ρῆνας τοῦ δόγματος τοῦ ἐξουσιασμοῦ, ποὺ εὐ- τυχῶς βρίσκεται σὲ πλήρη σύγχυση καὶ παρα- κμή, σὲ πλήρη σήψη καὶ προσπαθεῖ μὲ δόντια καὶ μὲ νύχια νὰ κρατήσῃ τὴν ἐξουσία, τὰ προ- νόμια ποὺ τοῦ ἔδωσαν, χωρὶς νὰ ξεχνᾶμε πὼς τὸ τραυματισμένο ἀγρίμι στὶς τελευταῖες στιγ- μὲς εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνο. Τελειώνοντας θέλω νὰ πιστεύω, πὼς ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ αἰσθάνον- ται ἐνεργοὶ Ἕλληνες καὶ ποὺ πιστεύουν στὸν μόνο θεὸ τῶν Ἑλλήνων, τὸν δημιουργὸ τῶν πάντων, τὴν Φύση καὶ τὶς συμπαντικὲς δυνά- μεις, ἔχουν καθῆκον νὰ ὑψώσουν τὴν φωνή τους, γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ ἡ Ἀλήθεια. Μὲ ἐκτίμηση Ἐλευθέριος Βασιλείου Manchester, N.H. Ἡ «ἀμφισβήτηση τῆς κλασικῆς Ἀθήνας» Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Εἶμαι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν συνδρομητὴς τοῦ «Δαυλοῦ», ἀλλὰ ἐπειδὴ γιὰ πρώτη φορὰ ἐπι- κοινωνῶ ἀπ’ εὐθείας μαζί σας, σπεύδω πρὸ παντὸς ἄλλου μὲ χαρὰ νὰ σᾶς συγχαρῶ γιὰ τὸ μακρᾶς πνοῆς ἔργο σας. Σᾶς ἀποστέλλω μὲ τὴν παροῦσα μία ἐπι- φυλλίδα ἀπὸ τὸ «ΒΗΜΑ» τῆς Κυριακῆς (11/ 3/2007), ὅπου δημοσιεύεται κείμενο ποὺ συν- έταξε κάποιος καθηγητὴς (Νεοελληνικῶν Σπουδῶν) στὸ Πανεπιστήμιο Μπίρμινχαμ (Ἀγ- γλία), ἐπειδὴ ἔχω τὴν γνώμη, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία ἀπάντηση στὸν καθηγητή. Ὅσον ἀφορᾷ στὸ κείμενο τῆς ἐπιφυλλίδος καὶ στὰ ἐρωτηματικὰ ποὺ «εὔλογα κατατρύ- χουν καὶ βασανίζουν» τὸν ρέκτη συντάκτη της, θὰ τὸν διαβεβαίωνα ὅτι οἱ δῆθεν φόβοι του «περὶ τοῦ ἐπερχομένου λυκόφωτος τῆς Κλασικῆς Ἀθήνας καὶ τοῦ Πυθαγορείου Θεω- ρήματος» εἶναι φανταστικοί, ἂς ἀναλογισθῇ τὰ ἑξῆς γνωστὰ σ’ ὅλη τὴν ἐπιστημονικὴ κοι- νότητα τῆς Εὐρώπης: Εἶναι παγκόσμια πρωτοτυπία καὶ ἐπανά- σταση ἡ ἐπινοηθεῖσα καὶ λειτουργοῦσα μέθο- δος ἑδραιώσεως καὶ συναγωγῆς ἀσφαλῶν ἐπι- στημονικῶν συμπερασμάτων, ἰδίως ἐπὶ τοῦ ἱστορικοῦ πεδίου, πάνω στὶς πάσης φύσεως ἔγχρωμες (μαῦρες, κίτρινες καὶ ἄλλων ἀπο- χρώσεων) Ἀφροδίτες καὶ Ἀθηνές, ποὺ σὰν πυ- γολαμπίδες (κοινῶς κωλοφωτιές, ποὺ δυστυ- ἀλήθεια– ἐθριάμβευσε χωρὶς καμμιὰ γρατζουνιὰ καὶ ὁ ἄλλος –τὸ ψέμα– συνετρίβη. Ἡ μὲν Προμηθέα, ἕνα 15χρονο παιδί-θαῦμα, ἀντιπρόσωπος τοῦ ὡραίου, τοῦ με- γάλου, τοῦ ἀληθινοῦ καὶ τοῦ ἀθάνατου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος, εἶχε κληθῆ νὰ πάῃ στὴν ἑορτὴ τῶν Ἑλληνικῶν... Γραμμάτων –τί εἰρωνία καὶ τί ἐμπαιγμὸς ἐδῶ– καὶ νὰ μιλήσῃ γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία, τὴν ὁποία Ἑλληνικὴ Παιδεία εἶχεν ἡ ἴδια ἀποκτήσει ἀλλὰ ὄχι τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ ἀκροατηρίου καὶ ὁ ὑβριστής της. Τὸ ἀγαθὸ κορίτσι ἀναφέρθηκε στὶς ἱστορικὲς ἀλήθειες, ποὺ τὸ ὣς τώρα σκοτεινόφρον Κατεστημένο τὶς ἔχει συστηματικῶς κρυμμένες ἀπὸ αὐτὴν τὴν... Ἑλληνικὴν Παιδεί- αν, νομίζοντας καὶ πιστεύοντας, ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθῆται εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Σὲ κάποιο σημεῖο τῆς ὁμιλίας της ἕνας λάτρης-πιστὸς τῆς λεγόμενης Ἑλληνικῆς Ὀρθοδοξίας τὴν σταμάτησε, φωνάζοντας «ἔξω, ἔξω, βρωμοθήλυκο», δημιουργῶντας πανδαιμόνιο καὶ ἀναγκάζοντας τὴν μητέρα τῆς κοπέλλας νὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν ἐξέδρα τὸ παιδί της. Ἀναρωτιέται τώρα κάθε σοβαρός, ἠθικὸς ἄνθρωπος στὸ κατασταλαγ- μένο του μυαλό: 1ον. Ἐὰν τὸ παιδὶ αὐτό, ποὺ ἴσως νὰ εἶναι 3-4 ἢ καὶ 5 φορὲς μικρότερο στὴν ἡλικία ἀπὸ τὸν ὑβριστή της, ἦταν δική του κόρη ἢ ἐγγονή, θὰ τολμοῦσε νὰ τὴν προσβάλῃ μὲ τέτοιον τρόπο; ‣ ΔΑΥΛΟΣ 303, Ἰούνιος 2007  21003