Μ. Βαρθολομαίου. Καὶ ἀναρωτιέμαι: ἀλήθεια, πῶς αἰσθάνθη- καν ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας καὶ οἱ ἐκ- πρόσωποι τῆς ἑλληνικῆς Κυβέρνησης, ὅταν ἄκουσαν τὰ ἑπτὰ «τρὶς ἀνάθεμα» ἐνάντια στὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες; Πῶς ἀνέχον- ται στὰ 2007 ν’ ἀκούγωνται τέτοια ἀναθέμα- τα καὶ μάλιστα παρουσίᾳ ἀνωτάτων ἐκπρο- σώπων τῆς πατρίδος μας; Ἢ μήπως ἔχει γίνει ἄρση τῶν ἀναθεματισμῶν αὐτῶν καὶ δὲν τὸ γνωρίζω; Ὁ ἀφορισμὸς –ἀφορισμοί– τῆς Ἐπα- νάστασης τοῦ ’21 ἰσχύουν ἀκόμα; Ἐὰν ἰσχύ- ουν, τότε ζοῦμε μία κατάσταση τοῦ παραλό- γου, τῆς σχιζοφρένειας, τοῦ… σφάξε με, ἀγᾶ μου, ν’ ἁγιάσω. Μὲ ἐκτίμηση Σ. Τσαμαντάνης Ἀδελαΐδα, Αὐστραλία Σημ. «Δ»: Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει ἀποκηρύξει ἢ καταδικάσει ἢ ἔστω σιωπηρῶς κα- ταργήσει κανένα ἀπὸ τὰ ὑβριστικὰ κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐπίσημα κείμενά της, ποὺ δὲν εἶναι μό- νο ὅσα ἀναφέρει ὁ ἐπιστολογράφος, ἀλλὰ περίπου 500 (βλ. «Τὰ ὑβριστικὰ κατὰ τῶν Ἑλλή- νων ἐπίσημα κείμενα τῆς Ὀρθοδοξίας. – Ὅσα χρησιμοποιεῖ καὶ ἐγκρίνει σήμερα ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας», ἔκδ. «Δαυλός» 2007). Ποιοί ἔκαναν περιτομὴ στὴν ἀρχαιότητα Κύριε διευθυντά, Μὲ ἀφορμὴ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Κίμ. Ἐλευθερί- ου γιὰ τὴν περιτομὴ τοῦ Ἰησοῦ («Δ», τ. 298, Ἰαν. 2007, σ. 20524), ἐπιθυμῶ συμπληρωματι- κὰ νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ὁ Ἰουδαῖος ἱστορικὸς Ἰώσηπος στὸ ἔργο του «Κατ’ Ἀπίωνος» γράφει σχετικά: «Μᾶς κατηγορεῖ (ὁ Ἀπίων) λόγου χάρη, πὼς σφά- ζομε σπιτικὰ ζῷα καὶ πὼς δὲν τρῶμε χοιρινό, καὶ μᾶς κοροϊδεύει γιὰ τὴν περιτομή, ποὺ κά- νομε στὰ γεννητικά μας ὄργανα...» Καὶ συνε- χίζει γιὰ τὸν Ἀπίωνα, ποὺ τὸν θεωρεῖ Αἰγύ- πτιο: «Αὐτοὶ λοιπὸν ὅλοι (οἱ Αἰγύπτιοι) καὶ περιτομὴ κάνουν κι ἀπὸ χοιρινὰ ἀπέχουνε φαγητά..., ἀλλὰ καὶ τὴν περιτομὴ αὐτοὶ (οἱ Αἰγύπτιοι) τὴν δίδαξαν στοὺς ἄλλους, κα- θὼς ἀναφέρει ὁ Ἡρόδοτος.» (Φλαβίου Ἰώση- που, «Κατ’ Ἀπίωνος», Λόγος Β΄, § 137, 141, 142, κεφ. ΧΙΙΙ.) Καὶ προσθέτει: «Λέει λοιπὸν –ὁ Ἡρόδο- τος– πὼς οἱ Σύριοι τῆς Παλαιστίνης κάνου- νε περιτομή, κι ἀπὸ κείνους, ποὺ κατοικοῦν στὴν Παλαιστίνη, οἱ μόνοι ποὺ κάνουν αὐτὸ εἶναι οἱ Ἰουδαῖοι.» Ὁ δὲ Ἡρόδοτος γράφει: μέτρα δυτικὰ τοῦ βωμοῦ βρίσκεται ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. Συνεπῶς εἶναι πιθανόν, ὁ χριστιανικὸς ναὸς νὰ ἔχει κτισθῆ ἐπάνω στὸν χῶρο λατρείας τῆς Νη- ρηίδας Ἀρέθουσας.  Στὸν λόφο Παλαιοχώρας στὴν Ἀμάρυνθο (30 χιλ. ἀπὸ τὴν Χαλκίδα) ἔχουν βρεθῆ λείψανα οἰκισμοῦ τῆς Ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ. Σύμφωνα μὲ τὰ εὑρήματα ὑπάρχει συνεχὴς κατοίκηση τοῦ λόφου μέχρι τοὺς Βυζαντινοὺς Χρόνους. Σήμερα ὑπάρχουν δύο ἐκκλησάκια, ποὺ χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸν 12° αἰῶνα μ.Χ., καὶ στὰ ὁποῖα διακρίνεται ἐντοιχισμένο ὑλικὸ τῶν Κλασικῶν ἢ Ἑλληνιστικῶν Χρόνων. Τὸ ἕνα εἶναι ἀφιερωμένο στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος καὶ τὸ ἄλλο στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου. Τὸ δεύτερο μάλιστα χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀνεξήγητο προ- σανατολισμὸ πρὸς βορρᾶν.  Στὸ χωριὸ Γυμνὸ τοῦ Δήμου Ἀμαρυνθίων βρίσκεται ὁ μικρὸς ναὸς τοῦ Ἁγί- ου Γεωργίου τοῦ 13ου αἰῶνα. Γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ εὔκολα διαπιστώνει κανεὶς τὴν χρήση ἀρχαίου ὑλικοῦ, γιατὶ ἐδῶ οἱ πέτρες μιλᾶνε : Μιὰ ἐπιτύμβια στήλη ἀπὸ λευκὸ μάρμαρο μὲ τὴν ἐπιγραφὴ ΚΑΛΛΙΠΟΣ ΜΕΝΑΛΚΗ εἶναι ἐντοιχισμένη στὴν ‣ ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007  20899