Ï «ΘΕΟΣ» ΚΑΙ Ï ΘΑΝΑΤΟΣ ποτελεῖ αὐθαιρεσία ὁποιαδήποτε ὑπόθεση τῆς νόησης δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὴν Φύση, ἀλλὰ ὑποκαθίσταται μὲ φαντασία ἔξω τῶν νόμων της. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἀφοῦ δὲν γνωρίζομε τὸ Σύμπαν, νὰ ὁρίσωμε τὴν ἔννοια τοῦ «θεοῦ». Ὁ «θεός» στηρίζεται στὴν βλακεία τῶν πολ- λῶν, τὴν ἄγνοια καὶ τὴν λῃστρικὴ ἐκμετάλλευση τῆς τάχα ὕπαρξής του ἀπὸ τὸ παγκόσμιο ἱερατεῖο, ποὺ συνδικαλίζεται. Τελικὰ εἶναι θέμα πλύσης ἐγκεφάλου, τὸ ὁποῖο λίγοι ξεπερνοῦν –καὶ τοῦτο εἶναι τὸ μέτρο τῆς μετριότητας τῆς ἀνθρώπινης ὑπόστασης, ὅπου ὑπερέχει ποσοτικὰ καὶ ὄχι ποιοτικά. Βεβαίως ἐκμεταλλεύονται τὸν θάνατο, μά, ἀφοῦ δὲν ξέρομε τὸν θάνατο, πῶς θὰ ξέρωμε τὸν θεό– γιατὶ τὸ ἴδιο πρᾶγμα εἶναι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁριοθετήσωμε τὸ Σύμπαν. Οἱ Ἴωνες φιλόσοφοι ἀξεπέραστα καὶ αἰώνια (γιὰ τὸν ἄνθρωπο) ἔδωσαν, πάν- τα μέσα ἀπὸ τὴν Φύση, βασικοὺς νόμους της, ποὺ μᾶς ἀφοροῦν, ὅπου διὰ τῆς πεπερασμένης ἀνθρώπινης γνώσης, σεβόμενοι τὴν Φύση, συνειδητοποιήθηκε τὸ «ἐν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα», ποὺ μᾶς τοποθετεῖ μὲ τιμιότητα καὶ σεβασμὸ ἔναντι τῆς Φύσης. Ἡ ἀστειότης, ἡ ἄγνοια, ἡ ἀμορφωσιά, ἡ ὑποκρισία, ἡ μισαλλοδοξία, ὁ μυστικισμὸς καὶ πολλὰ ἄλλα ἀκόμα κάνουν τὴ θεολογία ἀπαράδεκτη. Ἄρα πρωταρχικὸ τῆς κατασκευῆς μας εἶναι τὸ ἐμεῖς καὶ τώρα, δύο παρά- μετροι ποὺ ἀγνοεῖ... ἐπισταμένως ἡ θεολογία: ὑπεύθυνη ὁλοκληρωτικὰ γιὰ τὴν πολιτισμική της δολιοφθορὰ καὶ κακοδαιμονία, στερεῖ τὰ δῶρα τῆς Φύσεως. Ἡ ρήση τοῦ «Ἐν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» κρύβει τὴν τεράστια ἀπόσταση μετα- ξὺ τοῦ μυαλοῦ μας καὶ τοῦ Σύμπαντος, καὶ μᾶς δείχνει ὅτι τὰ ὑπαρξιακά μας ἐρωτηματικὰ δὲν σημαίνουν τίποτε γι’ αὐτό, ποὺ ποιός ξέρει πῶς πραγματώθη- κε στὸ πεπερασμένο μας. Ἔχουν φθάσει ἀκόμα καὶ στὴν ποινικοποίηση τοῦ θείου-θεοῦ. Ἀδίστακτοι κυριαρχοῦν, ὅταν ὁ ἰουδαϊσμὸς τοῦ Γιαχβὲ διέσπασε τὸ «Ἓν τὸ ὅλον» (τῶν Ἰώνων) διὰ τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ὕλης, ἤτοι θεός-χρῆ- μα. Εἶναι καθαρὴ ἀπάτη.... Ὅσο γιὰ τὸ ὑπαρξιακό, ἁπλᾶ οἱ καλλιτέχνες τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας ἀποκάλυψαν τὸ μεγάλο γοῦστο ποὺ ἔχει ἡ Φύση γιὰ τὸν ἄνθρωπο, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν κακογουστιὰ τοῦ θεοκεντρισμοῦ καὶ τὴν θα- νατοφοβία του. Παντελῆς Γλάρος 21554  ΔΑΥΛΟΣ 308, Δεκέμβριος 2007