«ΕΙ ΜΑ ΣΤΕ Ç ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ» Συ νέν τευ ξη τοῦ κ. Ἀ λεξ. Βέλ λιου Ἀ λέ ξαν δρος Βέλ λιος εἶ ναι δη μο σι ο γρά φος, γνω στὸς κυ ρί ως ἀ πὸ τὶς ἐμ φα νί σεις του στὰ τηλε ο πτι κὰ κα νά λια. Μᾶς δέ χθη κε στὴν οἰ κί α του, κά που στὸ Κολω νά κι, μί α πε ρι ο χὴ ποὺ φρόν τι σε νὰ δι α φη μί σῃ ἀρ νη τι κὰ ὁ ἀρ χι ε πί σκο πος Ἀ θη νῶν μὲ τὶς γνω στὲς δη λώ σεις του πε ρὶ «ἀ θέ ων τοῦ Κο λω να κί ου». Γιὰ νὰ εἴ μα στε εἰ λι κρι νεῖς, ὁ κ. Βέλ λιος μᾶς αἰφ νι δί α σε τό σο μὲ τὸν με λίρ ρη το λόγο του ὅ σο καὶ μὲ τὴν βα θυ στό χα στη κρι τι κή του. Εἶ ναι –πι στέψ τε μας– ἀ πὸ τὶς ἐ λά χι στες πε ρι πτώ σεις Ἑλ λή νων δη μο σι ο γρά φων, ποὺ ὁ προ φο ρι κὸς λό γος του δὲν ἐ πι δέ χε ται καμ μί α συντα κτι κὴ δι όρ θω ση, ὅ ταν με τα φέ ρε ται στὸ χαρ τί. «Δ»: Ὡς κά τοι κος Κο λω να κί ου, πῶς κρί νε τε τὶς δη λώ σεις τοῦ ἀρ χι ε πι σκόπου Ἀ θη νῶν πε ρὶ «ἀ θέων τοῦ Κο λω να κί ου, οἱ ὁ ποῖ οι χτυ ποῦν τὴν Ὀρ θο δοξί α»; Ἔ χε τε ἐν το πί σει τὶς κλί κες αὐ τῶν τῶν ἀν θρώ πων ἢ ἀ νή κε τε καὶ ἐ σεῖς σὲ κά ποι α ἀ πὸ αὐ τές…; – Εἶ ναι ἀ λή θεια, ὅ τι ζῶν τας τό σα χρό νια στὸ Κο λω νά κι δι α σταυ ρώ νο μαι ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007  21247