Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΡΛΗΝ ΚΡΟΣ, Ξεφεύγοντας ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸ δογματισμὸ Ἡ Καρλὴν Κρὸς ἀναλύει σὲ βάθος ὄχι μόνον τὰ θρησκευτικὰ δόγματα, ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχολογικὴ καὶ πολιτικὴ ἐπίδραση τῶν προπαγανδιστῶν ἱεροκηρύκων. Ἔχοντας σπου- δάσει σὲ θρησκευτικὸ κολλέγιο καὶ ὑπάρξει σύζυγος ἑνὸς ἰδιαιτέρως ραδιούργου καὶ ἐκμεταλλευτῆ θρησκόληπτου ὑπουργοῦ προχωρεῖ σὲ κριτικὴ ἐκ τῶν ἔσω. Ἀντιλαμβάνε- ται, ὅτι τὸ πρωταρχικὸ κίνητρο πολλῶν ὑπουργῶν, κυβερνητικῶν ἐν γένει στελεχῶν, εἶ- ναι ἡ βούληση γιὰ ἄσκηση ἐξουσίας πάνω στοὺς ἄλλους. Αὐτὸ διακρίνει στὴν δίψα τους γιὰ ἐπιβολὴ τῆς θεοκρατίας. Τὸ βιβλίο εἶναι βαθιὰ προσωπικό, χωρὶς στοιχεῖα αὐτοοικτιρμοῦ. Μετὰ τὸ διαζύγιό της ἀπὸ τὸν σύζυγό της ἡ Κ. Κρὸς συνάντησε πολλὰ ἐμπόδια μεγαλώνοντας τὰ δυό της παι- διὰ καὶ φοιτῶντας σὲ πανεπιστήμιο, ποὺ προσέφερε παιδεία καὶ ὄχι ἁπλᾶ κατήχηση. Ὁ ὑπουργὸς πρώην σύζυγός της τῆς ἄφησε χρέη. Αὐτὸ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν παντελῆ ἔλλει- ψη οἰκονομικῆς στήριξης ἀπὸ μέρους του ἔκανε πολὺ συχνὰ τὴν ζωή της δύσκολη. Παρουσιάζει τὴν ὠμὴ ἀλήθεια ὅσον ἀφορᾷ στὸ σύστημα πρόνοιας. «Κοίταζα τὴν πινα- κίδα πάνω ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῶν ἐργαζομένων στὸ ὑπουργεῖο Ὑγιείας, ὅπου ἀναγραφό- ταν: «Τμῆμα Ὑγιείας καὶ Κοινωνικῆς Πρόνοιας» καὶ φανταζόμουν ὅτι θὰ ταίριαζε κα- λύτερα μία πινακίδα τοῦ τύπου «Παραιτηθῆτε ἀπὸ κάθε ἐλπίδα, ὅσοι εἰσέρχεσθε ἐδῶ.». Μετὰ τὶς πανεπιστημιακὲς σπουδές της καὶ τὴν προσωπική της μελέτη ξεκίνησε μία νέα ἔρευνα ἀναφορικὰ μὲ τὴν Ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἡ μελέτη τῆς Ἀρχαιολογίας, τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, τῆς κριτικῆς τῆς Βίβλου, τῆς Φιλοσοφίας, τῆς Θρησκειολογί- ας, τῆς Κοινωνιολογίας καὶ τῆς Ἀνθρωπολογίας τῆς ἄνοιξε νέους ὁρίζοντες καὶ τῆς ἔδω- σε τὴν πνευματικὴ διαύγεια νὰ ἀντιληφθῇ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο λειτουργεῖ τὸ ἱερα- τεῖο, καὶ τί κρύβεται πίσω ἀπὸ πολλὲς ἱστορίες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Εἶναι δυνατὸν ἡ «Γένεσις» νὰ ἔχῃ ξαναγραφῆ ἢ νὰ ἀποτελῇ ἐξ ὁλοκλήρου φαντασιακὸ κατασκεύασμα τοῦ ἱερατείου, γιὰ νὰ ἑδραιώσῃ τὴν ἐξουσία του καὶ νὰ ὑποβαθμίσῃ τὸν ρόλο τῶν γυναι- Ï ΝΤΙΚΕΝΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ολλὰ τὰ θαυμαστὰ τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου καὶ φεῦ! λίγα ἐκεῖνα ποὺ χωρεῖ. Ἔτσι, μικρῆς χωρητικότητας, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἕνα εὐρὺ φάσμα, ὥστε ἡ σύγκριση νὰ τὸν ἀνεβάζῃ. Κοιτῶντας κανένας τὴν Ἱστορία βλέπει τὴ μυωπία τῆς ψυχῆς, ἔτσι ποὺ αὐτὴ στριμωγμένη δὲν βλέπει τὸν ὁρίζοντα. Ἂς πάρωμε τοὺς Ἀγγλοσάξονες, γιατὶ αὐτοὶ σήμερα κυβερνοῦν. Στὰ μυθιστορή- ματα τοῦ Καρόλου Ντίκενς, τοῦ συγγραφέα ποὺ τοὺς περιέγραψε, βλέπομε πῶς σκέφτονται. Τὸν Ντίκενς, ὁ πατέρας του, περνῶντας ἔξω ἀπὸ ἕνα πολυτελὲς σπίτι τῆς ἐποχῆς του, τὸν συμβούλεψε νὰ ἐργαστῇ σκληρά, γιὰ νὰ τὸ ἀποκτήσῃ ἐνῷ ἀπὸ ἐπάνω τους ὁ Γιαχβὲ σὰν ἀπὸ μηχανῆς θεὸς θὰ εὐώδωνε μεταφυσικὰ τὶς προσδοκίες τους... Καὶ πράγματι ὁ Κάρολος τὸ ἀπέκτησε τὸ σπίτι αὐτό, ἀλλὰ δὲν μᾶς εἶπαν, τί ‣ 21514  ΔΑΥΛΟΣ 307, Νοέμβριος 2007