ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

305ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 21273
Φύλλο στό PDF
70 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τίμιος Σταυρός: Η ταφόπλακα του Ελληνισμού — ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 21273 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 305
  2. Η ποινή της σταύρωσης στη ρωμαϊκή νομοθεσία — ΡΕΤΟΥΛΑ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ
    ἀρχή: σελ. 21273 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 305

Κείμενο φύλλου

ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: Ç ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ «Καὶ τὴν πο λύ θε ον τῆς Ἑλ λη νι κῆς εἰ κα σι ο μυ θί ας ἀ πε τι να ξά με θα λύ μην… τε θνή κασι δαί μο νες, κα τε ά γη σαν ξό α να, ζω ο θυ σί αι πε πάν τη ται, εἰ δω λεῖ α κα τέ στρα πται» (Συ να ξα ρι στὴς Σε πτεμ βρί ου ΙΔ΄, «Λό γος Γ΄» Ἀρ χι ε πι σκό που Κρή της Ἀν δρέ α.) ὴν 28η Ὀ κτω βρί ου τοῦ ἔ τους 312 μ.Χ. στὴν Δυ τι κὴ Ρω μα ϊ κὴ Αὐ το κρα το ρί α δύ ο με γά λοι στρα τοί, αὐ τοὶ τοῦ Μα ξεν τί ου καὶ τοῦ Κων σταν τί νου συγ κρού στη καν σὲ ἐμ φύ λιο πό λε μο λί γο ἔ ξω ἀ πὸ τὴν Ρώ μη καὶ συγ κε κρι μέ να στὴν πε ρι ο χὴ Ρούμ πρα Σά ξα πα ρα πλεύ ρως τοῦ πο τα μοῦ Τι βέ ρε ως. Κα τὰ τὴν χρι στι α νι κὴ βι βλι ο γρα φί α τὴν προ η γου μέ νη τῆς μά χης ὁ Κων σταν τῖ νος εἴ τε κα τὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὕ πνου του (κα τὰ τὸν χρι στια νὸ συγ γρα φέ α Λα κτάν τιο) ὠ νει ρεύ τηκε τὸ δί γραμ μα ΧΡ, ποὺ σή μαι νε τὸν Ἰ η σοῦ Χρι στό, εἴ τε σὲ ὁ ρα μα τι σμὸ κα τὰ τὴν διά ρκεια τῆς ἡ μέ ρας εἶ δε στὸν οὐ ρα νὸ τὸ σύμ βο λο τοῦ σταυ ροῦ με τὰ τῆς ἐ πι γρα φῆς «ἐν τού τῳ νί κα» (κα τὰ τὸν βι ο γρά φο του Εὐ σέ βιο). Ὁ στρα τὸς τοῦ Ç ΠΟΙΝΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΣΤΗ ÑÙÌÁÚÊÇ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ σταύ ρω ση γιὰ τοὺς Ἰ ου δαί ους, Βα βυ λώ νιους, Καρ χη δό νιους, Πέρ σες κ.λ.π ἐ θε ω ρεῖ το ἡ ἐ σχά τη τῶν ποι νῶν, ποὺ ἐ πε βά λετο σὲ φυ γά δες, προ δό τες, τα ρα χο ποι ούς, ἐ πα να στα τη μέ νους δού λους καὶ ἐ πι κίν δυνους πο λι τι κοὺς ἐγ κλη μα τί ες, ποὺ ἐ δι ώ κον το γιὰ πο λι τι κὰ ἀ δι κήμα τα, δη λα δὴ σὲ ἔ νο πλους στα σια στές, ποὺ ἐ ξε γείρ οντο ἐ ναν τί ον τῆς νό μι μης ἐ ξου σί ας. Ἐ πι πλέ ον ἀ πὸ τοὺς Ἰ ου δαί ους ἐ θε ω ρεῖ το καὶ ἡ ἐ σχά τη τῶν ὕ βρε ων, δι ό τι προ κα λοῦ σε τὸ ἐ θνι κό τους αἴ σθη μα. Ὁ θά να τος στὸν σταυ ρὸ ὡς ποι νὴ τῶν ἐ πα να στα τῶν συ νε χί σθη κε ἀ πὸ τοὺς Ρω μαί ους, καὶ εἶ ναι ἡ ποι νὴ ποὺ ἐ πέβα λαν στὸν ἀρ χη γὸ ἐ πα νά στα σης δού λων Σπάρ τα κο, ὅ πως καὶ στὸν Ἰ η σοῦ γιὰ ἔ νο πλη στά ση. Ὅ λοι οἱ κα τά δι κοι ἐ σταυ ρώ νον το γυ μνοί, ὅ πως μᾶς πλη ρο φο ρεῖ ὁ Ἀρ τε μί δωρος: «γυ μνοὶ γὰρ σταυ ροῦν ται καὶ τὰς σάρ κας ἀ πολ λύ ου σιν οἱ σταυ ρω θέν τες». ‣ ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007  21273
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →