ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
305ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Τίμιος Σταυρός: Η ταφόπλακα του Ελληνισμού — ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
- Η ποινή της σταύρωσης στη ρωμαϊκή νομοθεσία — ΡΕΤΟΥΛΑ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Κείμενο φύλλου
ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ:
Ç ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
«Καὶ τὴν πο λύ θε ον τῆς Ἑλ λη νι κῆς εἰ κα σι ο μυ θί ας ἀ πε τι να ξά με θα λύ μην… τε θνή κασι
δαί μο νες, κα τε ά γη σαν ξό α να, ζω ο θυ σί αι πε πάν τη ται, εἰ δω λεῖ α κα τέ στρα πται»
(Συ να ξα ρι στὴς Σε πτεμ βρί ου ΙΔ΄, «Λό γος Γ΄» Ἀρ χι ε πι σκό που Κρή της Ἀν δρέ α.)
ὴν 28η Ὀ κτω βρί ου τοῦ ἔ τους 312 μ.Χ. στὴν Δυ τι κὴ Ρω μα ϊ κὴ
Αὐ το κρα το ρί α δύ ο με γά λοι στρα τοί, αὐ τοὶ τοῦ Μα ξεν τί ου καὶ
τοῦ Κων σταν τί νου συγ κρού στη καν σὲ ἐμ φύ λιο πό λε μο λί γο ἔ ξω
ἀ πὸ τὴν Ρώ μη καὶ συγ κε κρι μέ να στὴν πε ρι ο χὴ Ρούμ πρα Σά ξα
πα ρα πλεύ ρως τοῦ πο τα μοῦ Τι βέ ρε ως. Κα τὰ τὴν χρι στι α νι κὴ
βι βλι ο γρα φί α τὴν προ η γου μέ νη τῆς μά χης ὁ Κων σταν τῖ νος εἴ τε κα τὰ τὴν διάρκεια
τοῦ ὕ πνου του (κα τὰ τὸν χρι στια νὸ συγ γρα φέ α Λα κτάν τιο) ὠ νει ρεύ τηκε
τὸ δί γραμ μα ΧΡ, ποὺ σή μαι νε τὸν Ἰ η σοῦ Χρι στό, εἴ τε σὲ ὁ ρα μα τι σμὸ κα τὰ
τὴν διά ρκεια τῆς ἡ μέ ρας εἶ δε στὸν οὐ ρα νὸ τὸ σύμ βο λο τοῦ σταυ ροῦ με τὰ τῆς
ἐ πι γρα φῆς «ἐν τού τῳ νί κα» (κα τὰ τὸν βι ο γρά φο του Εὐ σέ βιο). Ὁ στρα τὸς τοῦ
Ç ΠΟΙΝΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ
ΣΤΗ ÑÙÌÁÚÊÇ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
σταύ ρω ση γιὰ τοὺς Ἰ ου δαί ους, Βα βυ λώ νιους, Καρ χη δό νιους, Πέρ σες
κ.λ.π ἐ θε ω ρεῖ το ἡ ἐ σχά τη τῶν ποι νῶν, ποὺ ἐ πε βά λετο σὲ φυ γά δες,
προ δό τες, τα ρα χο ποι ούς, ἐ πα να στα τη μέ νους δού λους καὶ ἐ πι κίν δυνους
πο λι τι κοὺς ἐγ κλη μα τί ες, ποὺ ἐ δι ώ κον το γιὰ πο λι τι κὰ ἀ δι κήμα
τα, δη λα δὴ σὲ ἔ νο πλους στα σια στές, ποὺ ἐ ξε γείρ οντο ἐ ναν τί ον τῆς νό μι μης
ἐ ξου σί ας. Ἐ πι πλέ ον ἀ πὸ τοὺς Ἰ ου δαί ους ἐ θε ω ρεῖ το καὶ ἡ ἐ σχά τη τῶν ὕ βρε ων,
δι ό τι προ κα λοῦ σε τὸ ἐ θνι κό τους αἴ σθη μα. Ὁ θά να τος στὸν σταυ ρὸ ὡς ποι νὴ
τῶν ἐ πα να στα τῶν συ νε χί σθη κε ἀ πὸ τοὺς Ρω μαί ους, καὶ εἶ ναι ἡ ποι νὴ ποὺ ἐ πέβα
λαν στὸν ἀρ χη γὸ ἐ πα νά στα σης δού λων Σπάρ τα κο, ὅ πως καὶ στὸν Ἰ η σοῦ γιὰ
ἔ νο πλη στά ση.
Ὅ λοι οἱ κα τά δι κοι ἐ σταυ ρώ νον το γυ μνοί, ὅ πως μᾶς πλη ρο φο ρεῖ ὁ Ἀρ τε μί δωρος:
«γυ μνοὶ γὰρ σταυ ροῦν ται καὶ τὰς σάρ κας ἀ πολ λύ ου σιν οἱ σταυ ρω θέν τες».
‣
ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007 21273