ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΙΕΡΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΗ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΑ ί α νη σῖ δα δυ τι κὰ τῆς Ἀν τι πά ρου καὶ ἀ να το λι κὰ τῆς Σίφ νου, τὸ Δεσπο τι κό, ἔ κρυ βε ἐ πὶ χι λιά δες χρόνια στὸ ἐ σω τε ρι κὸ τοῦ ἐ δά φους της ἕ ναν πραγ μα τι κὸ ἀρ χαι ο λογι κὸ θη σαυ ρό, ἀ πὸ τοὺς πιὸ ἐν τυ πω σια κοὺς σὲ ἔ κτα ση καὶ ποι κι λί α εὑ ρη μά των, ποὺ ἔ χουν ἐν τοπι στῆ πο τε στὸν Ἑλ λα δι κὸ χῶ ρο. Οἱ ἀ να σκα φὲς στὸ Δε σπο τι κὸ ὡ δή γη σαν στὴν ἀ πο κά λυ ψη ἑνὸς ἄ γνω στου ἕ ως τώ ρα ἀ πὸ τὶς γρα πτὲς πη γὲς ἀρχα ϊ κοῦ ἱ ε ροῦ ἀ φι ε ρω μέ νου στὸν Ἀ πόλ λω να καὶ πι θα νώ τα τα στὴν ἀ δερ φή του Ἄρ τε μη, ἐ νῷ βέβαι η εἶ ναι ἡ συλ λα τρεί α τῆς θε ᾶς Ἑ στί ας μὲ τὴν ἐ πω νυ μί α – γιὰ πρώ τη φο ρά – «Ἰ σθμί α». Κτη ριακὰ συγ κρο τή μα τα, ση μαν τι κώ τα τα ἀν τι κεί με να ἀρ χα ϊ κῶν χρό νων, ἀ να το λι κο ϊ ω νι κῆς, ρο δια κῆς, κυ πρια κῆς καὶ αἰ γυ πτια κῆς προ έ λευ σης, μαρ μάρι να μέ λη γλυ πτῶν, κοῦ ροι, κα θὼς καὶ πλῆ θος ἄλ λων εὑ ρη μά των ἀ πο κα λύ πτουν, ὅ τι ἐ πρό κει το γιὰ ἕ να ἱ ε ρὸ μὲ πα νελ λή νια ἀ κτι νο βο λί α.