ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΠΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ... Βα σί λει ος Β΄ ὁ Βουλ γα ρο κτό νος πῆ ρε τ’ ὄ νο μά του ἀ π’ τὴν βάρ βα ρη πρά ξη του νὰ τυ φλώ σῃ δε κα πέν τε χι λιά δες αἰχ μαλώ τους Βούλ γα ρους στρα τι ῶ τες καὶ νὰ τοὺς στεί λῃ πί σω στὴν πα τρί δα τους ἁ λυ σο δε μέ νους καὶ ὁ δη γού με νους ἀ πὸ ἕ ναν μο νό φθαλ μο ἀ νὰ ἑ κα τὸ τυ φλούς. Τὸ φρι κτὸ αὐ τὸ ἔγκλη μα πα ρου σι ά ζε ται ὡς ἐ πί τευγ μα ἀ π’ τὴν σύγ χρο νη Ἑλ λη νο χρι στι α νι κὴ Ἱ στο ρί α, καὶ ὁ ἀ πο τρό παι ος τίτ λος «Βουλ γα ρο κτό νος» θε ω ρεῖ ται σή με ρα τι μη τι κός! Κα τὰ τὰ ἄλ λα ὁ Βα σί λει ος Β΄ ὑ πῆρ ξε ἕ νας σπου δαῖ ος στρα τη γὸς καὶ αὐ στη ρὸς βα σι λιᾶς, ποὺ κα τά φε ρε νὰ πε ρι ο ρί σῃ τὴν Ἐκ κλη σί α καὶ νὰ δι οι κή σῃ σχε τι κὰ ἄ ξια τὴν αὐ το κρα το ρί α του. Ἀ κο λού θη σαν ἀ γε φύ ρω τες ἐ σω τε ρι κὲς ἀν τι θέ σεις καὶ δι α μά χες τῆς βα σι λεί ας μὲ τὴν Ἐκ κλη σί α, ποὺ ἀ πο σύν θε σαν τὴν μέ χρι τό τε στρα τι ω τι κὴ ἰ σχύ, ὥ στε νὰ μὴν μπο ρέ σῃ στὸ ἑξῆς ν’ ἀν τι με τω πί σῃ τοὺς ἐ ξω τε ρι κοὺς ἐ χθροὺς σὲ Δύ ση καὶ Ἀ να το λή. Ἡ στα δια κὴ δι ά λυ σή της εἶ χε πλέ ον θε με λι ω θῆ. Με τὰ τὸν θά να το τοῦ Βα σι λεί ου τοῦ Β΄ στὸν θρό νο τοῦ Βυ ζαν τί ου ἀ νέ βη κε ὁ ἀ δελφός του Κων σταν τῖ νος ὁ Η΄. «Προ σόν τα» του ἦ ταν ἡ ἀ νι κα νό τη τα, ἡ κα λο φα γί α, τὰ γλέν τια, οἱ γυ ναῖ κες καὶ ἡ τρυ φη λὴ ζω ή. Γρά φει ὁ Ἰ ω άν νης Κορ δᾶ τος στὸ ἔρ γο του («Με γά λη Ἱ στο ρί α τῆς Ἑλ λά δας», τό μος Α΄, σελ. 439): «Εἶ χε μπά σει στὸ πα λά τι ἕ να σω ρὸ εὐ νού χους καὶ κοί τα ζε πῶς νὰ γλεν τά ῃ. Γιὰ νὰ εἶ ναι ἥ συ χος, πα ρα μέ ρι ζε κά θε στρα τη γὸ καὶ πο λι τι κό, ποὺ εἶ χε ὄ νο μα καὶ ἀ ξί α. Ἄλ λους τύ φλω νε, ἄλ λους ἐ ξώ ρι ζε, ἄλ λους φυ λά κι ζε καὶ ἄλ λων ἔ κο βε τὴν γλῶσ σα. Ξό δευ ε τό σο σπά τα λα ἀ π’