ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΩΤΙΣΗ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ; ση με ρι νὴ καὶ ἔ τσι ὀ νο μα σθεῖ σα «Κοι νο βου λευ τι κὴ Δη μοκρα τί α» στὸ κρα τί διο τῆς Ρω μι ο σύ νης, κά θε ἄλ λο πα ρὰ «Δη μο κρα τί α» εἶ ναι. Ἄν θρω ποι τῆς κλη ρο νο μι κῆς κρυ πτοδυ να στεί ας μὲ τὴν βο ή θεια τῆς ἰ δε ο λο γι κῆς «σα λά τας» τοῦ Ἑλ λη νο χρι στι α νι σμοῦ, τῆς Ἐ ξ-ου σί ας, τῆς Πε ρι-ουσί ας, τῆς Πα ρ-ου σί ας, τῆς Ἀ ν-ού σιας καὶ τῆς πο λι τι κῆς Ἀ πά της ρή μα σι πει θό με νοι θυ μοῦν ται προ ε κλο γι κὰ τὸ ἄ βου λο πλῆ θος τὸ ἀ πο χαυ νω μένο ἀ πὸ τὰ ἔ τσι ὀ νο μα σθέν τα ΜΜΕ. Μὲ τὴν μέ θο δο αὐ τὴ οἱ ση με ρι νοὶ Ρωμιοὶ ἔ χουν νο η τι κὰ πα ρα λύ σει καὶ πο λι τι σμι κὰ στει ρω θῆ. Ἡ κλη ρο νο μικὴ κρυ πτο δυ να στεία μα ζὶ μὲ τοὺς μά γους τῆς ἀ πά της ἀ πο μα κρύ νει τοὺς ρωμιοὺς συ στη μα τι κὰ ἀ π’ ὅ λες τὶς ἀρ χὲς καὶ ἀ ξί ες τῆς ἑλ λη νι κῆς Ἀρ χαιό τη τας καὶ μὲ τὰ μέ σα ποὺ δι α θέ τει τοὺς ἐ λέγ χει, τοὺς δι α μορ φώ νει καὶ τοὺς κα τευ θύ νει. Οἱ ἄ βου λοι ρω μιοὶ πα ρα μέ νουν μέ χρι τὶς ἡ μέ ρες μας ἀ νί κα νοι νὰ ἀ να πτύ ξουν τὴν ἀ παι τού με νη εὐ ρύ τη τα πνεύ μα τος, γιὰ νὰ ἀν τι λη φθοῦν καὶ νὰ ξε πε ρά σουν τὴν ἀ πά τη, τὸ στή σι μο, τὴν με θό δευ ση, τὴν συ νω μο σί α καὶ τὸν δό λο. Πῶς εἶ ναί πο τε δυ να τὸ νὰ λάμ ψῃ ἡ ἀλήθεια στὸ κρα τί διο τῆς Ρω μι ο σύ νης μὲ τὸν να ζι στι κὸ καὶ τυ πο κτό νο νό μο 1178/81; Χω ρὶς ὅ μως τὸ τρο με ρὸ βά ρος τῆς ἐ λεύ θε ρης κρί σης, τὴν εὐ θύ νη ἀ νε ξάρ τη της ὁ λο κλή ρω σης τῆς προ σω πι κό τη τας καὶ τὴν ἐ λευ θε ρί α τῆς συ νει δή σε ως θὰ πα ρα μεί νουν οἱ ρω μιοὶ ἐ σα εὶ πι στὰ πι όνια τῆς κλη ρο νο μι κῆς κρυ πτο δυ να στεί ας καὶ τῶν μά γων τῆς ἀ πά της. Οἱ ἐ πι μέ ρους δρά σεις τῆς νῦν Κυ βέρ νη σης καὶ οἱ ἐ ξαγ γε λί ες τῆς Ἀ ξι ω μα τι κῆς Ἀν τι πο λί τευ σης δὲν ἐν τάσ σον ται σὲ κά ποι ο εὐ ρύ τε ρο σχέ διο καὶ γι’ αὐ τὸ προ καλοῦν μί α κοι νω νι κὴ ἀ νη συ χί α καὶ ἕ να ἄγ χος γιὰ τὸ αὔ ριο. Ὁ ση με ρι νὸς ρυθ μὸς ἀ νά πτυ ξης τῆς Οἰ κο νο μί ας δὲν ρευ στο ποι εῖ ται, γιὰ νὰ βρε θοῦν τὰ χρή μα τα, σὲ μί α ἐ πο χὴ μά λι στα μὲ ἀ νη συ χη τι κὴ ἀ να ζω πύ ρω ση τοῦ πλη θω ρι σμοῦ καὶ τοῦ τι μά ριθ μου λό γω καὶ τῶν τι μῶν ὑ δρο γο ναν θρά κων. * * * ‣ ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007  21239