ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ Φίνλεϋ γιὰ τὸ Βυζάντιο καὶ τὸ Φανάρι Ὁ ἱστορικὸς τοῦ ὑπόδουλου Ἑλληνισμοῦ Τζὼρτζ Φίνλεϋ ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δια- πρεπέστερους μελετητὲς τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστο- ρίας, κατὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Ἑλληνισμὸς τε- λοῦσε ὑπὸ ξένη κυριαρχία. Ἐξαιρετικὰ προι- κισμένος καὶ καλλιεργημένος, ὁ Φίνλεϋ ἦρ- θε στὴν Ἑλλάδα τὸ 1823, διακόπτοντας τὶς σπουδές του, γιὰ νὰ λάβῃ μέρος στὴν Ἑλλη- νικὴ Ἐπανάσταση, δίνοντας πολύτιμες συμ- βουλὲς στὰ ἡγετικὰ καὶ στρατιωτικὰ στελέ- χη τοῦ Ἀγῶνα. Μελετοῦσε μὲ προσοχὴ τὰ τε- κταινόμενα καὶ μετὰ ἀπὸ κριτικὴ ἀνάλυση ἐξῆγε τὰ προσωπικά του συμπεράσματα. Ἀξι- οσημείωτα εἶναι τὰ ἀκόλουθα σχόλια τοῦ ἰδί- ου:«Ἡ καταστροφὴ τῆς βυζαντινῆς ἀριστο- κρατίας δὲν ἦταν ἀπώλεια γιὰ τὸ γένος, για- τὶ ποτὲ δὲν ὑπῆρξε τάξη ἀνθρώπων περισσό- τερο στερημένη ἀπὸ ἀρχὲς ὅσο αὐτή, ὅπως βλέπουμε νὰ τὴν περιγράφῃ ὁ Καντακουζη- νὸς στὰ ζωντανὰ σκίτσα, ποὺ μᾶς δίνει γιὰ τοὺς ἄρχοντες τοῦ Μοριᾶ, ἐκτὸς βέβαια ἂν τὴν συγκρίνουμε μὲ τὴν ὑπαλληλικὴ ἀριστο- κρατία, ποὺ δημιούργησε ἡ ὀθωμανικὴ διοί- κηση τῶν Φαναριωτῶν, ὅπως ὠνομάστηκαν ἀπὸ τὴν βρώμικη συνοικία τοῦ Φαναρίου στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου κατοικοῦ- σαν καὶ ἔκαναν τὶς μηχανορραφίες τους.» (Γεωργίου Φίνλεϋ, «Ἱστορία τῆς Τουρκοκρα- τίας καὶ τῆς Ἑνετοκρατίας στὴν Ἑλλάδα» - Μετάφραση: Μίλτος Γαρίδης, ἔκδ. Τολίδης, Ἀθήνα χ.χ., σσ. 165.) Μὲ τιμὴ Πάνος Νεστορίδης Καβάλα Ὁ «Θεός» ὡς ἁπλῆ πηγὴ εἰσοδήματος Κύριε διευθυντά, Ἡ ἐπιστολή μου αὐτὴ ἀφορᾷ στὸ ἄρθρο «Ἐκκλησία: ὁ γιγάντιος οἰκονομικὸς κολοσ- σός», ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ τεῦχος Φεβρου- αρίου 2007 τοῦ περιοδικοῦ, ποὺ ἔφτασε στὰ χέρια μου στὸ Τορόντο τοῦ Καναδᾶ, χιλιάδες μίλια μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ ὁ κ. Μαυρομμάτης περιγράφει μὲ λεπτο- μέρειες τὸν τεράστιο πλοῦτο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σὲ γῆ, κεφάλαια καὶ μετοχές. Ï ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Ï ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ἀγαπητοὶ φίλοι, Ἡ παροῦσα κατάσταση τῆς ὑγιείας τοῦ κ. Χριστόδουλου μοῦ δημιουργεῖ τὴν ἠθικὴ ὑποχρέωση νὰ θέσω κατὰ μέρος τοὺς ὁποιουσδήποτε συναισθηματισμοὺς καὶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἀσυνέπεια καὶ τὴν ὑποκρισία, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διακατέ- χεται τὸ παρὸν νοσηρὸ ἐκκλησιαστικό μας σύστημα. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐκφράσω προσωπικές μου γνῶμες, ἀλλὰ θὰ ἀναφερθῶ ἀποκλειστικὰ σὲ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρει ἡ ἐπίσημη ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Γιὰ νὰ γίνῃ κάποιος ἐπίσκοπος στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πρέπει νὰ εἶναι ἤδη μοναχός. Ὁ κ. Χριστόδουλος εἶναι λοιπὸν μοναχός. Ποιά εἶναι ἡ κατάσταση τοῦ μοναχοῦ μπροστὰ στὴ ζωὴ καὶ στὸν θάνατο; Ἂς ἀφήσουμε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀπ. Παῦ- ‣ ΔΑΥΛΟΣ 308, Δεκέμβριος 2007  21521