«ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΑΛΑΡΙΧΟΥΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» Μιὰ ση μαν τι κὴ συ νέν τευ ξη-ἀ νά λυ ση τοῦ τ. πρυ τά νεως τοῦ Ε.Μ.Π. Ν. Μαρ κά του ν τι πε πον θὸς < ἀν τι πά σχω (= ἀ μοι βαι ό της). Τοῦ το ση μαί νει, ὅ τι ἡ ζω ὴ θὰ μᾶς φερ θῇ μὲ ἀ μοι βαι ό τη τα, καὶ αὐ τὸ ποὺ πράξα με θὰ τὸ ὑ πο στοῦ με. Ἡ Ἑλ λη νι κὴ Γλῶσ σα μᾶς εἶ χε ἤ δη προ ει δο ποι ή σει γιὰ τὴν ἀ να με νό με νη πα ρα κμή μας, ὅ ταν μὲ τὴν ἀλ λό κο τη σι ω πή μας ἐ πι τρέ ψα με τὸ ἔγ κλη μα τῆς Παι δείας, ἐ πι τρέ ψα με τὴν ὀ λέ θρια κα τε δά φι ση τῆς Γλώσ σας καὶ τῆς Ἱ στο ρί ας μας, καὶ τώ ρα ἀ πο ροῦ με μὲ τὰ συν τρίμ μια καὶ τὸ χά ος γύ ρω μας. «Ἐκ συγ χρονι σμός» ση μαί νει, ὅ τι χρη σι μο ποι ῶ τὴν Τε χνο λο γί α ὡς βο ή θη μα τῆς δι κῆς μου σκέ ψης. Ἀλ λὰ στὴν Ἑλ λά δα ἡ Σκέ ψη κα τα δι ώ κε ται σὰν ἀ πει λὴ καὶ ἡ Τε χνο λο γί α ὡς προ δο σί α καὶ ἁ μαρ τί α. Κά πο τε τὸ Ἑλ λη νι κὸ Πα νε πι στή μιο ἦ ταν 4ο στὸν κό σμο. Τώ ρα εἶ ναι τε λευ ταῖ ο. Ὁ ξε πε σμὸς τῶν πα νε πι στη μί ων δεί χνει καὶ τὸν ξε πε σμὸ τῆς εὐ σε βέ στα της ἑλ λη νι κῆς κοι νω νί ας, ποὺ πα ραπαί ει καὶ σέρ νε ται χω ρὶς ἐλ πί δα καὶ χω ρὶς ἠ θι κό. Γιὰ τὴν κρί ση τῆς Παι δεί ας καὶ τὴν κα τάν τια τῶν πα νε πι στη μί ων θὰ μᾶς μι λή σῃ ὁ τέ ως πρύ τα νις τοῦ Πο λυ τε χνεί ου Ἀ θη νῶν καὶ νῦν πρό ε δρος τοῦ Τμή μα τος Χη μι κῶν Μη χα νι κῶν κ. Νικ. Μαρ κᾶ τος. «Δ»: Τί συμ βαί νει στὸ χῶ ρο τῆς Παι δεί ας; Ἔ χει φω τι σθῆ μό νον μί α πτυ χὴ τοῦ δρά μα τος τῆς Παι δεί ας. Ἡ ἔν τε χνη ἐ ξα πά τη ση ἔ χει ἤ δη βα ρύ τα τες συ νέ πει ες, ἀλ λὰ τὸ 80% τῆς κοι νω νί ας δὲν ἔ χει ἰ δέ α γι’ αὐ τές, σὲ σχέ ση μὲ τοὺς τομεῖς ποὺ μᾶς ἀ πο κρύ πτον ται. Ἤ δη κά ποι οι ἐ πι τή δει οι ἔ χουν ἐ κμε ταλλευ θῆ αὐ τὲς τὶς συ νέ πει ες πρὸς ὄ φε λός τους. Ὁ κοι νω νι ο λό γος Ε. Λεμ πέ σης μᾶς εἶ χε προ ει δο ποι ή σει ἀ πὸ τὸ 1941 στὴν «Ἐ φη με ρί δα Ἑλ λή νων Νο μι κῶν», ὅ τι : «Ἡ μό νη φιλο σο φί α, ποὺ μᾶς χρει ά ζε ται, εἶ ναι αὐ τή, ποὺ θὰ μᾶς κά νῃ νὰ κα τα λά βου με τὴν ὑ πέρτα τη βλα κεί α, ὥ στε νὰ μὴν ἐμ πλου τί σου με τὴν πι να κο θή κη τῶν βλα κῶν, ποὺ ἀ σκοῦν τὸ δι καί ω μα τοῦ πο λί τη!» Ἡ πο λι τι κὴ ση μα σί α τοῦ βλα κὸς εἶ ναι θε με λι ώ δης γιὰ τὸν ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007  20957