Ç ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΕΔΟΚΛΗ Καὶ στοιχεῖα Μοριακῆς Βιολογίας πὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Κάρολος Δαρβῖνος9 διατύπωσε τὴ «Θε- ωρία τῆς Ἐξελίξεως» τῶν εἰδῶν μέχρι καὶ σήμερα, παρὰ τὴν τρομακτικὴ πρόοδο τῆς ἔρευνας στὴν Βιολογία καὶ τὴν αὔξηση τῶν γνώσεων γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῶν ἐμβίων ὄντων, οἱ διαμάχες καὶ οἱ διαφωνίες γιὰ τὴν ὀρθότητα αὐτῆς εἶναι ση- μαντικές. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητο, ὅτι τὴν ἐποχὴ ποὺ δημοσίευσε τὴ θεωρία του ὁ Δαρβῖνος, ἡ κοινωνία τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, τῶν πλέ- ον προηγμένων μορφωτικὰ περιοχῶν, κατὰ τὴ δυτικοευρωπαϊκὴ ἄποψη φυσικά, δὲν ἦταν ἕτοιμη νὰ τὴ δεχθῇ. Ἡ συνέπεια αὐτῆς τῆς δημοσίευσης ἦταν νὰ προκληθῇ θύελλα ἀντιδράσεων, ἀποδοκιμασιῶν καὶ ἀμφισβητή- σεων κυρίως ἀπὸ θεολογικοὺς κύκλους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα. Ἡ σημερινὴ ὅμως τάση τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Δαρβινισμοῦ σὲ διάφορα πεδία γνώ- σεως «ἀποδεικνύει, πόσον ἐπιτυχὴς ὑπῆρξε ἡ θεωρία στὴν ἑρμηνεία τῆς ὀργανικῆς ἐξέλιξης, ἀλλὰ καὶ πόσον σημαντικὸς εἶναι ὁ μηχανισμὸς δοκιμῆς-ἀπορρίψεως, προ- κειμένου νὰ ἐξηγήσῃ τὴ διαμόρφωση τάξεως καὶ τὴν παρουσία πολύπλοκων κοινό- τοπων δομῶν», ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸν Κριμπᾶ20. Ἐν τούτοις παρὰ τὴν εὐρύτερη παραδοχὴ τῆς Ἐξελικτικῆς Θεωρίας6, 10, 11, 15 καὶ τῶν πειραματικῶν ἀποδείξεων ποὺ ἔχουν ἐπιτευχθῆ, οἱ ἀντιδράσεις ἀκόμη σήμερα εἶναι σφοδρὲς καὶ μάλιστα ὄχι μόνον σὲ θεολογικὸ ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ σὲ πολιτικό. Ἂς μὴ λησμονῆται ἡ διαδήλωση στὸν αὐτοκινητόδρομο τῆς περιοχῆς τοῦ Ντάρμπι τῆς Μοντάνας, ἡ ὁποία ὠργανώθηκε ἀπὸ ἕνα δεκαεπτάχρονο μαθητὴ ὡς ἔνδειξη διαμαρτυρίας γιὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ συλλόγου τῶν γονέων καὶ τῶν καθηγητῶν τοῦ