ΕΓΧΡΩΜΟΙ ΘΕΟΙ= ΤΟΞΟΤΕΣ ΠΕΡΣΕΣ ὴν 29-1-07 ἐγ και νι ά σθη κε στὸ Ἐ θνι κὸ Ἀρ χαι ο λο γι κὸ Μου σεῖ ο ἡ ἔκ θε ση «Πολύ χρω μοι θε οί». Ἡ ἔ ρευ να σχε τί ζε ται μὲ τὴν ὕ παρ ξη ἔγ χρω μων γλυ πτῶν. Ἀ πὸ ἔγ κυ ρη πη γὴ ἔ μα θα, ὅ τι ἡ ὁ μά δα ἐρ γασί ας ἀ πο τε λεῖ το ἀ πὸ Γερ μα νοὺς δι α φό ρων εἰ δι κο τήτων, ποὺ ξε κί νη σε πρὸ δε κα πεν τα ε τί ας μὲ ἄ φθο να χρή μα τα τῆς Ε.Ε. καὶ ἰ δι ω τι κὲς χο ρη γί ες. Τὸ ὑ λι κὸ ἐ λή φθη βα σι κὰ ἀ πὸ τὴ Γλυ πτο θή κη Μο νά χου, ἀ πέ δειξαν δὲ ὅ τι ἀρ κε τὰ γλυ πτὰ ἦ σαν ζῳ γρα φι σμέ να μὲ 5-6 ὀ ρυ κτὰ χρώ μα τα. [Πα ρέκ βα ση: Ἀ πὸ τὴν δε κα ε τί α τοῦ ’60 ἰ σχυ ρί ζο μαι, ὅ πως καὶ ἄλ λοι ἀρ χι τέ κτο νες, ὅ τι ὄ χι μό νο με ρι κὰ ἀλ λὰ ὅ λα τὰ γλυ πτὰ καὶ ὅ λα τὰ μέ λη τῶν ἀρ χαι ο ελ λη νι κῶν κτη ρί ων (τοῖχοι, κί ο νες, ὀ ρο φὲς κ.ἄ.) ἦ σαν ἔγ χρω μα. Τί πο τα δὲν ἦ ταν λευ κό. Τὸ δῆ θεν «λευ κὸν καὶ ἐ ρει πῶ δες» τῆς Ἑλ λη νικῆς Ἀρ χαι ό τη τας ἦ ταν λαν θα σμέ νο συμ πέ ρα σμα τοῦ Νε ο κλα σι κι σμοῦ καὶ τοῦ Ρω μαν τι σμοῦ τῆς Δύ σε ως.] Τὰ προ τει νό με να χρώ μα τα εἶ ναι αὐ θαί ρε τα (δὲν τεκμη ρι ώ νον ται) ἀλ λὰ καὶ οἱ χρω μα τι σμοὶ εἶ ναι βα ρεῖς, «βάρ βα ροι» ὡς βα σι κὰ χρώ μα τα. Πι στεύ ω, ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες χρη σι μο ποι οῦ σαν ἀ πο χρώ σεις φω τει νὲς καὶ ὄ χι ἀ τό φυα χρώ μα τα. Οἱ καλ λι τέ χνες ποὺ ἔ φτεια χναν ἀ σύλ λη πτες λε πτομέ ρει ες (φλέ βες, τέ νον τες, νύ χια) δὲν θὰ τὰ σκέ πα ζαν μὲ βα ρει ὲς μο νο χρω μί ες, ὅ πως λ.χ. τὸ δέρ μα τῶν προ σώ πων, ποὺ θυ μί ζει ἐ ρυ θρό δερ μους. Οἱ Γερ μα νοὶ δὲν κα τά λα βαν. Τὸ πρό βλη μα ὅ μως εἶ ναι ἄλ λο: Ἡ ἐρ γα σί α τῶν Γερ μα νῶν πα ρου σι ά σθη κε ἐ πι σή μως στὸ Μό να χο τὸ 2000, ἡ δὲ ἔκ θε ση πε ρι ώ δευ σε σὲ ἀρ κε τὲς εὐ ρω πα ϊκὲς πό λεις. Τέ λος ἔ φθα σε καὶ στὴν Ἑλ λά δα συ νο δευ ό με νη μὲ τὴν γερ μα νι κὴ ἀ φίσ σα, ἁ πλῶς με τα φρα σμέ νη.