ΔΑΥΛΟΣ/301, Ἀπρίλιος 2007 20795 όν, καὶ ἐλογίσθη εἰς αὐτὸν εἰς δικαιοσύνην... Διὰ τοῦτο καὶ ἐλογίσθη εἰς αὐτὸν εἰς δικαιοσύνην”.» Ὁ θεὸς «ἐλογίσθη εἰς δικαιοσύνην» τὸν Ἀβραάμ, ὁ ὁποῖος εἶπε ψέμματα στὸν Ἀβιμέλεχ, βασιλέα τῶν Γεράρων, ὅτι ἡ γυναῖκα του εἶναι ἀδελφή του, κι ὁ Ἀβιμέλεχ τὴν πῆρε γιὰ γυναῖκα του (Γένεσις κ΄ 1-18). Τὸ ἴδιο εἶχε κάνει καὶ πιὸ πρὶν μὲ τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, Φαραὼ (Γένεσις ιβ΄, 10-20). Πῶς γίνεται αὐτὸς ὁ προϊστορικὸς προαγωγὸς λευκῆς σαρκὸς νὰ εἶναι δίκαιος στὰ μάτια τοῦ θεοῦ; Αὐτὸς ὁ θεὸς ἀναδεικνύει ὡς δίκαιους μόνο τέτοιου εἴδους ἀνθρώπους; Τότε οἱ πραγματικοὶ δίκαιοι, ἂν ὑπάρχουν, τί εἴδους ἄνθρωποι εἶναι; β. Βιβλικὴ Ἀριθμητική: Κριταὶ θ΄, 4-5, 7, 17-18: «Ἔδωσαν λοιπὸν στὸν Ἀβιμέλεχ ἑβδομῆντα ἀσημένιους σίκλους..., καὶ μίσθωσε κάτι τυχοδιῶκτες καὶ ἄχρηστους τύπους, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀκόλουθοί του. Πῆγε στὸ σπίτι τοῦ πατέρα του στὴν Ὀφρὰ καὶ σκότωσε τοὺς ἄλλους γυιοὺς τοῦ Ἱερουβάαλ (Γεδεών), τοὺς ἀδελφούς του, ἑβδομῆντα ἄντρες· τοὺς σκότωσε ὅλους πάνω στὴν ἴδια πέτρα. Ἔμεινε μόνο ὁ Ἰωθάμ... Κι ἐσεῖς σήμερα ξεσηκωθήκατε ἐνάντια στὴν οἰκογένεια τοῦ πατέρα μου, σκοτώσατε τοὺς γυιούς του, ἑβδομῆντα ἄντρες...» γ. Κριταὶ 8΄ 29-35: «Ὁ Ἱερουβαάλ, δηλαδὴ ὁ Γεδεών..., εἶχε ἑβδομῆντα γυιούς, δικά του παιδιά, ἐπειδὴ εἶχε πολλὲς γυναῖκες... Μία παλλακίδα του... τοῦ γέννησε καὶ αὐτὴ γυιὸ καὶ τὸν ὠνόμασε Ἀβιμέλεχ.» Μὰ καλά, πῶς γίνεται νὰ σκοτώνῃ τοὺς 70 ἀδελφούς του ὁ Ἀβιμέλεχ, καὶ νὰ σῴζεται ἕνας, ὁ Ἰωθάμ; Ἑβδομῆντα ποὺ ἔσφαξε καὶ δύο αὐτοὶ (Ἀβιμέλεχ, Ἰωθάμ) πᾶμε στοὺς ἑβδομῆντα δύο κι ὄχι ἑβδομῆντα, ὅπως λέει καὶ ἡ ἀφήγηση (Κριταὶ θ΄, 29-35). Ἂν ἦσαν ὄντως 70 τὰ ἀδέλφια, τότε σκότωσε 68 ὁ Ἀβιμέλεχ, ἀφοῦ ζοῦν δύο. Ἂν ὅμως λογαριάσουμε τὸν Ἀβιμέλεχ μέσα στοὺς ἑβδομῆντα ἀδελφούς, τότε πάλι λέμε ὅτι τὰ ἀδέλφια εἶναι 71 μαζὶ μὲ τὸν Ἰωθὰμ μέσα στοὺς 70 ἀδελφούς, τότε ὁ Ἀβιμέλεχ σκότωσε 69 ἄντρες κι ὄχι 70. Γιατί ὁ Ἰωθὰμ ρίχνει τὸ φταίξιμο τῆς σφαγῆς τῶν 70; 68; 69; ἀδελφῶν του στοὺς Συχευίτες, ὅταν τὴν δολοφονία τους τὴν ἔκανε ὁ Ἀβιμέλεχ καὶ ἡ παρέα του; Ἀπὸ αὐτὸ φαίνεται, ὅτι ἄλλος κάνει τὸ κακό, καὶ ἄλλοι τὴν πληρώνουν καὶ μὲ τὴν ἀνοχή-συγκατάθεση τοῦ θεοῦ. (Ἀριθμοὶ 12΄ 110, 25΄ 1-9, Α΄ Βασιλέων 11΄1-6, Δευτερονόμιον 17΄ 16-17, 7΄ 1-4, Κριταὶ 6΄ 12-14, 7΄ 1-22, 8΄ 23-27, Ἔξοδος 32΄ 1-29, 35.) Μὲ τιμὴ Γ.Γ. Θεσσαλονίκη Οἱ φοιτητὲς καὶ οἱ ναοὶ στὰ πανεπιστήμια Κύριε διευθυντά, Θὰ πληροφορηθήκατε ἀσφαλῶς τὸ γεγονὸς ποὺ συνέβη ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὴν Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῶν ἐν λόγῳ «προστατῶν τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας». Ἡ εἴδηση ἀναφέρει ὅτι: «Μιὰ ὁμάδα φοιτητῶν 20- 30 ἀτόμων συγκεντρώθηκαν στὸν προαύλιο χῶρο τῆς ἐκκλησίας, τὴν ὥρα ποὺ βρισκόταν σὲ ἐξέλιξη ἡ λειτουργία γιὰ τὴν ἑορτὴ τῶν τριῶν ἱεραρχῶν. Οἱ φοιτητὲς φώναζαν συνθήματα κατὰ τῶν ἀλλαγῶν στὴν Παιδεία καὶ ζήτησαν τὴν διακο- πὴ τῆς λειτουργίας. Καθηγητὲς ποὺ παρακολουθοῦσαν τὴ λειτουργία βγῆκαν στὸν προαύλιο χῶρο καὶ συζήτησαν μὲ τοὺς φοιτητές. Τελικὰ ἡ κατάσταση ἐκτονώθηκε καὶ οἱ φοιτητὲς ἀποχώρησαν.» Ἀλλὰ τί καθηγητὲς εἶναι αὐτοί! Δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ, διαβάσει καὶ μελετήσει τὸν ἀνθελληνικὸ ρόλο τῶν τριῶν ἱεραρχῶν; Τί προσέφεραν στὴν σοφία τοῦ κόσμου οἱ τρεῖς ἱεράρχες; Ἐξάλλου ἔχει ἆραγε τιμηθῆ ποτε κανεὶς Ἕλληνας φιλόσοφος, μαθηματικός, ἀρχιτέκτων κ.ἄ. ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καθηγητές; Καὶ ὅταν μιλᾶνε γιὰ θρησκευτικὲς ἐλευθε-