Ç ΑΙΤΙΩΔΗΣ (ΜΗ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ) ΣΧΕΣΗ ΛΕΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ «Χτί ζε ται» ἀ πὸ τοὺς φυ σι κοὺς ἤ χους καὶ τὴν ἀν θρώ πι νη συμ με το χὴ Γλωσ σο λο γί α, ἀ να φε ρό με νη στὴν κλί μα κα τοῦ σχη μα τι σμοῦ τῶν λέ ξε ων, ξε κι νᾷ τὴν δι α δι κα σί α ἀ πὸ τοὺς φθόγ γους, τοὺς ὁ ποί ους θε ω ρεῖ «συμ βα τι κῶς συν δε δε μέ νους μὲ ση μα σί ες». Προ χω ρεῖ δὲ ἀ πὸ τοὺς φθόγ γους στὰ «φω νή μα τα» (τοὺς φθόγ γους ποὺ ἔ χουν δι α φο ρο ποι η τι κὴ ἀ ξί α γιὰ τὴν ση μα σί α τῶν λέ ξε ων), ἀ πὸ τὰ φω νή μα τα στὰ «μορ φή μα τα» (τὶς ἐ λά χι στες ση μα σιο λο γι κὲς μο νά δες) καὶ ἀ πὸ τὰ μορ φή μα τα στὶς «λέ ξεις» (ποὺ μπο ροῦν νὰ ἀ πο τε λοῦν ται ἀ πὸ ἕ να ἢ πε ρισ σό τε ρα μορ φή μα τα) κ.λπ. Ἡ δι κή μου ἔ ρευ- «Ἡ λέ ξη ἄν θρω πος ὅ μοι α πρὸς τὸν ἄν θρω πο» (Πλά των) Κύ ρι ε δι ευ θυν τά, Συμ φω νῶ μὲ τὸν συ νερ γά τη τοῦ «Δαυ λοῦ» κ. Κω στῆ Καρ μι ράν τζο, ποὺ στὸ τεῦ χος Δε κεμ βρί ου 2006, ἀρ. 297, γρά φει: «Ὁ ἄν θρω πος μέ χρι πρό τι νος ἐ τυ μολο γεῖ το λαν θα σμέ να ὡς ἄ νω-θερ-ω πὸς ἢ ἄ νω-θρώ σκω = ὂν ποὺ βλέ πει πρὸς τὰ πά νω-θε όν. Ὅ μως βρή κα με στὸν Ἡσύ χιο «δρώψ» > δρά ω/δρέ πω καὶ νρὼψ < ναί ω, νο-έ ω. Ὁ Πλά των στὸν «Κρα τύ λο» ἀ να φέ ρε ται στὴν ἐ τυ μο λο γί α τῆς λέ ξε ως ἄν θρωπος. Πα ρα θέ τω τὸ χω ρί ο τοῦ Πλά τω νος ἀ πὸ τὸν «Κρα τύ λο», 399c (ὁ δι ά λο γος «Κρα τύ λος» εἶ ναι ἡ ἐ πι στή μη τῆς Γλωσ σο λο γί ας, ὁ ὁ ποῖ ος ἀ γνο ή θη κε ἀ πὸ τοὺς φι λο δο ξοῦν τας νὰ ἐ τυ μο λο γή σουν τὸν «ἄν θρω πο» καὶ ὄ χι μό νον. «Ὧ δε, ση μαί νει τοῦ το τὸ ὄ νο μα, ὁ ἄν θρω πος, ὅ τι τὰ μὲν ἄλ λα θη ρί α ὧν ὁ ρᾷ οὐ δὲ ἐ πι σκο πεῖ οὐ δὲ ἀ να λο γί ζε ται οὐ δὲ ἀ να θρεῖ, ὁ δὲ ἄν θρω πος ἅ μα ἑώ ρα κεν –τοῦ το δ’ ἔ στι ὄ πω πε ‣ ΔΑΥΛΟΣ 304, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2007  21149