ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Θερμοπύλες διὰ πᾶσαν χρῆσιν Κόμματα, ἐπίδοξοι νεοσωτῆρες, ἀρχηγίσκοι, παραγοντίζοντες, ἑλλαδέμποροι, σύλλογοι, ὕπατα συμβούλια, δωδεκαθεϊστικὲς ὁμάδες, θρησκευτικὰ σωματεῖα, εὐσεβεῖς πιστοὶ τῆς «πατρῴας θρησκείας», καντηλανάφτες, πανηγυρτζῆδες, χλαμυδοφόροι, ἀρχαιολάτρες, προβληματικὲς κι ἐλλειμματικὲς προσωπικότητες κ.λπ. συνιστοῦν τὸ χῶρο, ποὺ τὰ τελευταῖα χρόνια αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ἑλληνοκεντρικὸς κι ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη φαινόμενο παθογένειας τῆς σύγχρονης ρωμιοσύνης. Ὅλοι αὐτοί, στὸ πλαίσιο τῆς «ἐπανελλήνισής» τους, γιορτάζουν διάφορες ἑλληνικὲς ἐπετείους, ὅπως γιὰ παράδειγμα τῆς μάχης τῶν Θερμοπυλῶν. Μόνο ποὺ ἡ συγκεκριμένη μάχη ἔγινε μία φορὰ κι ὄχι πέντε! Πέντε εἶναι μέχρι στιγμῆς φέτος οἱ διαφορετικοὶ ἑορτασμοὶ σὲ διαφορετικὲς ἡμέρες, ποὺ ἔγιναν ἢ προγραμματίζονται νὰ γίνουν στὸ μνημεῖο τοῦ Λεωνίδα στὶς Θερμοπύλες ἀπὸ ὁμάδες καὶ σωματεῖα ἀρχαιοφίλων. Προφανῶς διαφορετικὰ πράγματα σημαίνει γιὰ τὴν κάθε ὁμάδα ἡ μάχη τῶν Θερμοπυλῶν, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ συμφωνηθῇ ἕνας ἑνιαῖος ἑορτασμός. Καὶ προφανῶς ἐπίσης τὰ κόκκαλα τοῦ Λεωνίδα, τοῦ Δημόφιλου καὶ τῶν συντρόφων τους, ποὺ ἔπεσαν ἡρωικὰ στὴ μάχη, θὰ τρίζουν γιὰ τὴν κατάντια τῶν θλιβερῶν ἀπογόνων τους. Γ.Λ. Φυλακτὰ καὶ ὄργανα «Κουβαλῶ ἐπάνω μου τὸ προσωπικό του φυλακτό, ποὺ μοῦ ἔδωσε», δήλωσε γιὰ τὸν πρωθυπουργὸ τῆς χώρας στὸ κατώφλι τοῦ πρωθυπουργικοῦ ἀεροπλάνου ὁ ἀποχωρῶν γιὰ μεταμόσχευση (καὶ ὄχι θεραπεία) στὸ Μαϊάμι ἀσθενὴς ἀρχιεπίσκοπος. Τὸ ἀξιοπρόσεκτο δὲν εἶναι, τὸ ὅτι ἡ δήλωση αὐτὴ γιὰ τὸ πρωθυπουργικὸ φυλακτὸ δὲν διαψεύστηκε ἀπὸ τὸ Μέγαρο Μαξίμου, ἀλλὰ τὸ ὅτι οὐδεμία ἀντίδραση ἀκούστηκε ἀπὸ κάποιο ἀντιπολιτευόμενο κόμμα ἢ Μ.Μ.Ε.. Προφανῶς θεωρεῖται φυσιολογικὸ ἀπὸ ὅλους, ὁ πρωθυπουργὸς μιᾶς σύγχρονης εὐρωπαϊκῆς χώρας νὰ κυκλοφορῇ μὲ φυλακτὸ γιὰ τὴν προστασία του ἀπὸ κακὰ πνεύματα, μαγεῖες, βασκανίες κ.λπ.. Στὰ μαῦρα σκοτάδια τῆς δεισιδαιμονίας τοῦ βυζαντινοῦ Μεσαίωνα βρίσκεται ἀκόμα τὸ ρωμαίικο κρατίδιο, ποὺ ψευδωνύμως φέρει τὸ ὄνομα τῆς χώρας, ὅπου γεννήθηκε ὁ ὀρθὸς λόγος κι ἄνθησαν ἡ Φιλοσοφία κι οἱ Ἐπιστῆμες, καὶ τοῦ ὁποίου οἱ ὑπήκοοι -ἐπίσης ψευδωνύμως- φέρουν τὸ βαρὺ ὄνομα Ἕλληνες. Ὅπως ἄξιο συζήτησης εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἀρχιεπίσκοπος δὲν πῆγε σὲ κάποιο ἰατρικὸ κέντρο ἢ νοσοκομεῖο γιὰ ἰατρικὴ περίθαλψη ἢ θεραπεία ἀλλὰ σ’ ἕνα «μεταμοσχευτικὸ κέντρο», ὅπως εἶναι τὸ «Μεμόριαλ» τῆς Φλώριδας, δηλαδὴ ἕνα κέντρο ποὺ μαζεύει ὄργανα τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος (πῶς;) καὶ τὰ «κολλάει» σὲ ἄλλους ὀργανισμούς. Καὶ ὁ νοῶν νοείτω!.. Γ.Γ. Βοδινὴ ἀπάντηση Ἡ Ἰσραηλίτικη Κοινότητα Ἀθηνῶν ὠνόμασε «Ἄλεφ» τὸ ἐπίσημο διμηνιαῖο ἔντυπο, ποὺ πρόσφατα ἐξέδωσε. Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ συγκεκριμένου ὀνόματος γιὰ ἑβραϊκὸ περιοδικό, ποὺ κυκλοφορεῖ στὴν Ἑλλάδα, προφανῶς ἔχει σκοπὸ τὴν ἐνίσχυση τῶν ὅσων ἀνιστόρητων ἀνακριβειῶν ἐδῶ καὶ δεκαετίες δημοσιεύονται σὲ στρατευμένα ἔντυπα καὶ παράλληλα ὑποστηρίζονται ἀκόμα κι ἀπὸ ντόπιους καθηγητὲς κι ἔχουν σχέση μὲ τὴν δῆθεν καταγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου ἀπὸ τὸ μὴ ἀλφαβητικὸ καὶ σίγουρα ἀτελὲς συλλαβικὸ σημιτικὸ σύστημα γραφῆς συμφώνων, ποὺ καταχρηστικὰ ὠνομάσθη‣