ΒΥΖΑΝΤΙΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ «ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ» ὲ τὸ Βυ ζάν τιο ὡς κα τα στρο φέ α τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ καὶ τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ ὁ «Δ» ἔ χει ἀ σχο λη θῆ ἀ δι ά λει πτα ἐ πὶ 27 χρό νια (ἀ πὸ τὴν ἀρ χὴ τῆς ἔκ δο σής του: βλ. τεῦ χος 5, Μά ι ος 1982: «Ἡ δο λο φονί α τῆς Ἑλ λη νι κό τη τας στὸ δογ μα τι κὸ Βυ ζάν τιο», σσ. 194-208) ὄ χι μό νο μὲ σκο πὸ τὴν ἀ πο κα τά στα ση τῆς ἀ πο κρυ πτό με νης ἀ πὸ τὴν ἐ πί ση μη Ρω μι ο σύ νη ἱ στο ρι κῆς ἀ λή θειας, ἀλ λὰ καὶ δι ό τι ὁ βυ ζαν τι νι σμὸς εἶναι παν τα χοῦ πα ρὼν καὶ σή με ρα καὶ κυ ρί αρ χος ὡς ἐ πί ση μη ἰ δε ο λο γί α τῆς Νεώ τε ρης Ἑλ λά δος μὲ κα τα στρε πτι κὲς συ νέ πει ες στὴν τρέ χου σα πο λι τι κή, πο λι τισμι κὴ καὶ πνευ μα τι κὴ κα τά στα ση καὶ τὴν κα θη με ρι νὴ ζω ὴ τοῦ σύγ χρο νου Ἕλλη να ὡς ἀ τό μου καὶ ὡς ἐ θνι κῆς ἑ νό τη τας. Τὸ Βυ ζάν τιο, κρᾶ μα τοῦ ρω μα ϊ κοῦ ἐ ξου σια σμοῦ καὶ τῆς ἰ ου δα ϊ κῆς δει σι δαι μο νί ας, ἐ ξα φά νι σε παν τε λῶς γιὰ 1.100 τοὐ λά χι στον χρό νια τὴν ἑλ λη νι κὴ ἀν τί λη ψη καὶ πρα κτι κὴ γιὰ τὴν ζω ὴ καὶ τὸν κό σμο καὶ τὴν ἀν τι κα τέ στη σε μὲ ἀν τι λή ψεις καὶ πρα κτι κὲς ἐκ δι α μέ τρου ἀν τί θετες. Φι λο σο φί α, Ἰ α τρι κή, Μα θη μα τι κά, λοι πὲς ἐ πι στῆ μες, Θέ α τρο, Τέ χνη, Ἀρ χιτε κτο νι κή, Ἀ θλη τι σμός, Δη μο κρα τί α καὶ κά θε ἄλ λο πο λι τι σμι κὸ ἀ γα θὸ ποὺ γεννή θη κε ἀ πὸ τὴν ἑλ λη νι κὴ ἀν τί λη ψη κα τα δι ώ χθη καν ἀ νη λε ῶς ἀ πὸ τὴν ἡ μέ ρα τῆς ἵ δρυ σης τοῦ κρά τους αὐ τοῦ μέ χρι τὴν ἡ μέ ρα τῆς πτώ σης του, καὶ κυ ρι άρ χη σαν ἀπολύτως ἡ θε ο κρα τί α, ἡ δει σι δαι μο νί α, ἡ ἀ παι δευ σιὰ καὶ ἀ πο λι τι σιὰ καὶ πάνω ἀ π’ ὅ λα μί α ἀ κραί α βαρ βα ρό τη τα στοὺς το μεῖς τῆς νο μο θε σί ας του, τῆς ἐ λευθε ρί ας τῆς ἀνθρώπινης ζω ῆς καὶ τῆς σκέ ψης, τῆς ἐ πι στη μο νι κῆς καὶ καλ λι τε χνικῆς δη μι ουρ γί ας κ.λπ. σὲ τέ τοι ο βαθ μό, ὥ στε ὅ λες οἱ λαμ πρὲς κα τα κτή σεις τῶν Ἑλ λή νων νὰ ἐ ξα φα νι σθοῦν ἀκόμη καὶ ὡς ἱ στο ρι κὴ ἀ νά μνη ση τῆς ἀν θρω πό τητας. Ταυ τό χρο να ἡ ἀ γρι ό τη τα τῆς βυ ζαν τι νῆς ἐ ξου σί ας καὶ νο μο θε σί ας ἐ ξών τωσε βι ο λο γι κά, οἰ κο νο μι κὰ καὶ κοι νω νι κὰ ἑ κα τομ μύ ρια ἑλ λη νι κῆς κα τα γω γῆς ἀνθρώ πι νων ὑ πάρ ξε ων ἀλ λὰ καὶ ἐ ξα φά νι σε μὲ τὴν μέ θο δο τῶν ἀλ λε πάλ λη λων γενο κτο νι ῶν με γά λες πλη θυ σμια κὲς ὁ μά δες Ἑλ λή νων σ’ ὅ λη τὴν γε ω γρα φι κὴ ἔ κταση τῆς ἐ πι κρά τειάς της. Πε ρι ο χές-κοι τί δες τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Ἔ θνους ὅ πως ἡ Βοι ωτί α, ἡ Ἀτ τι κή, ἡ Κο ριν θί α, ἡ Λα κω νί α, ἡ Ἀρ γο λί δα, ἡ Ἠ λεί α, ἡ Θεσ σα λί α, ἡ Μακε δο νί α, ἡ βό ρεια καὶ ἡ πα ρευ ξεί νια Μι κρὰ Ἀ σί α, ἡ Κρή τη κ.ἄ. με τα τρά πη καν σὲ ἐ κτά σεις σχε δὸν ἀ κα τοί κη τες μὲ πλη θυ σμια κὰ κε νά, καὶ στὴ συ νέ χεια ἔ γι νε προ σπά θεια ἀ πὸ δι ά φο ρους αὐ το κρά το ρες (κα νέ νας ἀπὸ τοὺς 91 συνολικὰ βασι λεῖς τοῦ Βυ ζαν τί ου δὲν εἶχε ἑλ λη νι κὴ κα τα γω γή) νὰ κα λυ φθοῦν μὲ με τα φο ρὲς πλη θυ σμῶν ἀ πὸ ἄλ λες ἐπαρχίες. Διασῳ ζό με νοι ἑλ λη νι κοὶ πλη θυ σμοὶ ἀ γω νί ζονταν ἐ πὶ αἰ ῶ νες νὰ ἐ πι βι ώ σουν στὶς κο ρυ φὲς τῶν βου νῶν ἢ στὰ νη σιά. Ἔ τσι μὲ τὶς μαρ τυ ρι κὲς αὐ τὲς συν θῆ κες τὸ ἑλ λη νι κὸ στοι χεῖ ο ἁ πλῶς ἐ πε βί ω νε βι ο λο γι κὰ (τρέ φον ταν, πολ λα πλα σι ά ζον ταν καὶ πέ θαι ναν), χω ρὶς νὰ μπο ρῇ τί πο τε ἄλ λο νὰ δη μι ουρ γή σῃ, πολ λῷ μᾶλ λον νὰ ἀ να βι ώ σῃ τὸ με γα λει ῶ δες πα ρελ θὸν τῶν προ γό-