Ç ΒΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ πλή ρης ἀ νι κα νό τη τα τοῦ ἑλ λη νο-χρι στι α νι κοῦ συ στήμα τος νὰ ἐ ξα λεί ψῃ τὴν βί α στὴ χώ ρα μας, μᾶς στρέ φει γιὰ ἄλ λη μιὰ φο ρὰ πρὸς τοὺς προ γό νους μας. Μὲ τὴν δι ά δο ση τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ καὶ τὴν κυ ρι αρ χί α τῆς ἁρ μο νί ας γιὰ ἐ κτε τα μέ να χρο νι κὰ δι α στή μα τα ἡ κτηνώ δης φύ ση τῶν ἀν θρώ πων ἐ ξευ γε νί σθη κε, μὲ ἀ πο τέ λε σμα οἱ λα οὶ νὰ γί νων ται ὅ λο καὶ πιὸ δη μι ουρ γι κοί, ὅ λο καὶ πιὸ εὐ τυ χι σμέ νοι, ὅ λο πιὸ χα ρού με νοι, ἀλ λὰ τὸ κυ ρι ώ τε ρο: ὅ λο καὶ πιὸ ἐ λεύ θε ροι, μὲ σε βα σμὸ γιὰ τὴν Φύ ση καὶ τὸ Σύμ παν, τὰ ὁ ποῖα πλέ ον προ σέγ γι ζαν ἄ φο βα. Μὲ τὴν ἐ κτρο πὴ τῆς ἀν θρω πόΜὲ τὴν ἐ κτρο πὴ τῆς ἀν θρω πότη τας ἀ πὸ τὸν Παῦ λο, ποὺ τη τας ἀ πὸ τὸν Παῦ λο, ποὺ δι α κή ρυ ξε ἕ ναν ἀ νύ παρκτο «Θε άν θρω πο», ἐγ κα θιδρύ θη κε στὸν πλα νή τη ἡ κυ ρι αρ χί α τοῦ χά ους καὶ τῆς βί ας. Ὁ Χρι στι α νι σμός, ποὺ γι γαν τώ θη κε ἀ πὸ τὴν ποὺ γι γαν τώ θη κε ἀ πὸ τὴν ἀ γρι ό τη τα τῶν χρι στια νῶν, ἀ γρι ό τη τα τῶν χρι στια νῶν, τὶς λε η λα σί ες, τοὺς πο λέ μους τὶς λε η λα σί ες, τοὺς πο λέ μους καὶ τὶς γε νο κτο νί ες, γέν νη σε καὶ τὶς γε νο κτο νί ες, γέν νη σε ἕ ναν πε ρί ερ γο ἐγ κέ φα λο, τὸν ἕ ναν πε ρί ερ γο ἐγ κέ φα λο, τὸν χρι στια νὸ ἄν θρω πο, προ ϊ ὸν χρι στια νὸ ἄν θρω πο, προ ϊ ὸν τῆς ἄ γνοι ας συμ φι λι ω μέ νης μὲ τῆς ἄ γνοι ας συμ φι λι ω μέ νης μὲ τὸν αὐ το ε ξευ τε λι σμό, τὰ βα σα νιτὸν αὐ το ε ξευ τε λι σμό, τὰ βα σα νιστή ρια, τὸ μα στί γιο, τὴν μι ζέ ρια, στή ρια, τὸ μα στί γιο, τὴν μι ζέ ρια, τὴν πεῖ να καὶ τὴν φρί κη, ποὺ συ νήτὴν πεῖ να καὶ τὴν φρί κη, ποὺ συ νήθι σε νὰ ζῇ σὰν δοῦ λος, μέ σα στὸν θι σε νὰ ζῇ σὰν δοῦ λος, μέ σα στὸν αὐ το βα σα νι σμό, τὴν ἀ πα γό ρευ ση αὐ το βα σα νι σμό, τὴν ἀ πα γό ρευ ση ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007  20921