ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ* Λεξικὸ «πρωτόθετων» λέξεων πως ἔ χει ἀ πο δει χθῆ σὲ προ η γού με να ἄρ θρα («Δ», τ. 204, 221, 229, 241, 255/6, 293/5), ἡ Πρω το·ελ λη νι κὴ (Αἰ γαί α) εἶ ναι ἡ μητέ ρα-γλῶσ σα τῶν κυ ρι ω τέ ρων γλωσ σῶν τοῦ κό σμου λό γῳ τῆς ἀρ χαι ό τη τάς της (γρα φὲς1 τοὐ λά χι στον 6 χι λι ε τι ῶν), τῆς τε λειό τη τάς της καὶ τοῦ λε κτι κοῦ πλού του της. Ἡ ἑ πό με νη γνω στὴ ἐ ξά πλω σή της, ἰ δίως σὲ Εὐ ρώ πη καὶ σὲ Ἰ ράν-Ἰν δί α ἔ γι νε πε ρὶ τὴν 10η χι λι ε τί α π.α.χ. (πρὸ ἀρχῆς χρο νο λό γη σης). Ὅ σο ἐ νω ρί τε ρα καὶ μα κρύ τε ρα πή γαι ναν τὰ ἑλλη νι κὰ φῦ λα, τό σο ἡ γλῶσ σα τῶν λα ῶν εἶ χε μὲν ἀρ χα ϊ κὰ στοι χεῖ α, ἐκ φυ λί ζε το δὲ πε ρισ σό τερο, ἀ φοῦ οἱ ἐ πα φὲς μὲ τὸ λί κνο (Αἰ γαῖ ο) ἐ λατ τώ νον ταν. Ἔ τσι στὶς ἀρ χι κὲς ἀ ποι κί σεις στὴν Βρε ταν νί α (Βρί το·νες) καὶ στὴ Γερ μα νί α (Γότ θοι κ.ἄ.) οἱ λα οὶ κρά τη σαν τὶς βα σι κὲς ἀρ χὲς τῆς Ἑλ λη νι κῆς στὶς ἀν τί στοι χες γλῶσ σες Breton καὶ Germanic, ἤ τοι φω νη τι κή, κλί σεις, συν θε τικό τη τα, λε ξι λό γιο. Χα ρα κτη ρι στι κὴ ἡ ὀ νο μά τι ση το πω νυ μί ων (πό λε ων, πο τα μῶν κ.ἄ.). (Ὅ ρα Εἰκ. 1 + 2.) [Ἡ εὕ ρε ση τῶν το πο θε σι ῶν ἔ γι νε βά σει τῶν ἀ να κα λύ ψε ων τῆς Ἀρ χαι ο λο γί ας («Encyclopedia of Classical Sites», Ἐκ δό σεις Πα νεπ. Princeton) μὲ μαῦ ρα γράμ μα τα καὶ μὲ κόκκι να βά σει τῶν συν τε ταγ μέ νων τοῦ Πτο λε μαί ου στὸ ἔρ γο του «Γε ω γρα φι κὴ ὑ φή γη σις».] Τὸν 1ο αἰ. π.α.χ. οἱ Βρε ταν νοὶ κα τα κτῶν ται ἀ πὸ τοὺς Ρω μαί ους. Με τὰ τὴν ἀ πο χώ ρη σή τους οἱ Βρε ταν νοὶ ζη τοῦν βο ή θεια (γιὰ ἀν τι με τώ πι ση ἐ πι δρο μῶν φυ λῶν κα τὰ τὸν 5ο αἰ. μ.α.χ. ἀ πὸ Γερ μα νι κὰ φῦ λα (Ἄγ γλοι, Σά ξο νες). Οἱ τε λευ ταῖ οι ἐκ δι ώ κουν τοὺς Βρε ταν νοὺς καὶ ἐγ κα θίσταν ται στὴν Ἀγ γλί α ἐ πε κτεί νον τας ἀρ γό τε ρα τὴν ἐ πιρ ρο ή τους σὲ ὅ λες τὶς φυ λὲς τῶν βρεταν νι κῶν νή σων. Τὸν 11ο αἰ. ἐ πη ρε ά ζον ται ἀ πὸ τοὺς Νορ μαν δοὺς (βό ρει ες φυ λές) καὶ τὸν 14ο αἰ. ἀ πὸ τοὺς Γάλ λους. Ἔ τσι ἡ γερ μα νι κὴ δι ά λε κτος ἐμ πλου τί ζε ται μὲ γαλ λι κὲς λα τι νο γενεῖς λέ ξεις ὅ πως καὶ μὲ ἀ τό φυ ες ἑλ λη νι κές. Οἱ βα σι κὲς λοι πὸν λέ ξεις εἶ ναι γερ μα νι κῆς προ έ λευ σης. Πῶς ὅ μως ἀλ λοι ώ θη κε ἡ Ἀγ γλικὴ Γλῶσ σα (Α.Γ.) φω νη τι κά, μορ φο λο γι κά, συν τα κτι κά; Καὶ πῶς καὶ για τί κα τέρ ρευ σε; * • Α. Γα τσί ας, «Τὰ Ἀγ γλι κὰ κα κο ποι η μέ να Ἑλ λη νι κά», «Δ», τ. 101. • Α. Γα τσί ας, «Δο κί μιο σχε τι κι στι κῆς ἐ τυ μο λο γί ας τοῦ Παγ κό σμιου Ἑλ λη νι κοῦ Λό γου (Τὰ Ἀγ γλι κὰ εἶ ναι πα ρα φθαρ μέ να Ἑλ λη νι κά)», «Δ», τ. 103. • Α. Γα τσί ας, «Δο κί μιο σχε τι κι στι κῆς ἐ τυ μο λο γί ας τοῦ Παγ κό σμιου Ἑλ λη νι κοῦ Λό γου (Πα ρα τη ρή σεις γιὰ τοὺς τρό πους «ἐ ξαγ γλι σμοῦ» ἑλ λη νι κῶν λέ ξε ων)», «Δ», τ. 113. • Α. Γα τσί ας, «Ἔ τσι ἐκ βαρ βα ρί σθη κε καὶ κα τα στρά φη κε ἡ παγ κό σμια Ἑλ λη νι κὴ Πρωτο γλῶσ σα», «Δ», τ. 120. • Θ. Ἠ λι ό που λος, «Ἑλ λη νι κὴ γλωσ σι κὴ sovereignty», «Δ», τ. 235. ΔΑΥΛΟΣ 304, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2007  21129