• Δημόσια προσβολὴ ἀπὸ μέλος τῆς τότε κυβέρ- νησης γιὰ ὅλο τὸν κλάδο δασοπυρόσβεσης τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας, κι ἂς εἶχαν πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐμφανῆ τὰ σημάδια ἀπ’ τὶς φωτι- ὲς πάνω τους. • Διάλυση τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας μὲ σταδια- κὴ μείωση ἁρμοδιοτήτων καὶ προσωπικοῦ μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν πρόληψη τῶν πυρκαϊῶν. • Ξεχαρβάλωμα τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ἀπὸ τὶς τεράστιες ἐλλείψεις προσωπικοῦ, τὰ κομματικὰ κριτήρια στὶς μεταθέσεις – ἀπο- σπάσεις - προαγωγές - ἀποστρατεῖες, τὴν ἐξουθένωση τοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ τὴ διαρκῆ ὑπέρβαση τοῦ ὡραρίου ἐργασίας, τὸ προσω- πικὸ δύο ταχυτήτων, ἐποχικὸ καὶ μόνιμο (τὸ πρῶτο δὲν δουλεύει νυχτερινὰ καὶ ὑπερωρίες, διότι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ χρήματα, ἐνῷ τὸ δεύτε- ρο ἐργάζεται ὅλο τὸ 24ωρο, χωρὶς νὰ πληρώ- νεται γιὰ τὴν πέραν τοῦ ὡραρίου ἐργασία), τὶς τρῦπες σὲ ἐκπαίδευση - ἐξοπλισμὸ καὶ στε- λέχωση τῶν ὑπηρεσιῶν μὲ ἐπιστημονικὸ προ- σωπικὸ κ.λπ., κ.λπ. Φαντάσου τώρα νὰ εἶσαι πυροσβέστης καὶ νὰ ψάχνῃς ἀνάμεσα σὲ τόσες φωτιὲς καὶ τόσες συν- τονισμένες ἐνέργειες νὰ βρῇς τοὺς ἐμπρηστές. Καὶ πάνω ποὺ πᾶς νὰ τοὺς ἀκουμπήσῃς, κάτι βασανιστικὰ ἐρωτήματα σὰν ἐρινύες νὰ προ- σπαθοῦν νὰ σὲ τρομάξουν. Τί εἶσαι τέλος πάν- των, ὁ ὑπεράνθρωπος τοῦ προχτές, ὁ ἥρωας τοῦ χθές, ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τοῦ σήμερα ἢ κάτι ἄλλο αὔριο; Υ.Γ.: Μανούλα γῆ, συγγνώμη. Εὔχομαι νὰ βγῇς νικήτρια ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄσχημη περιπέ- τεια τῆς ὑγείας σου. Εἶμαι σίγουρος ὅτι ἡ χη- μειοθεραπεία σου θὰ πετύχῃ. Μόνο... μόνο ποὺ ἐγὼ δὲν θὰ ζῶ, νὰ δῶ τὰ μαλλάκια σου νὰ φυτρώνουν ξανὰ καὶ νὰ καλύπτουν τὶς πληγές, ποὺ ἀνοίξαμε στὸ κορμί σου. Μὲ τιμὴ Λάζαρος Γακηλάζος Ἀρχιπύραρχος ἐ.ἐ. Ὁ λαὸς ἀρέσκεται νὰ τὸν ἐξαπατοῦν Σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. Χρ. Αὐγερινοῦ ἀπὸ τὸ Ὄσλο Νορβηγίας στὸ τεῦχος ἀρ. 302, ἂν καὶ βασικὰ συμφωνῶ μαζί του, θὰ ἤθελα πάν- τως νὰ ἐκφράσω καὶ κάποια διαφωνία μου. Ὅσον ἀφορᾷ στὴν τάση ἐπαναφορᾶς τῆς ἑλ- ληνικῆς θρησκείας, ποὺ παρατηροῦμε σήμερα, θεωρῶ ὅτι εἶναι μία ψηφῖδα τῶν θεσμῶν, ποὺ θὰ ὠφελήσῃ νὰ ἐπανέλθουν ὡς ἕνα κομμάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συνέθεσαν αὐτὸν τὸν πολιτισμό, ποὺ ὅλοι θαυμάζουμε. Εἶναι ἀνάγκη γιὰ «τὴ μεγαλύτερη μᾶζα, γιὰ τοὺς μὴ γνωρίζοντες καὶ τοὺς ἀμφιταλαντευό- μενους» νὰ ἀνήκουν κάπου. Ἀπὸ ἀνασφάλεια, ἀπὸ συνήθεια, γιὰ νὰ ἐλπίζουν κάπου, γιατὶ εἶ- ναι πληγωμένοι, ἀπελπισμένοι ἢ γιὰ νὰ συναν- τοῦν ἀνὰ κάποια χρονικὰ διαστήματα κάποι- ους συνανθρώπους τους σὲ πανηγύρεις, γιὰ νὰ περιμένουν κάτι γιὰ ἕνα χρόνο, γιὰ νὰ ἐξευμενί- σουν ἢ νὰ εὐχαριστήσουν μία ἀνώτατη δύναμη γιὰ ὅ,τι τοὺς συμβαίνει… Μποροῦμε νὰ προσθέ- σουμε καὶ ἄλλα ἴσως. Ἡ ὕπαρξη θρησκειῶν ξεκίνησε μαζὶ μὲ τὴν συμβουλεύει ὁ ἀπ. Ἰάκωβος (Ἰακ. Ε΄ 14)* ἢ στὸ «τίμιο ξύλο» ἢ στὴν «ἁγία ζώνη» ἢ σὲ «θαυματουργὰ ἅγια λείψανα» ἢ καταφεύγει ἀμέσως στὸ καλύτερο νοσοκομεῖο καὶ στοὺς πιὸ φημισμένους γιατρούς; Ἀλλά, ἂν συμβαίνῃ τὸ δεύτερο, μήπως οἱ συμβουλὲς καὶ οἱ προτροπὲς τῶν «ποιμέ- νων» καὶ τῶν «πνευματικῶν πατέρων» γιὰ καταφυγὴ σὲ «εὐχέλαια», «ἀχειροποίητες» ἢ «δακρύζουσες» ἢ «μυροβλύζουσες» «θαυματουργές» εἰκόνες καὶ «ἅγια λείψανα» καὶ ὁ μακρὺς κατάλογος τῶν «θαυματουργικῶν» θεραπειῶν καὶ ἰάσεων, ποὺ συνή- θως ἐπικαλοῦνται, ἰσχύουν μόνο γιὰ τὸ εὐκολόπιστο «ποίμνιο» καὶ ὄχι γιὰ τοὺς «ποιμένες»; Ἂν ὅμως εἶναι ἔτσι, τότε αὐτὸ δείχνει, ὅτι αὐτὰ ποὺ λένε δὲν τὰ πιστεύουν, οὔτε ἐμπιστεύονται τέτοιες μεθόδους θεραπείας. Ἂν ὅμως προτείνουν κάτι, ποὺ ἐκεῖνοι δὲν ἐμπιστεύονται καὶ δὲν ἐφαρμόζουν, αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνο γιὰ τοὺς ἄλλους, γιατὶ τοὺς παρασύρουν σὲ λανθασμένη ἐπιλογή! Γιατὶ θὰ ἦταν πολὺ σκληρὸ νὰ δεχθοῦμε, ‣ 21314  ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007