ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ Ï «ΙΗΣΟΥΣ Ï ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ» ὲ ἀ φορ μὴ τὰ δη μο σι εύ μα τα τῶν ἐ φη με ρί δων τὰ σχε τι κὰ μὲ τὴ συ νέν τευ ξη τοῦ Τζέ ιμς Κά με ρον, ποὺ ἀ φο ροῦν στὸν «τά φο τοῦ Ἰ η σοῦ», τὰ «ὀ στᾶ του», τῆς «Μα ρί ας τῆς μη τέρας του», τῆς «Μα γδα λη νῆς» καὶ τοῦ «Ἰ ού δα», «υἱ οῦ» του, θέ λω νὰ πῶ, πὼς μπο ρεῖ νἆ ναι ἀ λη θι νά, μπο ρεῖ καὶ ὄ χι. Ἀ λη θι νά, για τὶ μί α προ σε χτι κὴ ἔ ρευ να στὰ Εὐ αγ γέ λια σὲ ὁ δη γεῖ στὸ συμ πέ ρα σμα ὅ τι ὁ Ἰ η σοῦς δὲν πέ θα νε πά νω στὸ Σταυ ρό. Γιὰ νὰ τὸ κατα νο ή σου με αὐ τό, σκα ρί φη σα αὐ τὸ τὸ ὑ πο τυ πῶ δες ρο λό ι, γιὰ νὰ δοῦ με πῶς οἱ Ἑ βραῖ οι ἐ κεί νη τὴν ἐ πο χὴ με τροῦ σαν τὶς ὧ ρες τῆς ἡ μέ ρας. Πρώ τη ὥ ρα γι’ αὐ τοὺς ἦ ταν ἡ ἕ κτη πρω ι νὴ ἡ δι κή μας Οἱ Ἑβραῖοι τὴν τώ ρα. Ἡ τρί τη γι’ αὐ τούς, ἡ ἐν νιὰ τὸ πρω ὶ δι κή μας. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς ἡμέρας ἕ κτη γι’ αὐ τούς, ἡ 12η = με ση μέ ρι δι κή μας. Ἡ ἐ νά τη γι’ τὴ μετροῦσαν αὐ τούς, ἦ ταν ἡ τρεῖς τὸ ἀ πό γευ μα δι κή μας καὶ ἡ 12η γι’ αὐ τούς, ἡ ἕ κτη (6η) ἀ πο γευ μα τι νή-βρα δυ νὴ γιὰ μᾶς. Ὑ ποἀπὸ τὶς 6 μ.μ. γραμ μί ζου με, πὼς οἱ Ἑ βραῖ οι τὴν ἀλ λα γὴ τῆς ἡ μέ ρας τὴ δική μας, πράξη με τροῦ σαν ἀ πὸ τὶς 6 μ.μ. δι κή μας, πρά ξη ποὺ ἡ Ὀρ θό δοποὺ ἡ Ὀρθόδοξη ξη Ἐκ κλη σί α τὴ δι α τη ρεῖ μέ χρι σή με ρα, μὲ τὸ λε γό με νο Ἐκκλησία τὴ Ἑ σπε ρι νό, ποὺ ἀπο τε λεῖ προ οί μιο τῆς ἑ πό με νης μέ ρας. Ὁ «Μᾶρ κος» 15, 25 ἀ να φέ ρει: «Ἦν δὲ ὧ ρα τρί τη καὶ διατηρεῖ μέχρι ἐ σταύ ρω σαν αὐ τόν», ποὺ θὰ πῇ, πὼς στὶς ἐν νιὰ τὸ πρω ὶ σήμερα, μὲ τὸ ὁ Ἰ η σοῦς σταυ ρώ θη κε καὶ με τὰ ἕ ξι ὧ ρες ἐ πὶ σταυ ροῦ, λεγόμενο Ἑσπερινό, κα τὰ τὸν «Μᾶρ κο» 15, 33-37, τὴν ἐνά τη ὥ ρα, δη λα δὴ ποὺ ἀποτελεῖ στὶς τρεῖς τ’ ἀ πό γευ μα, ὁ Ἰ η σοῦς πέ θα νε. Ὁ πό τε ἀρ γὰ τὴν Πα ρα σκευ ὴ («Μᾶρ κος» 15,43) καὶ Σάβ βα το «ἐ πέ φωπροοίμιο σκε» κα τὰ τὸν «Λου κᾶ» 23,54, δη λα δὴ πλη σί α ζε ἡ ἕ κτη τῆς ἑπόμενης μέρας. ἀ πο γευ μα τι νή, ποὺ φεύ γει ἡ Πα ρα σκευ ὴ καὶ μπαί νει τὸ 20974  ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007