ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ: Ç ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ «συλ λο γι σμός» ὡς γνω στὸ εἶ ναι ἡ ἀ νώ τα τη μορ φὴ νο ή σε ως. Στὸ πα ρὸν πό νη μα γί νε ται μί α προ σπά θεια ἀ πὸ τὸν συγ γρα φέ α νὰ βρῇ μί α ἀ πάν τη ση στὸ ἐ ρώ τη μα, ποὺ ἀ πα σχο λεῖ ἐ δῶ καὶ ἑ κατον τα ε τί ες τοὺς Ἕλ λη νες. Πῶς ἔ γι νε δυ να τὸν ἡ Ἑλ λάς, ἡ ἀρ χέγο νη αὐ τὴ πνευ μα τι κὴ δύ να μη καὶ μη τέ ρα τῆς ἀμ φι σβή τη σης, νὰ ὑ πο τα χθῇ σὲ ἕ να χαλ δα ϊ κῆς καὶ ἰ ου δα ϊ κῆς προ έ λευ σης φε τίχ-ταμ πού, ποὺ ἐκ φρά ζει τὴν δει σι δαι μο νί α καὶ τὴν πνευ μα τι κὴ ἐ κμη δέ νι ση τοῦ ἀ τό μου; Ὁ Λό γος κα τὰ τοὺς τα γοὺς τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ, ποὺ πα ρα μόρ φω σαν ὑ πὸ μορ φὴ ὑ ποκλο πῶν τὰ πάν τα, εἶ ναι ὁ ἐ κτὸς τοῦ Σύμ παν τος θε ός, ὁ ὁ ποῖ ος ὑ πῆρ χε στὴν ἀρ χὴ καὶ ἀ πὸ αὐ τὸν δη μι ουρ γή θη καν τὰ πάν τα. Ἡ ἀν τί λη ψη αὐ τή, σκό πι μα ἐ σφαλ μέ νη, δὲν συν δέ ει τὸν Λό γο μὲ τὴν Κο σμο λο γί α, ἀλ λὰ μὲ τὸ δόγ μα τῆς δη μι ουρ γί ας ἐκ τοῦ μη δε νός. Ὁ κόσμος καὶ ὁ ἄν θρω πος δη μι ουρ γή θη καν ex nihilo. Ἔ τσι ἀν τι κα τα στά θη καν ἡ ἀ ϊ δι ό τη τα τοῦ κό σμου καὶ ἡ με τεμ ψύ χω ση μὲ τὴν προ σω πι κὴ ἀ θα να σί α, δη λα δὴ μὲ φαν τα στι κὲς ἀ λή θει ες(;) γιὰ τὴν ἀ να νέ ω ση καὶ τῆς «με τα φυ σι κῆς προ βλη μα τι κῆς», τῆς «με τα φυ σι κῆς Ç ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ πὸ τὴν ἐ πο χὴ τοῦ Μεγ. Κων σταν τί νου καὶ γιὰ πολ λοὺς αἰ ῶ νες με τὰ ἐ κτε λέ στη κε ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς τε ρά στια ἐ πι χεί ρη ση πα ρα χά ραξης τῶν ἀρ χαί ων κει μέ νων, ἐ κεί νων, ποὺ εἴ τε εἶ χαν δι α σω θῆ μέ σῳ Ἀ ρά βων εἴ τε -γιὰ τοὺς δι κούς τους λό γους- εἶ χαν ἀ πο φα σί σει νὰ δι α τη ρή σουν. Ἡ ἐ πι χεί ρη ση αὐ τὴ ὠρ γα νώ θη κε κα λὰ κι ἔ λα βε χώρα μέ σα στὰ μο να στή ρια ἀ πὸ ὅ σους μο να χοὺς δὲν ἦ ταν τε λεί ως ἀ γράμ μα τοι. Πε ρι έ κοπταν ὁ λό κλη ρα ἐ δά φια ἢ προ τά σεις, ἀλ λοί ω ναν λέ ξεις ἢ νο ή μα τα καὶ -κυ ρί ως- προ σέ θε ταν δι κά τους κεί με να. Βα σι κή τους προ σπά θειά τους ἦ ταν νὰ πα ρου σιά σουν, πὼς ἡ πο ρεί α πρὸς τὸ Χρι στι α νι σμὸ ἦ ταν δῆ θεν ὁ μα λή. ‣ ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007  21379