ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΠΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ... Βασίλειος Β΄ ὁ Βουλγαροκτόνος πῆρε τ’ ὄνομά του ἀπ’ τὴν βάρβαρη πράξη του νὰ τυφλώσῃ δεκαπέντε χιλιάδες αἰχμα- λώτους Βούλγαρους στρατιῶτες καὶ νὰ τοὺς στείλῃ πίσω στὴν πατρίδα τους ἁλυσοδεμένους καὶ ὁδηγούμενους ἀπὸ ἕναν μονόφθαλμο ἀνὰ ἑκατὸ τυφλούς. Τὸ φρικτὸ αὐτὸ ἔγ- κλημα παρουσιάζεται ὡς ἐπίτευγμα ἀπ’ τὴν σύγχρονη Ἑλληνοχριστιανικὴ Ἱστορία, καὶ ὁ ἀποτρόπαιος τίτλος «Βουλγαροκτόνος» θεωρεῖται σήμερα τιμητικός! Κατὰ τὰ ἄλλα ὁ Βασίλειος Β΄ ὑπῆρξε ἕνας σπουδαῖος στρατηγὸς καὶ αὐστηρὸς βασιλιᾶς, ποὺ κατάφερε νὰ περιορίσῃ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ διοικήσῃ σχετικὰ ἄξια τὴν αὐτοκρατορία του. Ἀκολούθησαν ἀγεφύρωτες ἐσωτερικὲς ἀντιθέσεις καὶ διαμάχες τῆς βασιλείας μὲ τὴν Ἐκκλησία, ποὺ ἀποσύνθεσαν τὴν μέχρι τότε στρατιωτικὴ ἰσχύ, ὥστε νὰ μὴν μπορέσῃ στὸ ἑξῆς ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς ἐξωτερικοὺς ἐχθροὺς σὲ Δύση καὶ Ἀνατολή. Ἡ σταδιακὴ διάλυσή της εἶχε πλέον θεμελιωθῆ. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Βασιλείου τοῦ Β΄ στὸν θρόνο τοῦ Βυζαντίου ἀνέβηκε ὁ ἀδελ- φός του Κωνσταντῖνος ὁ Η΄. «Προσόντα» του ἦταν ἡ ἀνικανότητα, ἡ καλοφαγία, τὰ γλέντια, οἱ γυναῖκες καὶ ἡ τρυφηλὴ ζωή. Γράφει ὁ Ἰωάννης Κορδᾶτος στὸ ἔργο του («Μεγάλη Ἱστορία τῆς Ἑλλάδας», τόμος Α΄, σελ. 439): «Εἶχε μπάσει στὸ παλάτι ἕνα σωρὸ εὐνούχους καὶ κοίταζε πῶς νὰ γλεντάῃ. Γιὰ νὰ εἶναι ἥσυχος, παραμέριζε κάθε στρατηγὸ καὶ πολιτικό, ποὺ εἶχε ὄνομα καὶ ἀξία. Ἄλλους τύφλωνε, ἄλλους ἐξώριζε, ἄλλους φυλάκιζε καὶ ἄλλων ἔκοβε τὴν γλῶσσα. Ξόδευε τόσο σπάταλα ἀπ’