ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΔΕΝ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ χω στὴν κα το χή μου –ἐ δῶ στὴ Μελ βούρ νη– τὸ περί φη μο καὶ ἀμ φι λε γό με νο βι βλί ο Ἱ στο ρί ας ΣΤ΄ Δημο τι κοῦ, τὸ ὁ ποῖ ο ἔ γι νε «ἡ μο να δι κὴ συ ζή τη ση» σ’ ὅ λα τὰ Μέ σα Ἐ νη μέ ρω σης τῆς Ἑλ λά δας τὶς τε λευταῖ ες ἑ βδο μά δες. Τὸ ξε φύλ λι σα μὲ πο λὺ καὶ ἰ δι αί τερο ἐν δι α φέ ρον καὶ ὁ μο λο γῶ ὅ τι εἶ ναι ἕ να σύγ χρο νο καὶ με θο δι κὸ βι βλί ο Ἱ στο ρί ας, ὅ πως ὅ λα τὰ βι βλί α Ἱ στο ρί ας ποὺ χρη σι μο ποιοῦν οἱ μα θη τές μας ἐ δῶ, στὸ κρα τι κὸ σύ στη μα ἐκ παί δευ σης τῆς Βι κτώ ριας. Προ τρέ πει τὸ μα θη τὴ νὰ ἀ να ζη τή σῃ καὶ νὰ ἐ ρευ νή σῃ τὶς πη γές του, γιὰ νὰ φτά σῃ σὲ λο γι κὰ συμ πε ρά σμα τα. Ἔ χω δι δά ξει Ἱ στο ρί α στὸ ἐκ παι δευ τι κὸ σύ στη μα τῆς Βι κτώ ριας γιὰ σχεδὸν τρεῖς δε κα ε τί ες καὶ δὲν βλέ πω τὸ λό γο, για τί τὸ βι βλί ο τοῦ το προκάλεσε τό σες ἀν τι δρά σεις. Ἐ δῶ ὅ μως τὰ βι βλί α δὲν τὰ ἐκ δί δει ἡ κυ βέρ νη ση ἀλ λὰ ἰ δι ῶ τες, καὶ ὁ κα θη γη τὴς δι α λέ γει, ποιά ἐγ χει ρί δια θὰ δι δά ξῃ κά θε σχο λεῖ ο. Ὁ ἱ στο ρι κὸς ἔ χει τὴν ἀ πό λυ τη ἐ λευ θε ρί α νὰ γρά ψῃ τὴν Ἱ στο ρί α του, ὅ πως αὐτὸς νο μί ζει· καὶ θὰ πε ρι γρά ψῃ τὰ ἱ στο ρι κὰ γε γο νό τα, ἀ φοῦ σκύ ψῃ στὶς πη γές του καὶ μέ σα σ’ αὐ τὲς θὰ προ σπα θή σῃ νὰ ἀ να ζη τή σῃ μὲ ἐ πι μο νὴ τὴν ἀ λή θεια. Ἐ ὰν ἕ να βι βλί ο τε κμη ρι ω θῇ μὲ αὐ τὸν τὸν τρό πο, τό τε θὰ τὸ ἐ κτι μή σουν οἱ δά σκα λοι καὶ οἱ δι δα σκό με νοι, ἐ ὰν ὄ χι, τό τε θὰ μεί νῃ στὸ ρά φι. Γιὰ κα λὸ ἢ γιὰ κα κὸ στὴν Ἑλ λά δα ἡ κυ βέρ νη ση –ὅ ποι α καὶ νὰ εἶ ναι αὐ τή– τυ πώ νει τὰ βι βλί α Ἱ στο ρί ας γιὰ τοὺς μα θη τές, καὶ ἐ πει δὴ σή με ρα ἐ λέγ χει τὸ πα ρόν, μὲ τέ τοι α βι βλί α θέ λει νὰ ἐ λέγ χῃ καὶ τὸ πα ρελ θόν, καὶ ἡ τά ση αὐ τὴ ἔ χει τὶς προ ε κτά σεις της καὶ πρὸς τὸ μέλ λον. Στὴν Αὐ στρα λί α ὅ μως καμ μί α κυ βέρ νηση δὲν μπλέ κε ται στὰ πό δια τῶν ἱ στο ρι κῶν. Ἡ Ἱ στο ρί α δὲν «ἀ νή κει» στὴν κυ βέρ νη ση ἀλ λὰ στὸ ἔ θνος. Ἡ Ἱ στο ρί α ὅ μως δὲν δι δά σκε ται μ’ ἕ να μό νο βι βλί ο. Τὸ ἐν λό γῳ βι βλί ο, ἐ πει δὴ εἶ ναι πο λὺ συ νο πτι κὸ (μό νο 136 σε λί δες), δί νει τὴν εὐ και ρί α σ’ ἕ να δά σκα λο καὶ συ νά μα τὴν ἐ λευ θε ρί α νὰ ἐ ρευ νή σῃ κά θε ἱ στο ρι κὴ ἑ νό τη τα –κά θε ἱ στο ρι κὸ θέ μα– πο λύ πλευ ρα μὲ τοὺς μα θη τές του. Θὰ τὸ κά νῃ αὐ τὸ μὲ τὰ φω το αν τί γρα φά του, τὴ σχο λι κὴ βι βλι ο θή κη, τὰ φὶλμ καὶ ντο κυ μαν ταίρ,