσ σε ρα μέ ρη. Τὸ πρῶ το μέ ρος φέρει τὸν τίτ λο ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ καὶ πε ρι λαμ βά νει μόνο τὰ τρία πρῶτα ἄρθρα. Ἄ ρα πε ρι μέ νει κα νεὶς νὰ δῇ ἐ κεῖ ὅ,τι πιὸ βασικὸ ἀ πὸ τὸ θε με λι ώ δη αὐ τὸ νό μο. Ἄρ θρο 3.: «1. Ἐ πι κρα τοῦ σα θρη σκεί α στὴν Ἑλ λά δα εἶ ναι ἡ θρη σκεί α τῆς Ἀ να τολι κῆς Ὀρ θό δο ξης Ἐκ κλη σί ας τοῦ Χρι στοῦ. Ἡ Ὀρ θό δο ξη Ἐκ κλη σί α τῆς Ἑλ λά δας, ποὺ γνω ρί ζει κε φα λή της τὸν Κύ ριο ἡ μῶν Ἰ η σοῦ Χρι στό, ὑ πάρ χει ἀ να πό σπα στα δε μέ νη δογ μα τι κὰ μὲ τὴ Με γά λη Ἐκ κλη σί α τῆς Κων σταν τι νού πο λης καὶ μὲ κά θε ἄλ λη ὁ μό δο ξη Ἐκ κλη σί α τοῦ Χρι στοῦ· τη ρεῖ ἀ πα ρα σά λευ τα, ὅ πως ἐ κεῖ νες, τοὺς ἱ ε ροὺς ἀ πο στο λι κοὺς καὶ συ νο δι κοὺς κα νό νες καὶ τὶς ἱ ε ρὲς πα ρα δό σεις. Εἶ ναι αὐ το κέ φα λη, δι οι κεῖ ται ἀ πὸ τὴν Ἱ ε ρὰ Σύ νο δο τῶν ἐν ἐ νερ γείᾳ Ἀρ χι ε ρέ ων καὶ