ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ* Λεξικὸ «πρωτόθετων» λέξεων πως ἔχει ἀποδειχθῆ σὲ προηγούμενα ἄρθρα («Δ», τ. 204, 221, 229, 241, 255/6, 293/5), ἡ Πρωτο·ελληνικὴ (Αἰγαία) εἶναι ἡ μη- τέρα-γλῶσσα τῶν κυριωτέρων γλωσσῶν τοῦ κόσμου λόγῳ τῆς ἀρχαιότητάς της (γραφὲς1 τοὐλάχιστον 6 χιλιετιῶν), τῆς τελει- ότητάς της καὶ τοῦ λεκτικοῦ πλούτου της. Ἡ ἑπόμενη γνωστὴ ἐξάπλωσή της, ἰδίως σὲ Εὐρώπη καὶ σὲ Ἰράν-Ἰνδία ἔγινε περὶ τὴν 10η χιλιετία π.α.χ. (πρὸ ἀρχῆς χρονολόγησης). Ὅσο ἐνωρίτερα καὶ μακρύτερα πήγαιναν τὰ ἑλ- ληνικὰ φῦλα, τόσο ἡ γλῶσσα τῶν λαῶν εἶχε μὲν ἀρχαϊκὰ στοιχεῖα, ἐκφυλίζετο δὲ περισσότε- ρο, ἀφοῦ οἱ ἐπαφὲς μὲ τὸ λίκνο (Αἰγαῖο) ἐλαττώνονταν. Ἔτσι στὶς ἀρχικὲς ἀποικίσεις στὴν Βρεταννία (Βρίτο·νες) καὶ στὴ Γερμανία (Γότθοι κ.ἄ.) οἱ λαοὶ κράτησαν τὶς βασικὲς ἀρχὲς τῆς Ἑλληνικῆς στὶς ἀντίστοιχες γλῶσσες Breton καὶ Germanic, ἤτοι φωνητική, κλίσεις, συνθετι- κότητα, λεξιλόγιο. Χαρακτηριστικὴ ἡ ὀνομάτιση τοπωνυμίων (πόλεων, ποταμῶν κ.ἄ.). (Ὅρα Εἰκ. 1 + 2.) [Ἡ εὕρεση τῶν τοποθεσιῶν ἔγινε βάσει τῶν ἀνακαλύψεων τῆς Ἀρχαιολογίας («Encyclopedia of Classical Sites», Ἐκδόσεις Πανεπ. Princeton) μὲ μαῦρα γράμματα καὶ μὲ κόκ- κινα βάσει τῶν συντεταγμένων τοῦ Πτολεμαίου στὸ ἔργο του «Γεωγραφικὴ ὑφήγησις».] Τὸν 1ο αἰ. π.α.χ. οἱ Βρεταννοὶ κατακτῶνται ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους. Μετὰ τὴν ἀποχώρησή τους οἱ Βρεταννοὶ ζητοῦν βοήθεια (γιὰ ἀντιμετώπιση ἐπιδρομῶν φυλῶν κατὰ τὸν 5ο αἰ. μ.α.χ. ἀπὸ Γερμανικὰ φῦλα (Ἄγγλοι, Σάξονες). Οἱ τελευταῖοι ἐκδιώκουν τοὺς Βρεταννοὺς καὶ ἐγκαθί- στανται στὴν Ἀγγλία ἐπεκτείνοντας ἀργότερα τὴν ἐπιρροή τους σὲ ὅλες τὶς φυλὲς τῶν βρε- ταννικῶν νήσων. Τὸν 11ο αἰ. ἐπηρεάζονται ἀπὸ τοὺς Νορμανδοὺς (βόρειες φυλές) καὶ τὸν 14ο αἰ. ἀπὸ τοὺς Γάλλους. Ἔτσι ἡ γερμανικὴ διάλεκτος ἐμπλουτίζεται μὲ γαλλικὲς λατινογε- νεῖς λέξεις ὅπως καὶ μὲ ἀτόφυες ἑλληνικές. Οἱ βασικὲς λοιπὸν λέξεις εἶναι γερμανικῆς προέλευσης. Πῶς ὅμως ἀλλοιώθηκε ἡ Ἀγγλι- κὴ Γλῶσσα (Α.Γ.) φωνητικά, μορφολογικά, συντακτικά; Καὶ πῶς καὶ γιατί κατέρρευσε; * • Α. Γατσίας, «Τὰ Ἀγγλικὰ κακοποιημένα Ἑλληνικά», «Δ», τ. 101. • Α. Γατσίας, «Δοκίμιο σχετικιστικῆς ἐτυμολογίας τοῦ Παγκόσμιου Ἑλληνικοῦ Λόγου (Τὰ Ἀγγλικὰ εἶναι παραφθαρμένα Ἑλληνικά)», «Δ», τ. 103. • Α. Γατσίας, «Δοκίμιο σχετικιστικῆς ἐτυμολογίας τοῦ Παγκόσμιου Ἑλληνικοῦ Λόγου (Παρατηρήσεις γιὰ τοὺς τρόπους «ἐξαγγλισμοῦ» ἑλληνικῶν λέξεων)», «Δ», τ. 113. • Α. Γατσίας, «Ἔτσι ἐκβαρβαρίσθηκε καὶ καταστράφηκε ἡ παγκόσμια Ἑλληνικὴ Πρω- τογλῶσσα», «Δ», τ. 120. • Θ. Ἠλιόπουλος, «Ἑλληνικὴ γλωσσικὴ sovereignty», «Δ», τ. 235. ΔΑΥΛΟΣ 304, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2007  21129