πί ας γλύ τω σαν τὴν κα τα στρο φή. Ἂς δι α σώ σουμε τὴν τι μὴ καὶ τὴν ὑ πό λη ψή μας ἀ πὸ τοὺς σύγχρο νους Ἀ λά ρι χους ἐν θυ μού με νοι τὸν Σω κράτη: «Οὔ τε τὴν φω τιὰ μπο ρεῖς νὰ σβή σῃς μὲ τὸ ροῦ χο σου οὔ τε τὶς αἰ σχρὲς πρά ξεις μὲ τὸ πέ ρασμα τοῦ και ροῦ.» Μὲ τι μὴ Ἀ νώ νυ μος Σμη νί της «Καὶ λέ ω, για τί νὰ ψη φί σω στὶς ἐ κλο γές;» Ἀ γα πη τέ μου Δαυ λέ, Στὸ πε ρι ο δι κὸ «Εἰ κό νες» τοῦ κυ ρι α κά τι κου «Ἔ θνους» τῆς 1ης Ἰ ου λί ου 2007 δι α βά ζω στὴ σε λί δα 8: «Ἔ κτα κτα πε ρι στα τι κά: Ὁ δι οι κη τὴς τῆς ΔΕΗ ἀ πο φα σί ζει μό νος του νὰ κά νῃ μί α αὔ ξη ση στὸ μι σθό του κα τὰ 100.000 ₠. Με τά, ἐ πει δὴ ἀ ξι ο λό γη σε τὴν ἐ νέρ γειά του ὡς ἰ δι αί τερα ση μαν τι κή, ἔ δω σε καὶ ἕ να μπό νους στὸν ἑ αυτό του, ποὺ τὸ σκέ φτη κε, ἄλ λες 100.000 ₠. Τὸ πα ρά δειγ μα τοῦ δι οι κη τῆ τῆς ΔΕΗ ἀ κο λού θησε καὶ ὁ δι οι κη τὴς τοῦ ΟΤΕ, ποὺ ἔ δω σε στὸν ἑ αυ τό του μιὰ μη νια ία αὔ ξη ση 70%. Μπό νους δὲν ἔχει ἀ πο φα σί σει ἀ κό μη πό σο θὰ πά ρῃ…». Καὶ σκέ φτο μαι: Νὰ τὰ δι α βά ζῃ αὐ τὰ ὁ κο σμάκης τῶν 600 ἢ 700 ἢ καὶ 1.000 εὐ ρώ, ποὺ ἔ χει νὰ βγά λῃ πέ ρα ὁ λό κλη ρη οἰ κο γέ νεια, νὰ με γαλώ σῃ καὶ νὰ σπου δά σῃ παι διὰ (γιὰ τὴν κα λὴ πα τρί δα πάν τα) καὶ πῶς νὰ μὴ μᾶς βά λῃ φω τιὰ νὰ μᾶς κά ψῃ! Ἆ ρα γε πῶς νὰ τὰ δι α βά ζῃ αὐ τὰ ὁ ἐκ παι δευ τικός, ποὺ τὸν ἔ χουν χορ τά σει φω το βο λί δες γιὰ τὴν ἱ ε ρὴ κοι νω νι κὴ καὶ ἐ θνι κὴ ἀ πο στο λή του (ποὺ εἶ ναι πράγ μα τι τέ τοι α), ὁ ἐκ παι δευ τι κὸς ποὺ μά χε ται μὲ τὴν ψυ χὴ στὸ στό μα; Καὶ λέ ω: Νὰ ψη φί σω στὶς ἐ θνι κὲς ἐ κλο γές; Μὰ για τί; Φι λι κὰ Νί κος Ταρ νά ρης Κιά το Ὁ ἅ γιος κυ νη γὸς τῶν φι λο σό φων Κύ ρι ε δι ευ θυν τά, Ὅ ταν ἔ βλε πα στὴν Ἁ γί α Πα ρασκευ ή, στοὺς πρό πο δες τοῦ Ὑ μητ τοῦ, τὴν πι να κί δα πρός: «Μο νὴ Ἁ γί ου Ἰ ωάν νου Προ δρό μου τοῦ Κυ νη γοῦ», σκεφτό μουν, ὅ τι τὸ ὄ νο μα τῆς μο νῆς πι θανῶς νὰ προ ῆλ θε ἀ πὸ κά ποι ο μο να χό, ποὺ προ φα νῶς κυ νη γοῦ σε λα γοὺς κι ἄλ λα ἄ γρια ζῷ α, προ κει μέ νου νὰ ἐ πιβι ώ σῃ στὸ βου νό. Ὅ ταν ὅ μως ἐ πι σκέ φθη κα τὸ Βυ ζαντι νὸ Μου σεῖ ο Ἀ θη νῶν, ἡ ἔκ πλη ξή μου ἦ ταν με γά λη. Στὸ Μου σεῖ ο ἐ κτί θε ται μί α μαρ μά ρι νη πλά κα ἀ πὸ τὴ μο νή, κά τω ἀ πὸ τὴν ὁ ποί α ἀ να γρά φε ται τὸ πλῆ ρες ὄ νο μά της: Μο νὴ Ἁ γί ου Ἰ ω άννου Προ δρό μου (τοῦ Κυ νη γοῦ τῶν Φιλο σό φων). Στὸ πλαί σιο τῆς προ πα γαν δι ζό μενης ἑλ λη νο χρι στι α νι κῆς δῆ θεν συ νύπαρ ξης ἀ πο κρύ πτε ται ἔν τε χνα τὸ τί πραγ μα τι κὰ κυ νη γοῦ σε ὁ ἐν λόγῳ ἅ γιος τῆς Ὀρ θο δο ξί ας. Με τὰ τι μῆς Ἑ λέ νη Πετρίδου ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007  21317