«ΛΥΡΑΥΛΟΣ» Τα ξί δι στὴν ἀρ χαιότητα μὲ ὄ χη μα τὴ μου σι κή της «Λύ ραυ λος, Κέν τρο Ἑλ λη νι κῆς Μου σι κῆς Κλη ρονο μιᾶς», τὸ ὄ νο μα τοῦ ὁ ποί ου προ έρ χε ται ἀ πὸ τὸν συν δυα σμὸ τῶν δύο δη μο φι λέ στε ρων μου σι κῶν ὀρ γά νων τῆς ἀρ χαι ό τη τας, λύ ρας καὶ αὐ λοῦ, συγκρο τή θη κε τὸ 2001 ἀ πὸ τὸν μου σι κὸ τῆς Λυ ρι κῆς Σκη νῆς, τῆς Κρα τι κῆς Ὀρ χή στρας Ἀ θη νῶν καὶ τῆς Ὀρ χή στρας τῶν Χρω μά των Πα να γι ώ τη Στέ φο, προ κει μέ νου νὰ φω τι στῇ συστη μα τι κά, ἐ πι στη μο νι κὰ καὶ μὲ τρό πο ποὺ θὰ ἀ να δεί ξῃ τὴν μονα δι κὴ καλ λι τε χνι κή του δι ά στα ση, τὸ με γά λο κε φά λαι ο ποὺ ὀ νομά ζε ται ἀρ χαί α Ἑλ λη νι κὴ Μου σι κή. Ὁ Πα να γι ώ της Στέ φος δὲν ἐ πι κεν τρώ θη κε μό νο στὴν θε ω ρη τι κὴ με λέτη τῆς ἀρ χαι ο ελ λη νι κῆς Μου σι κῆς ἀλ λὰ καὶ στὴν ἀ να κα τα σκευ ὴ τῶν περισ σό τε ρων ἀρ χαί ων μου σι κῶν ὀρ γά νων. Ἡ πο λύ χρο νη ἔ ρευ νά του καὶ ἡ ἐ ξαν τλη τι κὴ δι ε ρεύ νη ση τοῦ σύν θε του αὐ τοῦ ἀν τι κει μέ νου ἔ χει ἀ ναγνω ρι στῆ εὐ ρέ ως τό σο στὴν Ἑλ λά δα ὅ σο καὶ στὸ ἐ ξω τε ρι κό, γι’ αὐ τὸ καὶ κα λεῖ ται συ στη μα τι κὰ ἀ πὸ καλ λι τε χνι κοὺς καὶ ἐκ παι δευ τι κοὺς ὀρ γανι σμοὺς νὰ πα ρου σιά σῃ τὴν δου λειά του εἴ τε μὲ μορ φὴ συ ναυ λί ας εἴ τε μὲ τὴν μορ φὴ σε μι να ρί ου. Ὁ Λύ ραυ λος ἔ χει νὰ ἐ πι δεί ξῃ ἕ να πο λύ πλευ ρο ἔργο μέ σα ἀ πὸ ση μαν τι κὲς συ νερ γα σί ες καὶ μί α ἀ ξι ό λο γη δι ε θνῆ πα ρου σί α, ἀ πὸ τὸ Μέ γα ρο Μου σι κῆς Ἀ θη νῶν, τὴν Ὄ πε ρα τῆς Βαρ σο βί ας, ἀ πὸ τὸ Φε στι βὰλ Πα λαι ᾶς Μου σι κῆς στὴν Στοκ χόλ μη καὶ τὴν Corcoran Gallery στὴν Οὐ ά σιγ κτον, τὸ Πα νε πι στή μιο τῆς Σορ βόν νης καὶ τῆς Βο στώ νης, τὸ Ἰ ό νιο Πα νε πι στή μιο καὶ τὸ Πανε πι στή μιο τῶν Ἰ ω αν νί νων ἕ ως τὴν συ νερ γα σί α μὲ τὴν Κρα τι κὴ Ὀρ χή στρα Ἀ θη νῶν στὸ πλαί σιο τῶν πρώ των «Ἑλ λη νι κῶν Μου σι κῶν Γι ορ τῶν». Ὁ Πα να γι ώ της Στέ φος καὶ οἱ ἄν θρω ποι ποὺ τὸν στη ρί ζουν σὲ αὐ τὴ τὴ με γά λη προ σπά θεια καὶ ποὺ συν θέ τουν τὴν ὁ μά δα τοῦ Λύ ραυ λου συμ με τεῖ χαν στὶς ἐκ δη λώσεις τῶν Ὀ λυμ πια κῶν Ἀ γώ νων τῆς Ἀ θή νας, συμ βάλ λον τας ἀ πο φα σι στι κὰ στὸ νὰ ἀ να δει χθῇ δι ε θνῶς τὸ με γα λεῖ ο τῆς ἀρ χαί ας Ἑλ λη νι κῆς Μου σι κῆς, ἐ νῷ ἡ συ νερ γασί α μὲ τὸ Εὐ ρω πα ϊ κὸ Πο λι τι στι κὸ Κέν τρο Δελ φῶν στὸ πλαί σιο τῶν πα ρου σι ά σε ων τῆς Ὕ δραυ λης (βλ. Ν. Ἀ σπι ώ τη, «Ἀρ χαῖ οι Ἕλ λη νες μου σι κοὶ καὶ σῳ ζό με να μου σικὰ ἀ πο σπά σμα τα», ἔκδ. «Δαυ λός», 1997), ἔ δω σε ἄλ λη μί α ξε χω ρι στὴ δι ά στα ση στὸ μου σι κὸ σύ νο λο. 21066  ΔΑΥΛΟΣ 303, Ἰούνιος 2007