«Ποι ός βρῆ κε τὴ γρα φή, παι διά;» ι μα θη τὲς τῶν σχο λείων, ποὺ ἐ πι σκέ πτονται τὸ Ἐ πι γρα φι κὸ Μου σεῖ ο στὴν Ἀ θήνα, πε ρι η γοῦν ται τὰ ἐκ θέ ματα μὲ τὴν βο ή θεια ξε να γῶν, οἱ ὁ ποῖ ες ἀρ χί ζουν τὴν ξε νά γη ση ὡς ἑ ξῆς: - Ξέ ρε τε ποι ός βρῆ κε τὴ γραφή, παι διά; Οἱ Σου μέ ριοι! Ἡ ξε νά γη ση ὑ πο στη ρί ζε ται ἀ πὸ πο λύ χρω μους πί να κες, ποὺ δεί χνουν, πῶς ἄρ χι σαν νὰ γράφουν οἱ ἄν θρω ποι πρῶ τα στὴ Με σο πο τα μί α, με τὰ στὴν Αἴ γυπτο καὶ κά ποι α στιγ μὴ φθά νουν καὶ στοὺς ἀρ χαί ους Ἕλ λη νες, οἱ ὁ ποῖ οι, ἀ φοῦ καὶ τό τε ἔ λα βαν τὸ «ἐξ ἀ να το λῶν φῶς», φω τίστη καν κι ἄρ χι σαν κι αὐ τοὶ νὰ γρά φουν. Κρῖ μα ὅ μως σὲ τό σο ὡ ραῖ ες ξε να γή σεις στὸ Ἐ πι γρα φι κὸ Μου σεῖ ο γιὰ τὴν ση μαν τι κώ τατη ἐ φεύ ρε ση τῆς Γρα φῆς στὴ Μεσο πο τα μί α νὰ μὴν μπο ροῦν νὰ θέ σουν ὑ π’ ὄ ψη τῶν μα θη τῶν ἕ να τοὐ λά χι στον ὄ νο μα Με σοπο τά μιου συγ γρα φέ α. (Γιὰ τὴν Ἑλ λη νι κὴ προ έ λευ ση τῆς Γρα φῆς, βλ. «Ἱ στο ρί α Γε νέσε ως τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γλώσ σας», ἔκδ. «Δ» 1991, «Ἡ Τε χνο λο γί α τῶν Θε ῶν», ἔκδ. «Δ», 2003 καὶ πλη θώ ρα ἀ πο δει κτι κῶν ἐ ρευνῶν σὲ πα λαι ό τε ρα τεύ χη μας.) Γιά ννης Λά ζα ρης 21140  ΔΑΥΛΟΣ 304, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2007