«ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΩΝΤΑΙ ΩΡΑΙΑ» Ἡ νέα οἰκολογικὴ ταινία τοῦ Θ. Μαραγκοῦ δῶ καὶ σαράντα χρόνια διεξάγεται ἕνα ἀδυσώπητος πόλεμος. Οἱ γεωπόνοι προσπαθοῦν νὰ ἐξοντώσουν τὰ μικρόβια, ποὺ προσβάλλουν τὶς καλλιέργειες, μὲ καρ- κινογόνα φυτοφάρμακα. Λίγο ἐνδιαφέρει, ἐὰν εἶναι ὑγιῆ αὐτὰ ποὺ καλλιεργοῦνται· ἀρκεῖ νὰ φαίνωνται ὡραῖα. Τὰ μικρόβια ὅμως μεταλλάσσονται καὶ γίνονται πιὸ ἀνθεκτικά. Τὰ βομβαρδίζουν λοιπὸν μὲ νέα περισσότερο καρκινογόνα χημικά, μὲ ἀποτέλεσμα, ἀντὶ νὰ ψοφήσουν τὰ μικρόβια, νὰ πεθαίνουν οἱ ἴδιοι, ποὺ ραντίζουν, καθὼς κι οἱ ἀνυποψίαστοι καταναλωτές. Θὰ ἦταν ἄδικο βέβαια αὐτὲς τὶς ἀντιλήψεις καὶ πρακτικὲς νὰ τὶς χρεώνουμε μόνο στοὺς ἀγρότες. Τὸ «ἀρκεῖ νὰ φαίνωνται ὡραῖα» ἀπ’ ἔξω κι ἀπὸ μέσα νὰ εἶναι σαπισμένα, μολυσμένα καὶ δηλητηριασμένα ἀφορᾷ σὲ παντὸς εἴδους προ- ϊόντα. Ἡ ἐξαπάτηση τοῦ καταναλωτῆ, ὁ ὁποῖος ἀγοράζει τὸ θάνατο μὲ ὡραῖο περιτύλιγμα, ἔχει ἀναχθῆ σὲ «ἐπιστήμη» στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία σήμερα. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸ θέμα τῆς τελευταίας ταινίας-«ντοκυμανταίρ» τῆς τετρα- λογίας τοῦ Θόδωρου Μαραγκοῦ, ποὺ ξεκίνησε τὸ 1973 μὲ τὸ «Λάβετε θέσεις», συνεχίστηκε μὲ τὸ «Φιλιατρά, ἰδιαίτερη πατρίδα» τὸ 2000, τὸ «Ὁ θεὸς εἶναι ἀόρατος, γιατὶ εἶναι μικροσκοπικός» τὸ 2004 καὶ ὁλοκληρώνεται τώρα μὲ τὸ «Ἀρκεῖ νὰ φαίνωνται ὡραῖα». Ἡ νέα ταινία δὲν ἔχει ἀποκλειστικὰ οἰκολογικὸ περιεχόμενο, ὅπως μὲ μιὰ πρώτη ματιὰ φαίνεται. Μὲ ἐπίκεντρο τὴ γενέτειρά του, τὰ Φιλιατρὰ Μεσσηνίας, καθὼς καὶ προσωπικά του βιώματα ὁ σκηνοθέτης ἐκθέτει προβλήματα, ποὺ τα- λανίζουν τὸν τελευταῖο αἰῶνα ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα (θεοκρατία, ἀστυφιλία, ρωμιοσυνισμὸς κ.λπ.) μὲ κριτικὴ ματιὰ καὶ καυστικό –κι ἐνίοτε αὐτοσαρκαστι- κό– χιοῦμορ.