ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΔΕΝ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ χω στὴν κατοχή μου –ἐδῶ στὴ Μελβούρνη– τὸ πε- ρίφημο καὶ ἀμφιλεγόμενο βιβλίο Ἱστορίας ΣΤ΄ Δη- μοτικοῦ, τὸ ὁποῖο ἔγινε «ἡ μοναδικὴ συζήτηση» σ’ ὅλα τὰ Μέσα Ἐνημέρωσης τῆς Ἑλλάδας τὶς τελευ- ταῖες ἑβδομάδες. Τὸ ξεφύλλισα μὲ πολὺ καὶ ἰδιαίτε- ρο ἐνδιαφέρον καὶ ὁμολογῶ ὅτι εἶναι ἕνα σύγχρονο καὶ μεθοδικὸ βιβλίο Ἱστορίας, ὅπως ὅλα τὰ βιβλία Ἱστορίας ποὺ χρησιμοποι- οῦν οἱ μαθητές μας ἐδῶ, στὸ κρατικὸ σύστημα ἐκπαίδευσης τῆς Βικτώριας. Προτρέπει τὸ μαθητὴ νὰ ἀναζητήσῃ καὶ νὰ ἐρευνήσῃ τὶς πηγές του, γιὰ νὰ φτάσῃ σὲ λογικὰ συμπεράσματα. Ἔχω διδάξει Ἱστορία στὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα τῆς Βικτώριας γιὰ σχε- δὸν τρεῖς δεκαετίες καὶ δὲν βλέπω τὸ λόγο, γιατί τὸ βιβλίο τοῦτο προκάλεσε τόσες ἀντιδράσεις. Ἐδῶ ὅμως τὰ βιβλία δὲν τὰ ἐκδίδει ἡ κυβέρνηση ἀλλὰ ἰδιῶτες, καὶ ὁ καθηγητὴς διαλέγει, ποιά ἐγχειρίδια θὰ διδάξῃ κάθε σχολεῖο. Ὁ ἱστορικὸς ἔχει τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία νὰ γράψῃ τὴν Ἱστορία του, ὅπως αὐ- τὸς νομίζει· καὶ θὰ περιγράψῃ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, ἀφοῦ σκύψῃ στὶς πηγές του καὶ μέσα σ’ αὐτὲς θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀναζητήσῃ μὲ ἐπιμονὴ τὴν ἀλήθεια. Ἐὰν ἕνα βιβλίο τεκμηριωθῇ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, τότε θὰ τὸ ἐκτιμήσουν οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ διδασκόμενοι, ἐὰν ὄχι, τότε θὰ μείνῃ στὸ ράφι. Γιὰ καλὸ ἢ γιὰ κακὸ στὴν Ἑλλάδα ἡ κυβέρνηση –ὅποια καὶ νὰ εἶναι αὐτή– τυπώνει τὰ βιβλία Ἱστορίας γιὰ τοὺς μαθητές, καὶ ἐπειδὴ σήμερα ἐλέγχει τὸ παρόν, μὲ τέτοια βιβλία θέλει νὰ ἐλέγχῃ καὶ τὸ παρελθόν, καὶ ἡ τάση αὐτὴ ἔχει τὶς προεκτάσεις της καὶ πρὸς τὸ μέλλον. Στὴν Αὐστραλία ὅμως καμμία κυβέρνη- ση δὲν μπλέκεται στὰ πόδια τῶν ἱστορικῶν. Ἡ Ἱστορία δὲν «ἀνήκει» στὴν κυβέρνηση ἀλλὰ στὸ ἔθνος. Ἡ Ἱστορία ὅμως δὲν διδάσκεται μ’ ἕνα μόνο βιβλίο. Τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ συνοπτικὸ (μόνο 136 σελίδες), δίνει τὴν εὐκαιρία σ’ ἕνα δάσκαλο καὶ συνάμα τὴν ἐλευθερία νὰ ἐρευνήσῃ κάθε ἱστορικὴ ἑνότητα –κάθε ἱστορικὸ θέμα– πολύπλευρα μὲ τοὺς μαθητές του. Θὰ τὸ κάνῃ αὐτὸ μὲ τὰ φωτοαντίγραφά του, τὴ σχολικὴ βιβλιοθήκη, τὰ φὶλμ καὶ ντοκυμανταίρ,