Á ΝΑ ΤΟ ΛΙ ΤΙ ΚΗ «ΜΕ ΤΑ ΦΥ ΣΙ ΚΗ»: 2.000 ΧΡΟ ΝΙΑ ΚΥ ΡΙΑ ΡΧΙΑΣ Ἡ ἐ θε λο τυ φλί α τῆς ση με ρι νῆς κουλ τού ρας ἀ πέ ναν τι στὸ φυσικὸ νόμο «θνη τό τη τα» «Θνη τὰ φρό νει» (Πε ρί αν δρος ὁ Κο ρίν θιος) ἱ Ἕλ λη νες ἀν τι λή φθη καν τὸν θά να το σὰν μέ ρος τῆς ζω ῆς καὶ μά λι στα σὰν τὴν τε λευ ταί α καὶ με γα λει ώ δη πρά ξη τοῦ ἀν θρώ πι νου δρά μα τος. Ὁ θά να τος εἶ ναι πα ρὼν στὴν Ἑλ λη νι κὴ Σκέ ψη καὶ Τέ χνη τοὐ λά χι στον ἰ σά ριθ μες φο ρὲς μὲ τὴ ζω ή. Τι μή θη κε μά λι στα καὶ σὰν θε ός, ὅ πως φαί νε ται στὸν γνω στὸ Ὀρ φι κὸ ὕ μνο(1). Στὸ ἀρ χαι ο λο γι κὸ μου σεῖ ο τῆς Θεσ σα λο νί κης ὑ πάρ χει καὶ ἄ γαλ μά του, τὸ ὁ ποῖ ο ὅ μως πα ρα πέμ πει ἐμ φα νῶς στὸν θε ό... Ἔ ρω τα. Ἡ συμ φι λί ω ση τῶν Ἑλ λή νων μὲ τὸ κα τ’ ἐ ξο χὴν ἀ να πό φευ κτο καὶ ἀ με τά κλη το γε γο νὸς τῆς ὕ παρ ξης τοὺς ὡ δή γη σε σὲ μιὰ νη φά λια ἐ πί γνω ση τοῦ θνη τοῦ ρό λου τους καὶ σὲ μί α στά ση ζω ῆς, ἡ ὁ ποί α ἀρ χι κὰ ἐ ξυ μνή θη κε ἀ πὸ τὴν Ποί η ση καὶ ἀρ γό τε ρα ἐ πι κυ ρώ θη κε ἀ πὸ τὴν Ἐ πι στή μη (Φι λο σο φί α): οἱ τε λευ ταῖ οι ὑ πε ρα σπι στὲς τῶν Θερμο πυ λῶν θὰ πο λε μή σουν ἀ κρι βῶς ὅ πως οἱ πρό γο νοί τους Ὁ μη ρι κοὶ ἥ ρω ες, γιὰ νὰ ἁρ πά ξουν ἀ πὸ τοὺς Πέρ σες τὸ σῶ μα τοῦ νε κροῦ Λε ω νί δα, πα ρ’ ὅ λο ποὺ γνω ρί ζουν ὅ τι σὲ λί γη ὥ ρα θὰ εἶ ναι καὶ οἱ ἴ διοι νε κροὶ καὶ δὲν θὰ μπο ρέ σουν νὰ τοῦ ἀ πο νεί μουν τὶς ἁρ μό ζου σες τι μές. Ἀ πὸ τὴν ἄλ λη «Λε ω νί δης [...] πί πτει ἀ νὴρ γε νό με νος ἄ ρι στος» καὶ ὄ χι «ὁ Λε ω νί δας σκο τώ θη κε», γρά φει ὁ Ἡ ρό δο τος(2): ὁ θά να τος μπο ρεῖ νὰ γί νῃ μί α ἀ πο νο μὴ ἀ ρι στεί ας σὲ μιὰ ζω ὴ γε μά τη νό η μα καὶ πλη ρό τη τα. Ἡ συμ φι λί ω ση μὲ τὴ θνη τό τη τα φαί νε ται καὶ στὸν προ α να φερ θέν τα Ὀρ φι κὸ ὕ μνο, ὅ που τὸ μό νο ποὺ ζη τεῖ ται ἀ πὸ τὸν Θά να το εἶ ναι νὰ μὴν ἔρ χε ται πρό ω ρα, πρὶν δη λα δὴ ἐ ξαν τλη θοῦν τὰ χρο νι κὰ πε ρι θώ ρια γιὰ μί α ὡ λο κλη ρω μέ νη ζω ή. ΔΑΥΛΟΣ 308, Δεκέμβριος 2007  21555