ΕΝΑ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΩΓΜΟΥ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ Ἀ πὸ τὴν ἀ πρό σω πη μᾶ ζα τῆς Ἀρ χαί ας Ἑλ λά δας ἕ ως τὴν πο λι τι κο θρη σκευ τι κὴ βυ ζαν τι νὴ ἐ ξου σί α καὶ μέ χρι σή με ρα ν καὶ ἡ δο μὴ τῆς κοι νω νί ας στὴν ἀρ χαί α Ἑλ λά δα ἐ πέ τρε πε γε νικὰ στὸ πρό σω πο –τὸν βι ο τέ χνη, τὸν κτη μα τί α, τὸν ἐ πι στή μο να, τὸν καλ λι τέ χνη, τὸν δι α νο ούμε νο, τὸν φι λό σο φο- νὰ λει τουρ γοῦν καὶ νὰ ἐκ φρά ζων ται σχε τι κὰ ἐ λεύ θε ρα, δὲν ἔ λει ψαν φαι νό με να κα τα τρεγ μοῦ τῶν φι λο σό φων ἀ πὸ τὴν ἀ πρό σω πη μᾶ ζα, ἡ ὁ ποί α τοὺς κα τη γό ρησε γιὰ ἀ σέ βεια, τοὺς ἐ ξώ ρι σε, τοὺς φυ λά κι σε ἢ ἀ κό μα σὲ ὡ ρι σμέ νες πε ρι πτώ σεις τοὺς θα νά τωσε. Ἄλ λω στε λό γῳ τοῦ μα ζι σμοῦ ἀ κρι βῶς καὶ τῆς ἐ κμη δέ νι σης τῆς προ σω πι κό τη τας ἀ πὸ τὸν ἐ ξου σια σμὸ καὶ τὸ δογ μα τι σμὸ στὴν Ἀ να το λὴ ἡ Φι λο σο φί α δὲν ἄν θη σε πο τέ. Με τὰ δὲ τὴν ἐ πι κρά τη ση τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ, ἡ Φι λο σο φί α, ποὺ χρη σι μο ποι εῖ αὐ στη ρὰ νό μους τῆς Λο γι κῆς κι ὄ χι με τα φυ σι κὲς αὐ θαι ρε σί ες, κρί θη κε ὡς ἄ κρως ἐ πι κίν δυ νη γιὰ τὸ ὑ πὸ δι α μόρ φω ση δόγμα κι ἐ τέ θη ὑ πὸ ἄ γριο δι ωγ μό. Στὸ ἄρ θρο αὐ τὸ θὰ πα ρα τε θοῦν πε ρι πτώ σεις δι ώ ξε ων φι λο σό φων ἀ πὸ τὴν ἀ πρό σω πη τυ φλὴ μᾶ ζα (ἀρ χαί α Ἑλ λά δα) καὶ ἀ πὸ τὸ πο λι τι κο θρησκευ τι κὸ ἐ ξου σι α στι κὸ δόγ μα (Χρι στι α νι σμό). 21386  ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007