ΤΟ ΨΕΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ... ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ἀπὸ τὴν οἰκογένεια μέχρι τὴν Ἐπιστήμη κειμένου νὰ βρῇς σω στὴ ἀ πάν τη ση, πρέ πει νὰ ρω τή σῃς σωστά. Καὶ γιὰ νὰ ξε κα θα ρί σου με τὴ θο λού ρα τοῦ το πί ου, ἀ νάγ κη νὰ θέ σου με σω στὰ τὸ πρό βλη μα: Ὅ λοι μᾶς εἴ πα νε ψέ μα τα γιὰ ὅ λα; Ποι οί καὶ πό τε, πό σα καὶ ποῦ; Πῶς καὶ γιατί; [Σημ.: Ὑ πεν θυ μί ζω τὴν Οὐ σί α, ἔ ναν τι τῆς τε τρα κτύ ος τῶν ἀν τι θέ των της: Ἐ ξ·ου σί α, Πε ρι·ουσί α, Παρ·ου σί α, Ἀν·ου σί α. Ἡ οὐ σί α, τὸ ὄν τως ὄν, τὸ ἀ λη θὲς εἶ ναι ἕ να γιὰ κά θε θέ μα (λ.χ. ἢ ἡ Γῆ κι νεῖ ται ἢ ὁ οὐ ρανός). Βέ βαι α ὑ πάρ χουν ἄ πει ρα θέ μα τα-ἀ λή θει ες, ἀλ λὰ καὶ ἡ δυ να τό τη τα/ταχύ τη τα τοῦ νοῦ μας εἶ ναι ἄ πει ρη (∞/∞ = C = πραγ μα τι κὸς ἀ ριθ μός).] Καὶ ἐ ὰν ξε κι νή σῃ τις τὴν εὕ ρε ση με ρι κῶν βα σι κῶν ἀ λη θει ῶν, οἱ λοι πὲς πάμ πολ λες εἶ ναι εὐ κό λως εὑ ρε τές, λ.χ.: Ἡ ἐξ·ου σί α (ἔ ξω·οὐ σί α) καὶ πε ρι·ου σί α (πέ ριξ) τώ ρα πλέ ον ταυ τί ζον ται, ὅ ρα πάμπλου τους προ έ δρους κρα τῶν (Bush), ἑ ται ρει ῶν (Ford), παν το δύ να μους. Ἡ παρ·ουσί α (πα ρὰ οὐ σί α) ὑ πῆρ χε ἀ νέ κα θεν στοὺς αὐ το κρά το ρες, πο λέ μαρ χους, δε σπό τες, πά πες ἀλ λὰ καὶ στὰ ζῷ α (πα γώ νι). Τώ ρα μὲ τὰ ΜΜΕ (Τη λε ό ρα ση) ἐ πι βάλ λον ται –κυ ρί ως– οἱ προ σβα σι οῦ χοι «φελ λοί» («Πῶς ἐ πι πλέ ουν οἱ φελ λοί;», Σου ρῆς). Τέ λος ἡ ἀν·ου σί α (ἄ νευ οὐ σί ας), τὸ «βα ρύ» ψέ μα, ἐ πι κου ρού με νη ἀ πὸ τὴν παρ·ου σί α, κατα φέρ νουν τὴν πλή ρη δι ά λυ ση τῆς κρι τι κῆς λει τουρ γί ας τοῦ νοῦ. Πα ρά δειγ μα: Ὁ πό λε μος τῆς «πο λυ θρό νας» τοῦ CNN στὸ Ἰ ράκ: Ἡ ὑ φή λιος θαυ μά ζει τὶς ἐ κρή ξεις. Στρα τι ώ της κα νείς. Ἕ νας «ἁ πλός» πό λε μος-πα ρέ λα ση. Κά ποι οι σκέ πτον ται, «μή πως εἶ ναι στη μέ νο;» Αὐ τὸ ἤ θε λαν οἱ ἀν·ού σιοι, τὴν virtual reality, τὴν σχε δὸν πραγ μα τικό τη τα, λί γο ἀμ φί βο λη! Τὸ μό νο ὅ πλο κα τὰ τῶν τεσ σά ρων αὐ τῶν Μὴ Οὐ σι ῶν εἶ ναι ἡ Γνώ ση-ἐ πί γνω ση μέσῳ τοῦ Λό γου. Ἔ τσι φτά νου με στὴν Οὐ σί α μὲ εὐ·ζω ί α, εὐ·θυ μί α1, σφρί γος, με γα ζω ΐ α. Ἂς ἀρ χί σου με λοι πὸν τὴν κα τα νό η ση τῆς ἀρ νη τι κῆς «γνώ σης» (ἀν τι γνώ ση) καὶ τὴ με τα τρο πή της σὲ θε τι κή, σὲ ὄν τως Γνώ ση. Ξε κι νᾶ με γιὰ τὰ ψέ μα τα καὶ τὴν κο ρο ϊ δί α μὲ τὶς ἑ ξῆς ἐ ρω τή σεις: ΔΑΥΛΟΣ 303, Ἰούνιος 2007  21075