Ç ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Ï ΠΑΡΘΕΝΩΝ Πολιτισμὸς δὲν εἶναι «ἐποικοδόμημα». Ἀκολουθῶντας τὴν εὔκολη μηχανιστικὴ ἑρμηνεία τῆς δημιουργίας τῶν ἔργων πολιτισμοῦ, ἡ σύγχρονη μαρξίζουσας ἐπιρροῆς φιλοσοφικὴ σκέψη, ἡ διαλεκτικὴ μέθοδος τοῦ «Ἱστορικοῦ Ὑλισμοῦ», θεωρεῖ, πὼς τὸ δουλοκτητικὸ ὑπόβαθρο ὑπῆρξε τὸ κυρίαρ- χο στοιχεῖο. Καὶ ἐπίσης ὅτι πρόσθετο στοιχεῖο τῶν αἰώνιων κλασικῶν ἔργων τῆς Ἀκρόπολης ὑπῆρξαν τὰ χρήματα τοῦ συμμαχικοῦ ταμείου. Ὁ Περικλῆς στὶς σχετικὲς αἰτιάσεις τῶν πολιτικῶν του ἀντιπάλων «ὡς σπα- θῶντος τὰ χρήματα καὶ τὰς προσόδους», ποὺ συμμερίσθηκε τὶς ἀπόψεις τους ἡ Ἐκκλησία τοῦ Δήμου, ἀπάντησε, πὼς «τὶς δαπάνες ἀναλαμβάνω ὁ ἴδιος καὶ ὄχι ἐσεῖς, ἀλλὰ στὰ ἀφιερώματα θὰ γράφω τὸ δικό μου ὄνομα. Μόλις εἶπε αὐ- τὰ ὁ Περικλῆς, εἴτε ἐπειδὴ θαύμασαν τὴ γενναιοδωρία του εἴτε ἐπειδὴ ἤθελαν μερίδιο τῶν ἔργων, βροντοφώνησαν κελεύοντες νὰ ἀναλίσκῃ καὶ νὰ χορηγῇ ἀπὸ τὰ δημόσια χρήματα καὶ νὰ μὴ φείδεται σὲ τίποτε» (Πλουτάρχου, Περι- κλῆς, 14). Συλλογίζομαι: ἂν ἔτσι δημιουργοῦνται τὰ ἔργα τέχνης, τότε τὸ δουλοκτη- τικὸ ὑπόβαθρο τῆς «Λακεδαιμονίων Πολιτείας», τῆς ἄλλης ὑπερδύναμης στὸν ἑλληνικὸ χῶρο, θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ τὰ ἴδια ἢ καὶ ἀνώτερα ἔργα τέχνης. Τὴν ἴδια περίοδο οἱ βασιλιᾶδες τῶν Περσῶν εἶχαν στὴ διάθεσή τους ὡς δουλοκτητικὸ ὑπόβαθρο ὅλους τοὺς λαούς τους καὶ ἀφθονία χρημάτων. Κι ὅμως κι αὐτοὶ δὲν δημιούργησαν ἔργα τέχνης. Γιατί λοιπὸν οἱ Σπαρτιᾶτες καὶ οἱ Πέρσες στὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο μὲ τοὺς Ἀθηναίους καὶ μὲ τὸ ἴδιο καὶ καλύτερο γι’ αὐτοὺς δουλοκτητικὸ «ἐποικοδόμη- μα», τὶς ἴδιες φιλοδοξίες καὶ μὲ περισσότερα χρήματα, τοὐλάχιστον οἱ Πέρσες, δὲν δημιούργησαν τὸ ἐποικοδόμημα τοῦ Παρθενῶνα; Ἢ δὲν «κατασκεύασαν» δημιουργοὺς σὰν τὸν Ἰκτῖνο, τὸν Καλλικράτη καὶ τὸν Φειδία; Συνεπῶς ἡ δημιουργία τοῦ Παρθενῶνα, τὰ ἔργα γενικὰ τῆς Ἀκρόπολης καὶ οἱ δημιουργοί τους πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν σ’ ἄλλο «ἐποικοδόμημα», ποὺ δὲν διέθεταν οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Πέρσες. Καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ ἰδανικὸ ὑπόβαθρο ‣ ΔΑΥΛΟΣ 307, Νοέμβριος 2007  21511