Ç ΓΙΓΑΝΤΙΑ «ΑΡΑΧΝΗ» ΤΩΝ ΡΑΔΙΟΚΥΜΑΤΩΝ Ἠ λε κτρο μα γνη τι κὰ πε δί α τῆς Τε χνο λο γί ας γεν νοῦν τὸ φαι νό με νο τοῦ θερ μο κη πί ου πὸ τὴ δε κα ε τί α τοῦ 1970 ἔ χει ἀρ χί σει ἡ εὐ αι σθη το ποί η ση τοῦ κό σμου γιὰ τὴν πο ρεί α τῆς ζω ῆς τοῦ πλα νή τη μας κα τὰ τὶς ἑ πό με νες δε κα ε τί ες. Οἱ ἐ πι στή μο νες κα τὰ πε ρι ό δους παρου σιά ζουν δι ά φο ρες με λέ τες καὶ ἀ να κοι νώ σεις, ποὺ προ βλέπουν μί α τα χεῖ α καὶ ἀ σφα λῆ πο ρεί α πρὸς τὴν κα τα στρο φὴ καὶ τὸ τέ λος τῶν φυ σι κῶν πό ρων τῆς Γῆς. Τὰ αἴ τια τῆς πο ρεί ας αὐ τῆς ἀ ποδί δον ται  στὴν τρῦ πα τοῦ ὄ ζον τος,  στὴν αὔ ξη ση τῆς θερ μο κρα σί ας τῆς Γῆς,  στὸ λει ώ σι μο τῶν πά γων στοὺς πό λους τῆς Γῆς καὶ  στὴν οἰ κο λο γι κὴ κα τα στρο φὴ τοῦ πε ρι βάλ λον τος. Ὑ πεύ θυ νοι γιὰ τὴν πο ρεί α αὐ τὴ θε ω ροῦν ται ἡ ρύ παν ση τῶν πάν των ἀ πὸ τὶς βι ο μη χα νί ες, τὰ αὐ τοκί νη τα πα λαι ᾶς τε χνο λο γί ας καὶ ἡ ἀλ λα γὴ συμ πε ρι φο ρᾶς τοῦ φυ σι κοῦ πε ρι βάλ λον τος. Ἡ Γῆ μας δι α θέ τει δι α πι στω μέ να ἕ να μα γνη τι κὸ καὶ ἕ να ἠ λε κτρι κὸ πε δί ο, ἄ σχετα ἀ πὸ τὸ πῶς δη μι ουρ γοῦν ται. Ση μα σί α ἔ χει, ὅ τι τὸ ἠ λε κτρο μα γνη τι κὸ πε δί ο τῆς Γῆς ἐ πη ρε ά ζει ἄ με σα τὴν ποι ό τη τα τῆς ζω ῆς μας, δι ό τι οἱ μα γνη τι κὲς γραμ μές του δι έρ χον ται μέ σα ἀ πὸ τὰ σπί τια μας κα τὰ ὡ ρι σμέ νες δι ευ θύν σεις. Ὁ Ρὸλφ Γκόρ ντον στὸ βι βλί ο του «Κοι μᾶ στε σὲ ἀ σφα λὲς μέ ρος» (ἔκδ. Κο ρον τζῆ 1993, σελ. 44) ἀ ναφέ ρει: «Ἀ ναμ φί βο λα θὰ εἶ ναι δυ σά ρε στη ἡ ζω ή σας σ’ ἕ να σπί τι κο ρε σμέ νο ἀ πὸ ἰ σχυ ρὲς καὶ βλα βε ρὲς γε ω α κτῖ νες, ἀλ λὰ ἐ ὰν ἐ ξα σφα λί σε τε ὅ τι τὸ κρε βά τι σας δὲν δι α σχί ζε ται ἀ πὸ τέ τοι ες ἀ κτῖ νες, αὐ τὸ εἶ ναι μί α τε ρά στια βο ή θεια.» Στὴ σελ. 87 συμ πλη ρώ νει: «Χι λιά δες ἄν θρω ποι με τὰ τὴν ἀ πο μά κρυν ση τοῦ κρε βα τιοῦ τους ἀ πὸ ἐ πι κίν δυ νες γε ω α κτῖ νες ἀ νέ φε ραν, ὅ τι εἶ χαν κα λύ τε ρο ὕ πνο καὶ γε νι κὴ εὐ ε ξί α, καὶ στα μά τη σαν δι ά φο ροι πό νοι ἢ ἐ νο χλή σεις τοῦ ὀρ γα νι σμοῦ τους.» Καὶ στὴ σελ. 23 ση μει ώ νει: «Γερ μα νοὶ κα τα σκευα στὲς οἰ κο δο μῶν ἀ πα σχο λοῦν εἰ δι κοὺς τε χνι κοὺς γιὰ τὴν ἀ νί χνευ ση τῆς γε ω πα θη τι κῆς ἐν τά σε ως σὲ ὅ λα τὰ βα σι κὰ δω μά τια ἑ κά στης οἰ κο δο μῆς, ἐ νῷ στὴν Αὐ στρί α γιὰ πολ λοὺς τό πους οἰ κο πέ δων πρὸς οἰ κο δό μη ση οἱ ΔΑΥΛΟΣ 307, Νοέμβριος 2007  21439