ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ ἀσφυκτικὸς ἐναγκαλισμὸς τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Κύριε διευθυντά, περιφερόμενες ἐν εἴδει λαϊκοῦ πανηγυριοῦ Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συζήτησης στὴν Βουθαυματουργὲς εἰκόνες, κάρες καὶ λείψανα καὶ λὴ γιὰ τὴν τροποποίηση τοῦ Συντάγματος, θὰ λοιπὲς προσόδους, ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός. ἔλεγα, ὅτι εὐκαιρία εἶναι νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ Ἀκόμα, γιὰ νὰ σὲ βαπτίσουν-παντρέψουνληφθῇ μάλιστα ἀπόφαση διαχωρισμοῦ Πολιθάψουν-μνημονεύσουν, ποὺ ὑποτίθεται εἶναι τείας-Ἐκκλησίας. στὶς ὑποχρεώσεις τους ἔναντι τῶν πιστῶν, ζηΔὲν μπορεῖ τὸν 21ο αἰῶνα νὰ ἐξακολουθῇ τοῦν καὶ παίρνουν πρόσθετη ἀμοιβὴ ὄχι μόνὰ παραμένῃ αὐτὸ τὸ σφιχταγκάλιασμα δύο νον γιὰ τὸν ἑαυτόν τους ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Ἐκδυνάμεων μὲ διαφορετικὸ στόχο-πλεύση. Ἡ κλησία, τὸν νεωκόρο, τοὺς ψάλτες ἀκόμη καὶ Πολιτεία ἀσχολεῖται μὲ τὴν διακυβέρνηση τῆς γιὰ τὸν πολυέλαιο ποὺ ἀνάβουν (ἂν θέλῃς καὶ χώρας. Ἡ Ἐκκλησία μὲ τὰ μυστήριά της καὶ τὴν παρουσία δεσπότη, τότε σοῦ κοστίζει «ὁ τὸ ποίμνιό της. Δύο ξεχωριστοὶ δρόμοι. Ἡ Ἐκκοῦκος ἀηδόνι»). κλησία κόλλησε σὰν στρεῖδι στὸ Κράτος καὶ Ἔχει λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία τὴν δυνατότητὸ ἀπομυζᾷ, ὑποχρεώνοντάς το νὰ πληρώνῃ τα νὰ πληρώσῃ τὸ ἱερατεῖο της καὶ μάλιστα μισθοὺς καὶ συντάξεις στὸ ἱερατεῖο ἀπὸ ἀρχιμὲ πολὺ ὑψηλότερες ἀμοιβές. Ἐξ ἄλλου τί επίσκοπο μέχρι διάκονο, ἐνῷ ὅλοι αὐτοὶ οὐδουλειὰ ἔχει στὶς ἐκδηλώσεις τῆς Πολιτείας, δεμίαν ὑπηρεσίαν προσφέρουν στὸ Κράτος. ὅπως ὁρκωμοσίες, παρελάσεις Στρατοῦ (πότε Ἡ Ἐκκλησία ἄλλωστε εἶναι τόσο πλούσια (ἡ ὁ Χριστὸς εὐλόγησε τὰ μέσα σκοτωμοῦ;) διμισὴ σχεδὸν Ἑλλάδα εἶναι τσιφλίκι της) ἀπὸ καστήρια κ.λπ., ἡ παρουσία τοῦ χρυσοστόλιδωρεὲς καὶ ἐμπόριο κεριοῦ, λιβανιοῦ, περιφεστου Κλήρου καὶ προπαντὸς ὁ ὅρκος ἐπάνω ρόμενων δίσκων, ἁγιασμῶν, προσκυνημάτων, σὲ ἕνα ἑβραϊκὸ βιβλίο-μυθιστόρημα, ποὺ οὔ- ΕΥΒΟΙΑ: ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΙΑ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Κύριε διευθυντά, Σᾶς ἀποστέλλω σὲ φωτογραφίες κάποιες ἀπὸ τὶς πολλὲς περιπτώσεις ποὺ ἀποδεικνύουν, ὅτι καὶ στὴν Χαλκίδα-Εὔβοια ἔχει συμβῆ ὅ,τι συνέβη καὶ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ ὑπῆρχε Ἑλληνισμός. Καταστροφὴ κι εὐλογημένη ἀνοικοδόμηση [μὲ ἄδεια τῆς «Ναοδομείας» τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς (βλ. γιὰ τὴν περίεργη αὐτὴ ὑπηρεσία, ποὺ λειτουργεῖ ὡς κράτος ἐν κράτει, στὸ «Δ», τ. 257 καὶ 287) κι ὄχι τῆς Πολεοδομίας –οὔτε κἂν μὲ στοιχειώδη ἔλεγχο τῆς νομιμότητας τῶν ἐκκλησιαστικῶν οἰκοδομῶν ἀπὸ τὸ Κράτος].  Στὴν Χαλκίδα, στὸν χῶρο τῆς μεσαιωνικῆς πόλης (Κάστρο), διατηρεῖται τὸ τζαμὶ Ἐμὶρ Ζαδέ. Ἡ ὕπαρξη ἀρχαίου ὑλικοῦ, ἐντοιχισμένου ἀλλὰ καὶ διάσπαρτου στὸν προαύλιο χῶρο, ἑρμηνεύεται, μόνο ἂν ὑποθέσουμε ὅτι τὸ ὑλικὸ αὐτὸ ἔχει ὑποστῆ καὶ ἰσλαμικὴ «τρίτη χρήση» μετὰ τὴν χριστιανικὴ «δεύτερη χρήση». Στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων ἡ τακτικὴ παραμένει ἴδια, ὁ νέος ἐξουσιαστὴς γκρεμίζει ‣ ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007  20897