Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ GEOFFREY REGAN, Μά χες ποὺ ἄλ λα ξαν τὴν Ἱ στο ρί α «Οἱ κω πη λά τες δὲν ἦ ταν σκλά βοι, ἀλ λὰ ἐκ παι δευ μένοι θρα νί τες, οἱ ὁ ποῖ οι θὰ πο λε μοῦ σαν στὴ μά χη· σειρὲς δέρ μα τος τοὺς προ στά τευ αν ἀ πὸ τὰ βέ λη κα τὰ τὴ διά ρκειά της. Ἡ τρι ή ρης ἦ ταν τό σο βα ριὰ ὡπλι σμέ νη, ὥ στε δὲν μπο ροῦ σε νὰ με τα φέ ρῃ προ μή θει ες καὶ ἔ πρεπε νὰ ἐ πι στρέ φῃ στὴν βά ση της κά θε ἀ πό γευ μα γιὰ τρόφι μα καὶ νε ρό. Αὐ τὴ ἡ ἐ ξάρ τη σή της ἀ πὸ μί α βά ση παρα κώ λυ ε τὶς ἐ πι χει ρή σεις με γά λης ἀ κτί νας, ἐ κτὸς κι ἂν σκά φη ἀ νε φο δια σμοῦ συ νώ δευ αν τὸ στό λο, ὅ πως κα τὰ τὴ διά ρκεια τῆς Ἀ θη να ϊ κῆς Ἐκ στρα τεί ας στὶς Συ ρα κοῦσες.» (Ἀ πὸ τὴν πρώ τη πε ρι γρα φό με νη μά χη, τὴ Ναυ μαχί α τῆς Σα λα μί νας.) «Ὁ Πό λε μος στὸν Κόλ πο ἔ δω σε στὶς ΗΠΑ καὶ σὲ ἄλ λες χῶ ρες τοῦ ΝΑΤΟ τὴν εὐκαι ρί α νὰ ἐ πι δεί ξουν -γιὰ πρώ τη φο ρὰ στὴ Στρα τι ω τι κὴ Ἱ στο ρί α- ὅ πλα ὑ ψη λῆς τεχνο λο γί ας, ποὺ φαί νον ταν νὰ σκέ φτων ται ἀ πὸ μό να τους, κα θὼς κτυ ποῦ σαν συγκε κρι μέ νους στό χους ἀ πὸ με γά λη ἀ πό στα ση. Ἕ να ἀ πὸ τὰ πιὸ ση μαν τι κὰ ἀ πὸ αὐτὰ ἦ ταν ὁ πύ ραυ λος ΒGΜ-109 Τό μα χωκ, ὁ ὁ ποῖ ος ἀρ χι κὰ εἶ χε σχε δια σθῆ νὰ φέ ρῃ πυ ρη νι κὴ κε φα λή, ἀλ λὰ στὸν πό λε μο στὸν Κόλ πο ἔ φε ρε κε φα λὴ μὲ 500 κι λὰ ἐ κρηκτι κῶν. Κα τὰ τὸν πό λε μο αὐ τοὶ οἱ πύ ραυ λοι μὲ σύ στη μα κα θο δή γη σης ΤΕRCΟΜ ἐ κτο ξεύ θη καν ἀ πὸ ἀ με ρι κα νι κὰ θω ρη κτὰ ἐ ναν τί ον το πο θε σι ῶν βα θιὰ μέ σα στὸ Ç ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ Μ. ONFRAY τὸ «Πε ρὶ ἀ θε ο λο γί ας» βι βλί ο τοῦ M. Onfray «Πραγ μα τεί α πε ρὶ ἀ θε ΐ ας» («Δαυ λός», τ. 302) πα ρα τή ρη σα: Πρῶ τον: ὁ ὅ ρος «ἀ θε ο λο γί α» (ὅ πως καὶ ἀ θε ΐ α, ἀ θρη σκεί α: atheism(e) δη λώ νει μό νον ἄρ νη ση, καμ μί α θέ ση. Προ τεί νω τὸν ὅ ρο Φυ σι ο λο γί α/Physiology μὲ τὴν ἑλ λη νι κὴ ἔν νοι α τῆς «ἐ ξέ τα σης τῶν φυ σι κῶν αἰ τί ων-φαι νο μέ νων». [«Φυ σι ο λό γοι»: οἱ τῆς Ἰ ω νί ας καὶ Μ. Ἑλ λά δος σο φοί. Liddel-Scott.) Δεύ τε ρον: Τὸ βι βλί ο ἔ χει λά θος τίτ λο, ἀ φοῦ σχε δὸν κα θ’ ὁ λο κλη ρί αν ὁ μι λεῖ πε ρὶ ἀθρη σκεί ας, κα τὰ τῶν θρη σκει ῶν καὶ μά λι στα μό νο κα τὰ τῶν θρη σκει ῶν τῆς Ἐρήμου (Ἑ βραί ων, χρι στια νῶν, μω α με θα νῶν) καὶ πα ρεμ πι πτόν τως πε ρὶ ἀ θε ΐ ας. Τρί τον: Μέ σα στὸ ἴ διο κα λά θι μὲ τὶς τρεῖς θρη σκεῖ ες τῆς ἐ ρή μου βά ζει καὶ τὴν ἑλ λη νι κὴ «θρη σκεί α». Ἐ πί σης μέ σα στὶς δο ξα σί ες, δει σι δαι μο νί ες, πί στεις θέ τει τὶς μυ θο λο γί ες τῶν λα ῶν καὶ δὴ τὴ Μυ θο λο γί α τῶν Ἑλ λή νων, ποὺ εἶ ναι Πρω το·ι στο ρί α (προ κα τα κλυ σμια ία), ὅ πως βε βαι οῖ ὁ Πλά των: «Μυ θο λο γί α γὰρ ἀ να ζή τη σις τῶν πα‣ ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007  21305