ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ «300» «Ἔσωσε» τὸν Δυτικὸ Πολιτισμὸ ἀπὸ τὴν ἀσιατικὴ βαρβαρότητα ἡ νίκη τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ τῶν Περσῶν, διαπιστώνει πολὺ σωστὰ ὁ καλοπροαίρετος σκηνο- θέτης τῆς ταινίας «300» σὲ μιὰ σπανιώτατα μὴ διαστρεβλωτικὴ χολλυγουντιανὴ προσέγ- γιση τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Αὐτὸ εἶναι ἡ μισὴ ἀλήθεια. Δὲν λέει τίποτε γιὰ τὴν ἄλλη μι- σὴ ἀλήθεια αὐτῆς τῆς ἐπίθεσης τοῦ Ἀνατολίτικου ἐξουσιασμοῦ, ὁ ὁποῖος στὴ συνέχεια πῆρε πανηγυρικὴ ἐκδίκηση εἰσβάλλοντας στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Δύση ὄχι πιὰ μὲ στρα- τιωτικὴ διείσδυση, ἀλλὰ μὲ ἰδεολογικὴ κατάκτηση ὑπὸ τὴν μορφὴ τῆς θεοκρατικῆς μετα- φυσικῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Μιὰ κατάκτηση πολὺ χειρότερη τῆς στρατιωτικῆς, γιατὶ ἀλ- λοίωσε τὸν τρόπο σκέψεως τοῦ Δυτικοῦ Ἀνθρώπου καὶ τὸν ἔρριξε στὸν βαθὺ ζόφο τοῦ χιλιόχρονου Μεσαίωνα, ποὺ ἐν μέρει συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ἀλλά, γιὰ νὰ συλλάβῃ ὁ ἐγκέφαλος τοῦ σκηνοθέτη τὴ νέα συμφορά, ποὺ ἐξανέμισε πλήρως τὴ «σωτηρία» ἀπὸ τὴ νίκη ἐπὶ τῶν Περσῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴν εἶναι ἀλλοιωμένος ἀπὸ τὴν ἀσιατικὴ θεοκρα- τία –κάτι ποὺ δυστυχῶς δὲν ἔχει ἐπιτευχθῆ ἀκόμη στὸν τρόπο σκέψεως οὔτε τῶν Ἀμερι- κανῶν οὔτε τῶν Εὐρωπαίων– καί, τὸ τραγικώτερο, οὔτε ἡμῶν τῶν ἀπογόνων τῶν σωτή- ρων τοῦ Δυτικοῦ Πολιτισμοῦ, κλασικῶν Ἑλλήνων, ποὺ καταντήσαμε καὶ παραμένουμε, αἰῶνες τώρα, θλιβεροὶ πιστοὶ τῆς ἑλληνοχριστιανικῆς ἀπάτης. Δ.Ι.Λ. Ἱερὸς ναὸς Ὀλυμπιακὸ Ποδηλατοδρόμιο Τὸν Διάβολο, ποὺ «κάνει πομπὴ στὰ στάδια» (ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος, Μigne, «Patrologia Graeca» 63,897) ἴσως ἤθελε νὰ ἐξορκίσῃ ὁ ἀρχιεπίσκοπος, ὁ ὁποῖος στὶς 10.12.06 τέλεσε ἀρχιερατικὴ θεία λειτουργία ἐντὸς τοῦ κατάλληλα διαμορφωμένου Ὀλυμπιακοῦ Ποδηλατοδρομίου. Ἐνδεχομένως ὅμως ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ κ. Χριστόδου- λου νὰ ἀποτελῇ μιὰ ἔμμεση πρόταση πρὸς τὴν εὐσεβῆ μας κυβέρνηση σχετικὴ μὲ τὴν πο- λυσυζητημένη μεταολυμπιακὴ χρήση τῶν ὀλυμπιακῶν ἐγκαταστάσεων. Γ.Γ. Τὸ ρὸκ στὴν Κόλαση Στὸ ἄρθρο «Ὁ διονυσιασμὸς τῶν Ἀρχαίων καὶ ἡ ἔκσταση στὴ ρὸκ μουσική» («Δ», τ. 294) ἀναπτύχθηκε ἡ ἄποψη, πὼς ἡ Κλασικὴ Μουσικὴ στὸ σύνολό της εἶναι βαθιὰ χριστια- νική, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ μουσικὴ ρόκ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μία καθαρὰ διονυσιακὴ ἔκφραση, γι’ αὐτὸ ἔχει «δαιμονοποιηθῆ» διεθνῶς ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ Κατεστημένο. Ἡ ἐπιβεβαίωση τῶν ἀνωτέρω ἦρθε ἀπὸ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία: Τὴν «Θεία Κωμῳδία» ‣