ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

302ΜΑΙΟΣ 2007

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 20978
Φύλλο στό PDF
87 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ποινικοποιούν την έρευνα της ιστορίας. Μεσαιωνικοί νόμοι για το «Ολοκαύτωμα» — ΡΕΤΟΥΛΑ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ
    ἀρχή: σελ. 20978 · τέλος: δηλωμένο · τχ. 302

Κείμενο φύλλου

ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ! Με σαι ω νι κοὶ νό μοι γιὰ τὸ «Ὁ λο καύ τω μα» ἄρ νη ση τοῦ «Ὁ λο καυ τώ μα τος» θὰ ἀ πο τε λῇ βα ρὺ ποινι κὸ ἀ δί κη μα σὲ ὁ λό κλη ρη τὴν Εὐ ρώ πη τοῦ μέλ λοντος. Ἡ Γερ μα νί δα ὑ πουρ γὸς Δι και ο σύ νης κ. Μπριγ κίτε Τσίρ πις φο βε ρί ζει ὅ τι «ὑ πάρ χουν ὅ ρια στὴν ἐ λευθε ρί α ἔκ φρα σης». Δη λα δὴ ὅ ποι ος ἀρ νι έ ται τὸ «Ὁ λοκαύ τω μα», πα ρα βιά ζει τὰ ὅ ρια τῆς ἐ λεύ θε ρης ἔκ φρα σης. Ποι ούς ἀ φο ροῦν αὐ τὰ τὰ ὅ ρια ὅ μως; Ἀ φο ροῦν μή πως καὶ τὶς Κυ βερ νήσεις, ποὺ ἀρ νοῦν ται δι και ώ μα τα καὶ ἐ λευ θε ρί ες; Θὰ δι κά ζων ται καὶ αὐ τές; Ἀ πὸ κον τὰ ὁ κ. Ζὰκ Σι ρὰκ δη λώ νει: «Ἡ ἄρ νη ση τοῦ Ὁ λο καυ τώ μα τος ἀ πο τελεῖ “δι α στρο φὴ τῆς ψυ χῆς καὶ ἔγ κλη μα κα τὰ τῆς ἀ λή θειας”.» Ἡ ἄρ νη ση εἶ ναι δι α στρο φή; Κι ἀ πὸ πό τε ἀ πο τε λεῖ ἔγ κλη μα; Τὰ ἐγ κλή μα τα π.χ. τοῦ Χρι στι α νισμοῦ ΔΕΝ εἶ ναι ἐγ κλή μα τα δι ε στραμ μέ νων ψυ χῶν, δὲν εἶ ναι ἐγ κλή μα τα κα τὰ τῆς ἀ λή θειας; Τὰ στρα τό πε δα συγ κεν τρώ σε ως τῶν Ἑλ λή νων στὴν Σκυ θό πο λη δὲν ἐμ πί πτουν στὶς δι α τά ξεις πε ρὶ «Ὁ λο καυ τώ μα τος» ἢ ἐγ κλή μα τος; Στὴν Μ. Ἀ σί α ἡ ἄ γρια σφα γὴ καὶ ἡ ἐ θνο κτο νί α τῶν Ἑλ λή νων δὲν εἶ ναι Ὁ λο καύ τω μα; Ἡ κα τα συ κο φάν τη ση τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ δὲν εἶ ναι ἔγ κλη μα κα τὰ τῆς Ἀ λή θειας; Ἡ ἀμ φι σβή τη ση τῶν με γί στων ἀν δρῶν τῆς Ἑλ λά δος ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς δὲν εἶ ναι ἔγ κλη μα δι ε στραμ μέ νων ψυ χῶν; Οἱ ἐ πί ση μες ὕ βρεις τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ κα τὰ τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ, ποὺ ἐ κτο ξεύ ον ται μέ χρι σή με ρα, οἱ ἀ φο ρι σμοί, οἱ ἀ να θε μα τι σμοὶ δὲν ἀ πο τε λοῦν ἐγ κλή μα τα; Ἡ ἀ πό κρυ ψη τῆς ἱ στο ρι κῆς ἀ λή θειας γε νι κὰ δὲν εἶ ναι σκο τα δι σμός –ἕνα ἔγ κλη μα κα τὰ τῆς προ ό δου ἀ πὸ τὰ πιὸ στυ γε ρά; Ἀλ λὰ για τί τὸ «Ὁ λο καύ τω μα» ἔ χει ἀ νάγ κη ἀ πὸ τό σο κραυ γα λέ α προ στα σί α; Οἱ με γά λες ἀ λή θει ες δὲν ἔ χουν ἀ νάγ κη ἀ πὸ «προ στά τες» καὶ «νο νούς». Ἀ πό δειξη ἐ π’ αὐ τοῦ εἶ ναι οἱ ἀρ χαῖ οι Ἕλ λη νες Κλα σι κοί, ποὺ δι ώ χθη καν μὲ τό ση βί α καὶ βαρ βα ρό τη τα καὶ ὑ βρί ζον ται μέ χρι σή με ρα καὶ ἐ πὶ αἰ ῶ νες ἀ πὸ τοὺς χρι στια- 20978  ΔΑΥΛΟΣ 302, Μάιος 2007
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →