ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ «ὡς παντὶ προσῆκον μετέχειν τῆς ἀρετῆς» (Πλάτων) «πᾶσι μέτεστιν γινώσκειν ἑαυτούς» ( Ἡράκλειτος) λοι οἱ τηλεοπτικοὶ σταθμοὶ (μία εἶναι ἡ Τηλεόραση) μᾶς βομβάρδισαν μὲ τὰ –δῆθεν– συγκλονιστικὰ συμβαίνοντα στὰ σχολεῖα. Τὸν –ἴσως– βιασμὸ μαθήτριας καὶ βιντεοσκό- πησής της. Τὴν δίμηνο ἀπεργία δασκάλων/καθηγητῶν, τὴν κατάληψη σχολείων, τὴν κατάσταση στὰ πανεπιστήμια, τὸ «ἄσυλο» καὶ τὸ ἄρθρο 16. Αἰτήματα καὶ ἐπιτεύγματα; α. Οἱ βιασμοὶ ὄχι ἐντὸς σχολείου (!)  ἀχρησία «κινητῶν». β. Αὐξήσεις μισθῶν  «μιὰ χού- φτα εὐρώ». γ. Γενικότητες, χαβαλὲς  τίποτα. Ἔτσι δουλεύει τὸ Σύστη- μα, μὲ ἕνα σμπάρο πολλὰ τρυγόνια: Τρομοκράτηση τοῦ λαοῦ, σπασμωδι- κὲς κινήσεις τῶν ὑπηκόων (ἐγγραφὴ σὲ «ἰδιωτικά») παγίδευση καθηγη- τῶν στὸ μισθολογικὸ καὶ ἀφοπλισμός τους, τέλος θάψιμο τοῦ θέματος. Μετὰ ἀπὸ χρόνια ἐπανάληψη τοῦ σεναρίου κ.ο.κ. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὸν «γαλλικὸ Μάη». Καὶ τὸ πρόβλημα τῆς Παιδείας –τὸ ἔλλειμμα– διαιω- νίζεται παγκοσμίως. Ç ΓΝΩΣΗ. Ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὶς ἔννοιες, ἀφοῦ «ἀρχὴ σοφίας» ὀνομάτων ἐπί- σκεψις» (= καθορισμός). Ἡ Γνώση < γιγνώσκω  (γ)νόος, ἑνὸς ἀντικειμένου φυσι- κοῦ ἢ νοητικοῦ (ἐπιστήμης, τέχνης, ἤθους, φιλοσοφίας) εἶναι κάτι βαθύτερο ἀπὸ ἁπλῆ Πληροφόρηση. Ἐργαλεῖο τῆς Γνώσης εἶναι ἡ Μάθηση, ποὺ ἐπιτυγχάνεται εἴτε μὲ ἄμεση/προσωπικὴ ἐμπειρία (ἐπίγνωση) εἴτε μὲ διδασκαλία ἀπὸ Ἄλλον. (Ὁ Ἄλλος ὡς γονέας, δάσκαλος, φίλος, βιβλίο, ΜΜΕ, Η/Υ.) Καὶ τί δίνει ὁ Ἄλλος, ἡ αὐθεντία στὸ μαθητὴ μὲ τὴ μάθηση; Ἢ τὸ ἀληθὲς ἢ τὸ ψευ- δές, τὸ ὄντως ὂν ἢ τὸ μὴ ὂν (Πρωταγόρας). Καὶ θὰ δώσῃ τὸ ἀληθές, ἂν γνωρίζῃ τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἢ τὸ ψευδὲς ὡς ἰδεολόγημα συνειδητὰ (λ.χ. ὕπαρξη κολά- σεως) ἢ ὡς σφάλμα (κίνηση οὐρανίας σφαίρας). Καὶ ἀπορρίπτουμε τὸν ἀγνωστικι- σμὸ («τί ἐστιν ἀλήθεια;», Κ.Δ. Ἰωάν. 18.38, χωρὶς ἀπάντηση) ἢ τὴν αὐθεντία/πίστη σὲ ἱεροὺς λόγους («Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια... καὶ τὸ φῶς»: Ἰωάν. 19.6 + 8.12) ἢ τὶς πολλὲς ἀλήθειες γιὰ ἕνα ὄν.