ΤΟ ΨΕΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ... ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ Ἀπὸ τὴν οἰκογένεια μέχρι τὴν Ἐπιστήμη κειμένου νὰ βρῇς σωστὴ ἀπάντηση, πρέπει νὰ ρωτήσῃς σωστά. Καὶ γιὰ νὰ ξεκαθαρίσουμε τὴ θολούρα τοῦ τοπίου, ἀνάγκη νὰ θέσουμε σωστὰ τὸ πρόβλημα: Ὅλοι μᾶς εἴπανε ψέματα γιὰ ὅλα; Ποιοί καὶ πότε, πόσα καὶ ποῦ; Πῶς καὶ για- τί; [Σημ.: Ὑπενθυμίζω τὴν Οὐσία, ἔναντι τῆς τετρακτύος τῶν ἀντιθέτων της: Ἐξ·ουσία, Περι·ουσία, Παρ·ουσία, Ἀν·ουσία. Ἡ οὐσία, τὸ ὄντως ὄν, τὸ ἀληθὲς εἶναι ἕνα γιὰ κάθε θέμα (λ.χ. ἢ ἡ Γῆ κινεῖται ἢ ὁ οὐρα- νός). Βέβαια ὑπάρχουν ἄπειρα θέματα-ἀλήθειες, ἀλλὰ καὶ ἡ δυνατότητα/τα- χύτητα τοῦ νοῦ μας εἶναι ἄπειρη (∞/∞ = C = πραγματικὸς ἀριθμός).] Καὶ ἐὰν ξεκινήσῃ τις τὴν εὕρεση μερικῶν βασικῶν ἀληθειῶν, οἱ λοιπὲς πάμπολλες εἶναι εὐκόλως εὑρετές, λ.χ.: Ἡ ἐξ·ουσία (ἔξω·οὐσία) καὶ περι·ουσία (πέριξ) τώρα πλέον ταυτίζονται, ὅρα πάμ- πλουτους προέδρους κρατῶν (Bush), ἑταιρειῶν (Ford), παντοδύναμους. Ἡ παρ·ου- σία (παρὰ οὐσία) ὑπῆρχε ἀνέκαθεν στοὺς αὐτοκράτορες, πολέμαρχους, δεσπότες, πάπες ἀλλὰ καὶ στὰ ζῷα (παγώνι). Τώρα μὲ τὰ ΜΜΕ (Τηλεόραση) ἐπιβάλλονται –κυρίως– οἱ προσβασιοῦχοι «φελλοί» («Πῶς ἐπιπλέουν οἱ φελλοί;», Σουρῆς). Τέλος ἡ ἀν·ουσία (ἄνευ οὐσίας), τὸ «βαρύ» ψέμα, ἐπικουρούμενη ἀπὸ τὴν παρ·ουσία, κα- ταφέρνουν τὴν πλήρη διάλυση τῆς κριτικῆς λειτουργίας τοῦ νοῦ. Παράδειγμα: Ὁ πόλεμος τῆς «πολυθρόνας» τοῦ CNN στὸ Ἰράκ: Ἡ ὑφήλιος θαυμάζει τὶς ἐκρήξεις. Στρατιώτης κανείς. Ἕνας «ἁπλός» πόλεμος-παρέλαση. Κάποιοι σκέπτονται, «μήπως εἶναι στημένο;» Αὐτὸ ἤθελαν οἱ ἀν·ούσιοι, τὴν virtual reality, τὴν σχεδὸν πραγματι- κότητα, λίγο ἀμφίβολη! Τὸ μόνο ὅπλο κατὰ τῶν τεσσάρων αὐτῶν Μὴ Οὐσιῶν εἶναι ἡ Γνώση-ἐπίγνωση μέ- σῳ τοῦ Λόγου. Ἔτσι φτάνουμε στὴν Οὐσία μὲ εὐ·ζωία, εὐ·θυμία1, σφρίγος, μεγαζωΐα. Ἂς ἀρχίσουμε λοιπὸν τὴν κατανόηση τῆς ἀρνητικῆς «γνώσης» (ἀντιγνώση) καὶ τὴ μετατροπή της σὲ θετική, σὲ ὄντως Γνώση. Ξεκινᾶμε γιὰ τὰ ψέματα καὶ τὴν κοροϊδία μὲ τὶς ἑξῆς ἐρωτήσεις: ΔΑΥΛΟΣ 303, Ἰούνιος 2007  21075