«ΠΟΙΑ ΝΥΚΤΩΔΙΑ «ΠΟΙΑ ΝΥΚΤΩΔΙΑ «ΠΟΙΑ ΝΥΚΤΩΔΙΑ ΤΟ ΦΩΣ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ...» Ἡ σύγχρονη Ἑλληνικὴ Ποίηση-Μουσικὴ θρηνεῖ τὸ δρᾶμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ρμώμενος ἀπὸ τὸ ἐκπληκτικὸ ποίημα τοῦ Ἄλκη Ἀλ- καίου μὲ τίτλο «Ἐρωτικό», τὸ ὁποῖο ἔχει μελοποιηθῆ ἀπὸ τὸ Θάνο Μικρούτσικο καὶ ἀποδοθῆ ἀπὸ τοὺς Μανώλη Μητσιᾶ καὶ Νότη Σφακιανάκη γράφω αὐτὸ τὸ κείμενο. Τυχαῖα ἕνα βράδυ ἄκουσα τὸ συγκεκρι- μένο τραγούδι. Ὑπάρχουν πολλοί, ποὺ ὑποστηρίζουν, ὅτι τὸ συγκε- κριμένο ποίημα δὲν εἶναι τίποτα παραπάνω ἀπὸ μία συλλογὴ ἀόρι- στων καὶ ἀσύνδετων στίχων, ποὺ στόχο ἔχουν νὰ ἐντυπωσιάσουν τὸν ἀκροατή. Δὲ σᾶς κρύβω, ὅτι μέχρι τώρα κάτι παρόμοιο πίστευα καὶ ἐγώ, δεδομένου ὅτι δὲν μπόρεσα ποτὲ νὰ ἀποδώσω ἕνα νόημα στοὺς στίχους του. Ἡ ἑρμηνεία ποὺ ἔδωσα ἐπιτέλους, εἶμαι ἀπόλυτα πεπεισμένος, ὅτι δὲ μοῦ ἀφήνει πλέον περιθώρια ἀμφισβήτησης. Πα- ραθέτω παρακάτω τὴν ἑρμηνεία μου: Ξεκινῶ ἀπὸ τὴ στροφὴ ποὺ ἐμπεριέχει τὴ λέξη κλειδὶ: Τὸ καραβάνι τρέχει μὲς στὴ σκόνη καὶ τὴν τρελλή σου κυνηγάει σκιά. Πῶς νὰ ἡμερέψῃ ὁ νοῦς μ’ ἕνα σεντόνι, πῶς νὰ δεθῇ ἡ Μεσόγειος μὲ σχοινιά; Ἀγάπη, ποὺ σὲ λέγαν Ἀντιγόνη... Στὸ ξεκίνημα τῆς ὁμώνυμης τραγῳδίας τοῦ Εὐριπίδη ἡ Ἀντιγόνη προσπα- θεῖ νὰ πείσῃ τὴν ἀδελφή της Ἰσμήνη νὰ θάψουν τὸν ἀδελφό τους Πολυνείκη, τὴν ταφὴ τοῦ ὁποίου εἶχε ἀπαγορεύσει μὲ νόμο ὁ βασιλιᾶς τῶν Θηβῶν Κρέων. ΔΑΥΛΟΣ 303, Ἰούνιος 2007  21081