ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ὸ τελευταῖο διάστημα ἀκοῦμε συνεχῶς γνῶμες, κριτικές, προτάσεις νόμων καὶ πολλὰ ἄλλα σχόλια γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα «χωρισμὸς Κράτους-Ἐκκλησίας». Πῶς ἀλήθεια ἀντι- λαμβάνεται καὶ ἐννοεῖ ὁ καθένας μας τὸ χωρισμὸ αὐτό; Εἶ- ναι κάτι, ποὺ μπορεῖ νὰ γίνῃ ἐν μιᾷ νυκτὶ ἢ ὄχι; Εἶναι μόνο κάποια βασικὰ ζητήματα (ὅπως π.χ. νὰ μὴν ἀμείβωνται οἱ κληρικοὶ ἀπὸ τὸ Δημόσιο, νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὸς ὁ πολιτικὸς γάμος, νὰ καταργηθοῦν τὰ Θρησκευτικὰ στὰ σχολεῖα καὶ οἱ θρησκευτικοὶ ὅρκοι στὰ δικαστήρια) ἢ μήπως εἶναι κάτι πολὺ πιὸ σύνθετο; Ξεκίνησα μία μικρὴ ἔρευνα στὰ ἄρθρα τῶν τεσσάρων βασικῶν κωδίκων (ἀστικοῦ, πολιτικῆς δικονομίας, ποινικοῦ καὶ ποινικῆς δικονομίας) καὶ συνειδητοποίησα, πὼς πρόκειται γιὰ ἕνα ὁλόκληρο πλέγμα διατάξεων, ποὺ χρῄζουν ἀντικατάστασης, ἕνα κουβάρι, ποὺ δύσκολα ξετυλίγεται πλήρως (καὶ ἀναφέρομαι μόνο στοὺς τέσσερις κώδικες, γιατί, ἐὰν ὑπεισέλθουμε κι ἐξετάσουμε τὸ σύνολο τῆς νομοθεσίας, νομίζω πὼς δὲ θὰ τελειώσουμε ποτέ). Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἔρευνάς μου αὐτῆς ἀποφάσι- σα νὰ τὰ μοιραστῶ μαζί σας. Προτοῦ ὅμως δοῦμε τοὺς κώδικες, ἂς «πιάσουμε» τὸν ὑπέρτατο καὶ θεμελιώδη νόμο τοῦ Κράτους, ἂς ἐξετάσουμε τὸ Σύνταγμα. Ὅσοι νο- μίζουν ὅτι τὸ Σύνταγμα ἁπλῶς ὁρίζει τὸ πολίτευμα, τὰ κύρια ἀτομικά, κοινωνικὰ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα καὶ τὴν ὀργάνωση τοῦ Κράτους, πλανῶνται. Ἂς δοῦμε μαζὶ κάποια «περίεργα ἄρθρα»... «ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Εἰς τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας, Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος» Βλέπουμε ὅτι, προτοῦ κἂν ἀρχίσουν τὰ ἄρθρα, ἡ χριστιανική-θεολογική, ἡ Ἁγία, Ὁμοούσια καὶ Ἀδιαίρετη Τριάδα εἰσάγεται ὡς ὑπέρτατη ἐγγυήτρια τῆς συνταγμα- τικότητας. Ἂς συνεχίσουμε ὅμως. Τὰ 120 ἄρθρα τοῦ Συντάγματος χωρίζονται σὲ τέσσερα μέρη. Τὸ πρῶτο μέρος φέ- ρει τὸν τίτλο ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ καὶ περιλαμβάνει μόνο τὰ τρία πρῶτα ἄρθρα. Ἄρα περιμένει κανεὶς νὰ δῇ ἐκεῖ ὅ,τι πιὸ βασικὸ ἀπὸ τὸ θεμελιώδη αὐτὸ νόμο. Ἄρθρο 3.: «1. Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ θρησκεία τῆς Ἀνατο- λικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας, ποὺ γνωρίζει κεφαλή της τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ὑπάρχει ἀναπόσπαστα δεμένη δογματικὰ μὲ τὴ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ μὲ κάθε ἄλλη ὁμόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ· τηρεῖ ἀπαρασάλευτα, ὅπως ἐκεῖνες, τοὺς ἱεροὺς ἀποστολικοὺς καὶ συνοδικοὺς κανόνες καὶ τὶς ἱερὲς παραδόσεις. Εἶναι αὐτοκέφαλη, διοικεῖται ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων καὶ