Ç ΦΥΣΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΛΕΜΟΣ Καὶ ἡ θε ο κρα τι κή της ἀλ λοί ω ση «Πό λε μος πάν των μὲν πα τήρ ἐ στι, πάν των δὲ βα σι λεύς, καὶ τοὺς μὲν θε οὺς ἔ δει ξε τοὺς δὲ ἀν θρώ πους, τοὺς μὲν δού λους ἐ ποί η σε τοὺς δὲ ἐ λεύ θε ρους.» (Ἡ ρά κλει τος, Ἀ πό σπα σμα 53.) πό λε μος θὰ μπο ροῦ σε νὰ κα θο ρι σθῇ ὡς ἡ κο σμο γο νι κὴ δύ ναμη ποὺ ὑ φί στα ται στὸν μα κρό κο σμο τοῦ Σύμ παν τος, ἀλ λὰ καὶ στὸν ἀν θρώ πι νο μι κρό κο σμο τῆς κα θη με ρι νῆς μας ζω ῆς. Τὸ φαι νό με νο τοῦ πο λέ μου θὰ μπο ροῦ σε νὰ ἑρ μη νευ τῇ σὰν ἐκ δή λω ση τοῦ κα θη με ρι νοῦ βι ο λο γι κοῦ ἀ γῶ να γιὰ τὴν ἐ πι βίω ση ἢ σὰν ἐκ δή λω ση τῆς ἔμ φυ της ἐ πι θε τι κό τη τας τῶν ὄν των ἢ ἀ κό μα καὶ τῆς ὑ πο συ νεί δη της ἀν τι πά θειας ποὺ ἐλ λο χεύ ει ἀ νά με σα στὶς κοι νω νί ες τῶν ἀν θρώ πων, τῶν ζῴ ων καὶ τῶν ἐν τό μων. Οἱ κοι νω νί ες αὐ τὲς ἀ να δεί χθη καν καὶ ἐ πι βί ω σαν μέ σα ἀ π’ τὸν πό λε μο, ἀ φοῦ τὸ δυ να τώ τε ρο εἶ δος ἐ ξω λόθρευ ε πάν το τε τὸ πιὸ ἀ δύ να μο. Ἡ μά χη, ποὺ συ νε χῶς ὑ πάρ χει ἀ νά με σα στὰ ὄν τα, σκο πὸ ἔ χει τὴν ἐ πι βί ω ση καὶ τὴν ἐ πι βο λὴ τοῦ δυ να τώ τε ρου ἐ πὶ τοῦ ἀ δυ νά του. Αὐ τὸ φαί νε ται στὶς κοι νω νί ες τῶν σπερ μα το ζῳ α ρί ων, ὅ που ὑ πάρ χει ἕ νας ἀ δυ σώ πη τος ἀ γὼν ζω ῆς καὶ θα νά του γιὰ τὸ ποιό ἀ π’ ὅ λα θὰ κα τα φέ ρῃ νὰ δι εισ δύ σῃ πρῶ το στὸ ᾠ ά ριο, γιὰ νὰ τὸ γο νι μο ποι ή σῃ. Ὅ λα τὰ ἄλ λα θὰ πε θά νουν. Ἡ Φύ ση ἔ χει νο μο θε τή σει τὴν ἐ ξέ λι ξη τῶν εἰ δῶν μέ σα ἀ π’ τὴν ἐ πι βί ω ση τοῦ ἰ σχυ ροῦ. Ἐ τυ μο λο γι κὰ ἡ λέ ξη πό λε μος ση μαί νει: ἢ τὸ πό λεις μει οῦν = μεί ω ση ἢ ἐ λάτ τω ση τῆς πό λε ως ἢ τὸ πό λεις ὀλ λύ ειν – ὄ λε μος = ἐ ξο λό θρευ ση, ἀ φα νι σμὸς τῆς πό λε ως («Μέ γα Ἐ τυ μο λο γι κὸ Λε ξι κόν», λῆμ μα Πό λε μος). Στὸ Σύμ παν ὁ πό λε μος εἶ ναι δη μιουρ γός. Οἱ με γα λύ τε ροι γα λα ξί ες κα τα βρο χθί ζουν τοὺς μι κρό τε ρους, μαῦ ρες τρῦ πες ἐ ξα φα νί ζουν ὁ λό κλη ρα ἡ λια κὰ συ στή μα τα ἢ πλα νῆ τες, ἐ νῷ κα τα στρο φὲς πλα νη τῶν γί νον ται ἀ πὸ συγ κρού σεις μὲ με τε ω ρί τες. ΔΑΥΛΟΣ 304, Ἰούλιος-Αὔγουστος 2007  21189