• Δημόσια προσβολὴ ἀπὸ μέλος τῆς τότε κυβέρνησης γιὰ ὅλο τὸν κλάδο δασοπυρόσβεσης τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας, κι ἂς εἶχαν πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐμφανῆ τὰ σημάδια ἀπ’ τὶς φωτιὲς πάνω τους. • Διάλυση τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας μὲ σταδιακὴ μείωση ἁρμοδιοτήτων καὶ προσωπικοῦ μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν πρόληψη τῶν πυρκαϊῶν. • Ξεχαρβάλωμα τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ἀπὸ τὶς τεράστιες ἐλλείψεις προσωπικοῦ, τὰ κομματικὰ κριτήρια στὶς μεταθέσεις – ἀποσπάσεις - προαγωγές - ἀποστρατεῖες, τὴν ἐξουθένωση τοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ τὴ διαρκῆ ὑπέρβαση τοῦ ὡραρίου ἐργασίας, τὸ προσωπικὸ δύο ταχυτήτων, ἐποχικὸ καὶ μόνιμο (τὸ πρῶτο δὲν δουλεύει νυχτερινὰ καὶ ὑπερωρίες, διότι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ χρήματα, ἐνῷ τὸ δεύτερο ἐργάζεται ὅλο τὸ 24ωρο, χωρὶς νὰ πληρώνεται γιὰ τὴν πέραν τοῦ ὡραρίου ἐργασία), τὶς τρῦπες σὲ ἐκπαίδευση - ἐξοπλισμὸ καὶ στελέχωση τῶν ὑπηρεσιῶν μὲ ἐπιστημονικὸ προ- σωπικὸ κ.λπ., κ.λπ. Φαντάσου τώρα νὰ εἶσαι πυροσβέστης καὶ νὰ ψάχνῃς ἀνάμεσα σὲ τόσες φωτιὲς καὶ τόσες συντονισμένες ἐνέργειες νὰ βρῇς τοὺς ἐμπρηστές. Καὶ πάνω ποὺ πᾶς νὰ τοὺς ἀκουμπήσῃς, κάτι βασανιστικὰ ἐρωτήματα σὰν ἐρινύες νὰ προσπαθοῦν νὰ σὲ τρομάξουν. Τί εἶσαι τέλος πάντων, ὁ ὑπεράνθρωπος τοῦ προχτές, ὁ ἥρωας τοῦ χθές, ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τοῦ σήμερα ἢ κάτι ἄλλο αὔριο; Υ.Γ.: Μανούλα γῆ, συγγνώμη. Εὔχομαι νὰ βγῇς νικήτρια ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄσχημη περιπέτεια τῆς ὑγείας σου. Εἶμαι σίγουρος ὅτι ἡ χημειοθεραπεία σου θὰ πετύχῃ. Μόνο... μόνο ποὺ ἐγὼ δὲν θὰ ζῶ, νὰ δῶ τὰ μαλλάκια σου νὰ φυτρώνουν ξανὰ καὶ νὰ καλύπτουν τὶς πληγές, ποὺ ἀνοίξαμε στὸ κορμί σου. Μὲ τιμὴ Λάζαρος Γακηλάζος Ἀρχιπύραρχος ἐ.ἐ. Ὁ λαὸς ἀρέσκεται νὰ τὸν ἐξαπατοῦν Σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. Χρ. Αὐγερινοῦ ἀπὸ τὸ Ὄσλο Νορβηγίας στὸ τεῦχος ἀρ. 302, ἂν καὶ βασικὰ συμφωνῶ μαζί του, θὰ ἤθελα πάντως νὰ ἐκφράσω καὶ κάποια διαφωνία μου. Ὅσον ἀφορᾷ στὴν τάση ἐπαναφορᾶς τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας, ποὺ παρατηροῦμε σήμερα, θεωρῶ ὅτι εἶναι μία ψηφῖδα τῶν θεσμῶν, ποὺ θὰ ὠφελήσῃ νὰ ἐπανέλθουν ὡς ἕνα κομμάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συνέθεσαν αὐτὸν τὸν πολιτισμό, ποὺ ὅλοι θαυμάζουμε. Εἶναι ἀνάγκη γιὰ «τὴ μεγαλύτερη μᾶζα, γιὰ τοὺς μὴ γνωρίζοντες καὶ τοὺς ἀμφιταλαντευόμενους» νὰ ἀνήκουν κάπου. Ἀπὸ ἀνασφάλεια, ἀπὸ συνήθεια, γιὰ νὰ ἐλπίζουν κάπου, γιατὶ εἶναι πληγωμένοι, ἀπελπισμένοι ἢ γιὰ νὰ συναντοῦν ἀνὰ κάποια χρονικὰ διαστήματα κάποιους συνανθρώπους τους σὲ πανηγύρεις, γιὰ νὰ περιμένουν κάτι γιὰ ἕνα χρόνο, γιὰ νὰ ἐξευμενίσουν ἢ νὰ εὐχαριστήσουν μία ἀνώτατη δύναμη γιὰ ὅ,τι τοὺς συμβαίνει… Μποροῦμε νὰ προσθέσουμε καὶ ἄλλα ἴσως. Ἡ ὕπαρξη θρησκειῶν ξεκίνησε μαζὶ μὲ τὴν συμβουλεύει ὁ ἀπ. Ἰάκωβος (Ἰακ. Ε΄ 14)* ἢ στὸ «τίμιο ξύλο» ἢ στὴν «ἁγία ζώνη» ἢ σὲ «θαυματουργὰ ἅγια λείψανα» ἢ καταφεύγει ἀμέσως στὸ καλύτερο νοσοκομεῖο καὶ στοὺς πιὸ φημισμένους γιατρούς; Ἀλλά, ἂν συμβαίνῃ τὸ δεύτερο, μήπως οἱ συμβουλὲς καὶ οἱ προτροπὲς τῶν «ποιμένων» καὶ τῶν «πνευματικῶν πατέρων» γιὰ καταφυγὴ σὲ «εὐχέλαια», «ἀχειροποίητες» ἢ «δακρύζουσες» ἢ «μυροβλύζουσες» «θαυματουργές» εἰκόνες καὶ «ἅγια λείψανα» καὶ ὁ μακρὺς κατάλογος τῶν «θαυματουργικῶν» θεραπειῶν καὶ ἰάσεων, ποὺ συνήθως ἐπικαλοῦνται, ἰσχύουν μόνο γιὰ τὸ εὐκολόπιστο «ποίμνιο» καὶ ὄχι γιὰ τοὺς «ποιμένες»; Ἂν ὅμως εἶναι ἔτσι, τότε αὐτὸ δείχνει, ὅτι αὐτὰ ποὺ λένε δὲν τὰ πιστεύουν, οὔτε ἐμπιστεύονται τέτοιες μεθόδους θεραπείας. Ἂν ὅμως προτείνουν κάτι, ποὺ ἐκεῖνοι δὲν ἐμπιστεύονται καὶ δὲν ἐφαρμόζουν, αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνο γιὰ τοὺς ἄλλους, γιατὶ τοὺς παρασύρουν σὲ λανθασμένη ἐπιλογή! Γιατὶ θὰ ἦταν πολὺ σκληρὸ νὰ δεχθοῦμε, ‣ 21314  ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007