ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ Τὸ εὐσεβὲς παραμύθι τῆς βρεφοκτονίας Ἡ σφα γὴ τῶν νη πί ων ἀ πὸ τὸν Ἡ σφα γὴ τῶν νη πί ων ἀ πὸ τὸν Ἡ ρῴ δη ἀ να φέ ρε ται μό νον στὸ «ΚαἩ ρῴ δη ἀ να φέ ρε ται μό νον στὸ «Κατὰ Ματ θαῖ ον Εὐαγγέλιο» (β΄ 16). τὰ Ματ θαῖ ον Εὐαγγέλιο» (β΄ 16). 14.000 ἄρ ρε να νή πια σφα γι ά σθη14.000 ἄρ ρε να νή πια σφα γι ά σθηκαν σύμ φω να μὲ τὴν Ἐκ κλη σί α. Ὅλοι καν σύμ φω να μὲ τὴν Ἐκ κλη σί α. Ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου οἱ εὐσεβεῖς τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου τιμοῦν «τὴ μνή μη τους» στὶς 29 Δε κεμτιμοῦν «τὴ μνή μη τους» στὶς 29 Δε κεμβρί ου. Ὁ πλη θυ σμὸς τῆς Βη θλε έμ, ἄν βρί ου. Ὁ πλη θυ σμὸς τῆς Βη θλε έμ, ἄν ὑπῆρχαν 28.000 ἄρ ρε να καὶ θή λε α νήὑπῆρχαν 28.000 ἄρ ρε να καὶ θή λε α νήπια ἕ ως δύο ἐ τῶν, θὰ πρέ πει νὰ ἦ ταν πια ἕ ως δύο ἐ τῶν, θὰ πρέ πει νὰ ἦ ταν ἀρ κε τὲς ἑ κα τον τά δες χι λιά δες, ἴ σως καὶ ἀρ κε τὲς ἑ κα τον τά δες χι λιά δες, ἴ σως καὶ ἕ να ἑ κα τομ μύ ριο. Δὲν ὑ πῆρ χαν τό σο με γάλες πό λεις ἐ κεί νη τὴν ἐ πο χή, εἰ δι κὰ στὴν Ἰ ου δαί α. Καὶ για τί ὁ Ἡ ρῴ δης νὰ σκο τώ σῃ τό σα νή πια ἕ ως δύο ἐ τῶν, ἐ φ’ ὅ σον ἤ ξε ρε τὴν ἀ κρι βῆ ἡ λι κί α τοῦ νεο γέν νη του Ἰ η σοῦ; Κα νεὶς ἱ στο ρι κὸς δὲν κά νει λό γο γιὰ μί α τό σο ἀ πο τρό παι η πρά ξη. Ἀ κό μη κι ὁ Ἰ ουδαῖ ος Ἰ ώ ση πος, ποὺ ἀ φι έ ρω σε ἀρ κε τὰ κε φά λαι α τῆς Ἱστο ρί ας του στὸν Ἡ ρῴ δη, τὸν ὁ ποῖ ο κα τη γο ρεῖ μά λι στα γιὰ μί α σει ρὰ δο λο φο νι ῶν με λῶν τῆς οἰ κο γέ νειάς του, δὲν κά νει λό γο γιὰ μιὰ τέ τοι ας ἔ κτα σης σφα γή. Ἑβραῖοι ἐ ναν τί ον Μα κε δό νων «Ἡ ξύ λι νη συ ναρ μο λο γού με νη Χα νου κι γιὰ (σ.σ. ἐννε ά φω τη λυ χνί α) ἀ πο τε λεῖ τὸ ἰ δε ῶ δες δῶ ρο γιὰ τὰ παι διά, προ κει μέ νου νὰ μά θουν γιὰ τὴ γι ορ τὴ τοῦ Χα νου κά.» Πω λεῖ ται ἀ πὸ εὐ σε βῆ ἱ στο σε λί δα ἀ νάμε σα σὲ δι ά φο ρα ἄλ λα πα ρο μοί ου εἴ δους χριστι α νι κὰ προ ϊ όν τα. Κα τὰ τὶς ἐν νέ α ἡ μέ ρες, ποὺ δια ρκεῖ ἡ Χα νου κά, ἑ ορ τά ζον ται ἀ γῶνες Ἑ βραί ων, ὅ πως μὲ ὑ περ βο λὲς ἐκ θει άζον ται στὰ βι βλί α τῶν Μακ κα βαί ων τῆς Πα λαι ᾶς Δι α θή κης, ἐ ναν τί ον τῶν ἐκ πολι τι στῶν Μα κε δό νων, ἐ πι γό νων τοῦ Μ. Ἀ λε ξάν δρου. Ἀ λε ξάν δρου. Λέ γε ται καὶ «γι ορ τὴ τῶν Φώ των», ποὺ «φω τί ζει τὸν κό σμο» καὶ χρη σί μευ σε ὡς πρό τυ πο γιὰ τὴ θε σμο θέ τη ση τῶν ἑ ορ τῶν τῆς πε ρι ό δου Χρι στου γέν νων - Πρω το χρονιᾶς - Φώ των ἀ πὸ τὴ χρι στι α νι κὴ ἡ γε σί α. Ἀ ρι στε ρὰ ἡ Χα νου κὰ τι μᾶ ται σὲ ἀ με ρι κανι κὸ γραμ μα τό ση μο· τι μᾶ ται ὅ μως δε όν τως καὶ ἀ πὸ τὴν Ὀρ θό δο ξη Ἐκ κλη σί α (βλ. «Δ», τ. 288 καὶ 291). ‣ ΔΑΥΛΟΣ 308, Δεκέμβριος 2007  21601