ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ Φίνλεϋ γιὰ τὸ Βυζάντιο καὶ τὸ Φανάρι Ὁ ἱστορικὸς τοῦ ὑπόδουλου Ἑλληνισμοῦ τερο στερημένη ἀπὸ ἀρχὲς ὅσο αὐτή, ὅπως Τζὼρτζ Φίνλεϋ ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς διαβλέπουμε νὰ τὴν περιγράφῃ ὁ Καντακουζηπρεπέστερους μελετητὲς τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστονὸς στὰ ζωντανὰ σκίτσα, ποὺ μᾶς δίνει γιὰ ρίας, κατὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Ἑλληνισμὸς τετοὺς ἄρχοντες τοῦ Μοριᾶ, ἐκτὸς βέβαια ἂν λοῦσε ὑπὸ ξένη κυριαρχία. Ἐξαιρετικὰ προιτὴν συγκρίνουμε μὲ τὴν ὑπαλληλικὴ ἀριστοκισμένος καὶ καλλιεργημένος, ὁ Φίνλεϋ ἦρκρατία, ποὺ δημιούργησε ἡ ὀθωμανικὴ διοίθε στὴν Ἑλλάδα τὸ 1823, διακόπτοντας τὶς κηση τῶν Φαναριωτῶν, ὅπως ὠνομάστηκαν σπουδές του, γιὰ νὰ λάβῃ μέρος στὴν Ἑλληἀπὸ τὴν βρώμικη συνοικία τοῦ Φαναρίου νικὴ Ἐπανάσταση, δίνοντας πολύτιμες συμστὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου κατοικοῦβουλὲς στὰ ἡγετικὰ καὶ στρατιωτικὰ στελέσαν καὶ ἔκαναν τὶς μηχανορραφίες τους.» χη τοῦ Ἀγῶνα. Μελετοῦσε μὲ προσοχὴ τὰ τε(Γεωργίου Φίνλεϋ, «Ἱστορία τῆς Τουρκοκρακταινόμενα καὶ μετὰ ἀπὸ κριτικὴ ἀνάλυση τίας καὶ τῆς Ἑνετοκρατίας στὴν Ἑλλάδα» ἐξῆγε τὰ προσωπικά του συμπεράσματα. ἈξιΜετάφραση: Μίλτος Γαρίδης, ἔκδ. Τολίδης, οσημείωτα εἶναι τὰ ἀκόλουθα σχόλια τοῦ ἰδίἈθήνα χ.χ., σσ. 165.) ου:«Ἡ καταστροφὴ τῆς βυζαντινῆς ἀριστο- Μὲ τιμὴ κρατίας δὲν ἦταν ἀπώλεια γιὰ τὸ γένος, για- Πάνος Νεστορίδης τὶ ποτὲ δὲν ὑπῆρξε τάξη ἀνθρώπων περισσό- Καβάλα Ὁ «Θεός» ὡς ἁπλῆ πηγὴ εἰσοδήματος Κύριε διευθυντά, χέρια μου στὸ Τορόντο τοῦ Καναδᾶ, χιλιάδες Ἡ ἐπιστολή μου αὐτὴ ἀφορᾷ στὸ ἄρθρο μίλια μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Στὸ ἄρθρο «Ἐκκλησία: ὁ γιγάντιος οἰκονομικὸς κολοσαὐτὸ ὁ κ. Μαυρομμάτης περιγράφει μὲ λεπτοσός», ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ τεῦχος Φεβρουμέρειες τὸν τεράστιο πλοῦτο τῆς Ὀρθόδοξης αρίου 2007 τοῦ περιοδικοῦ, ποὺ ἔφτασε στὰ Ἐκκλησίας σὲ γῆ, κεφάλαια καὶ μετοχές. Ï ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Ï ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ἀγαπητοὶ φίλοι, Ἡ παροῦσα κατάσταση τῆς ὑγιείας τοῦ κ. Χριστόδουλου μοῦ δημιουργεῖ τὴν ἠθικὴ ὑποχρέωση νὰ θέσω κατὰ μέρος τοὺς ὁποιουσδήποτε συναισθηματισμοὺς καὶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἀσυνέπεια καὶ τὴν ὑποκρισία, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διακατέχεται τὸ παρὸν νοσηρὸ ἐκκλησιαστικό μας σύστημα. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐκφράσω προσωπικές μου γνῶμες, ἀλλὰ θὰ ἀναφερθῶ ἀποκλειστικὰ σὲ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρει ἡ ἐπίσημη ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Γιὰ νὰ γίνῃ κάποιος ἐπίσκοπος στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πρέπει νὰ εἶναι ἤδη μοναχός. Ὁ κ. Χριστόδουλος εἶναι λοιπὸν μοναχός. Ποιά εἶναι ἡ κατάσταση τοῦ μοναχοῦ μπροστὰ στὴ ζωὴ καὶ στὸν θάνατο; Ἂς ἀφήσουμε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀπ. Παῦ‣ ΔΑΥΛΟΣ 308, Δεκέμβριος 2007  21521